I OZ 488/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-05-20
Skład orzekający: Jolanta Rudnicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy od skargi na decyzję ustalającą wyłącznie odszkodowanie za przejętą nieruchomość należy pobierać wpis stały, czy stosunkowy?Ratio decidendi
Od skargi na decyzję ustalającą wyłącznie odszkodowanie za przejętą nieruchomość należy pobierać wpis stosunkowy, ponieważ taka decyzja bezpośrednio wiąże się z określonym świadczeniem pieniężnym, stanowiąc wartość przedmiotu zaskarżenia. Uchwała NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 14/09, dotycząca wpisu stałego, odnosi się wyłącznie do decyzji zawierających jednocześnie orzeczenie o wywłaszczeniu i ustaleniu odszkodowania.Stan faktyczny
Gmina L. wniosła skargę na decyzję Wojewody ustalającą odszkodowanie za przejętą nieruchomość. Po uiszczeniu wpisu w wysokości 200 zł, Przewodniczący Wydziału WSA wezwał gminę do uzupełnienia wpisu do kwoty 1300 zł, uznając, że należy się wpis stosunkowy. Gmina wniosła zażalenie, argumentując, że należy się wpis stały, powołując się na uchwałę NSA. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 985/15 o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Gminy L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.
Gmina L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] ustalającą odszkodowanie za nieruchomość położoną w L., oznaczoną jako działka ew. nr [...] z obrębu ewid. [...], zajętą pod publiczną drogę gminną na kwotę 63 982,00 zł - wydaną na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.).
Wraz z wniesieniem skargi uiszczono wpis sądowy w wysokości 200 zł.
Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału IV WSA w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 1300 zł, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła Gmina L., kwestionując zasadność ustalenia w niniejszej sprawie stosunkowego wpisu sądowego.
Skarżąca wskazała, że rozstrzygnięcie o ustaleniu odszkodowania może być zawarte w decyzji o wywłaszczeniu, bądź, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 129 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 518, dalej jako u.g.n.) w odrębnej decyzji. Gdy jest ono zakwestionowane, czy to w decyzji wywłaszczeniowej czy też odrębnej decyzji nierozerwalnie związanej z decyzją o wywłaszczeniu, wpis powinien być pobierany w jednakowej wysokości jako wpis stały. Zdaniem skarżącej w sprawie zastosowanie znajdzie uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt 14/09, gdzie wypowiedziano pogląd o zasadności pobierania wpisów stałych od skarg na decyzje administracyjne orzekające o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu wysokości odszkodowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Kwestią zasadniczą dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy jest ustalenie, czy wpisem należnym od wniesionej skargi był wpis stosunkowy, czy też stały.
W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie zaś z art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy od pism wszczynających postępowanie pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, stanowiące według art. 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. O rodzaju wpisu decyzje zatem charakter sprawy, w której skargę wniesiono, a dokładnie to, czy przedmiot skargi - zaskarżony akt – wiąże się bezpośrednio z określonym świadczeniem pieniężnym. Warunkiem koniecznym do ustalenia wpisu stosunkowego jest więc istnienie bezpośredniego związku między aktem lub czynnością będącą przedmiotem skargi a należnością pieniężną, co ma miejsce wtedy, kiedy z zaskarżonego aktu lub czynności da się wprost wyprowadzić obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej.
Wydając zaskarżone zarządzenie o uzupełnieniu uiszczonego wcześniej wpisu sądowego w wysokości 200 zł, Przewodniczący przyjął, że skarga na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania podlega wpisowi stosunkowemu w wysokości 1500 zł obliczonemu na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. (2% wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. kwoty 63 982,00 zł, nie mniej jednak niż 1.500 zł). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzenie to jest prawidłowe.
Zgodnie z treścią stanowiącego materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, odszkodowanie za przejęte z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. na własność Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa.
Stosownie zaś do treści art. 129 ust. 5 u.g.n., starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu: 1) w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3, art. 106 ust. 1 i art. 124-126; 2) na wniosek podmiotu realizującego cel publiczny lub właściciela wywłaszczonej nieruchomości; 3) gdy nastąpiło pozbawienie praw do nieruchomości bez ustalenia odszkodowania, a obowiązujące przepisy przewidują jego ustalenie.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty L. ustalającą odszkodowanie z tytułu nabycia przez Gminę L. - w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną - prawa własności nieruchomości. Postępowanie w tym przedmiocie zostało wszczęte na wniosek właściciela wywłaszczonej nieruchomości, poprzedzało je zaś wydanie przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. stwierdzającej nabycie przez Gminę L. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości.
Nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżona decyzja zakończyła odrębne od postępowania prowadzanego na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. postępowanie, w sprawie ustalenia odszkodowania, choć niewątpliwie dla jej wydania koniecznym było wcześniejsze deklaratoryjne orzeczenie stwierdzające nabycie z mocy prawa przez gminę prawa własności nieruchomości. Decyzja wydana na podstawie art. 73. ust. 4 powołanej ustawy posiada więc odrębny byt i jako taka bezpośrednio wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, kreując jedynie należność pieniężną w postaci odszkodowania.
W konsekwencji przyjąć należy, że w sprawach, w których przedmiotem skargi jest wyłącznie decyzja odrębnie ustalająca odszkodowanie za przejętą nieruchomości konieczne jest - stosownie do treści art. 231 w zw. z art. 216 p.p.s.a. – uiszczenie wpisu stosunkowego.
Wbrew twierdzeniom skarżącej, w niniejszej sprawie nie znajduje natomiast zastosowania uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 14/09. W powołanej uchwale stwierdzono, że w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu wysokości odszkodowania pobiera się wpis stały określony w § 2 ust. 3 pkt. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, także wówczas, gdy skarżący kwestionuje tylko wysokość ustalonego odszkodowania.
Przedmiotowa uchwała odnosiła się bowiem tylko do tych decyzji, mocą których dokonano zarówno wywłaszczenia, jak i ustalono odszkodowanie, bowiem pytanie podmiotu wnioskującego o podjecie uchwały, tj. Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczyło jedynie kwestii określenia charakteru wpisów od skarg na decyzje zawierające orzeczenie zarówno o wywłaszczeniu, jak i odszkodowaniu. W uzasadnieniu swej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, że kwestia rodzaju i wysokości wpisu sądowego w razie zaskarżenia odrębnych decyzji o ustaleniu wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość wykraczała poza zakres wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich.
Określając rodzaj wpisu sądowego nie można zatem – wbrew twierdzeniom skarżącej – utożsamiać spraw, w których przedmiotem zaskarżenia, tak jak w niniejszej sprawie, jest decyzja ustalająca odszkodowanie ze sprawami, których skargi dotyczą decyzji zawierających orzeczenie o wywłaszczeniu oraz ustaleniu odszkodowania jako obligatoryjnym elemencie decyzji o wywłaszczeniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło