II OW 217/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Leszek Kamiński Sędzia del. NSA Zdzisław Kostka Protokolant asystent sędziego Iwona Rzucidło – Grochowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Słubickiego z dnia 25 listopada 2014r. nr OŚ.6220.5.2014 o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Słubickim a Marszałkiem Województwa Lubuskiego w przedmiocie wniosku [...] z dnia [...] października 2014 r. o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów postanawia wskazać Starostę Słubickiego jako organ właściwy w sprawie Starosta Słubicki zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa Lubuskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Wskazał, że [...] w R. złożył do marszałka wniosek o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a także zezwolenia na transport odpadów oraz uchylenie decyzji Marszałka z [...] marca 2009 r., znak: [...]. Wniosek ten został przekazany Staroście, który uznał, że nie jest organem właściwym w sprawie. Wskazał na art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach i stwierdził, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. W art. 45 ust. 4 ustawy o ustawy o odpadach wytwórca odpadów, który prowadzi zbieranie lub przetwarzanie odpadów, może być zwolniony z obowiązku uzyskania odrębnego zezwolenia na prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów. Na podstawie art. 45 ust. 7 ustawy właściwość do wydawania pozwolenia uwzględniającego wymagania przewidziane dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów jest organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Z brzmienia tego przepisu należy wnioskować, że o właściwości organu nie decyduje kwalifikacja instalacji do wytwarzania odpadów, ale do przetwarzania odpadów z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub zezwolenia na zbieranie odpadów. Jeżeli jednak mamy pozwolenie na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zbierania i przetwarzania odpadów w tym samym miejscu, o właściwości organu decyduje art. 41 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym jeżeli przetwarzanie i zbieranie odbywa się w tym samym miejscu organem właściwym jest marszałek województwa. Transport odpadów nie stanowi przedmiotu wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art.15 §1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012.poz.270 ) –dalej p.p.s.a., zezwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Rozpoznawana sprawa jest sporem o właściwość, gdyż spór toczy się pomiędzy organami administracji samorządowej – Marszałkiem Województwa Lubuskiego a Starostą Słubickim. Zgodnie z art.22 §1 pkt 1 k.p.a. spory o właściwość rozstrzygają miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4, wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu- sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie właściwy do rozstrzygnięcia sporu jest sąd administracyjny, albowiem będące w sporze organy jednostek samorządu terytorialnego, nie maja wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Zgodnie z art.169 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach ( Dz.U. z 2013r.,poz.21) organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa, w sprawach o których mowa w art.168 jest minister właściwy do spraw środowiska. Natomiast w stosunku do Starosty Słubickiego – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gorzowie Wielkopolskim. . Zgodnie zaś z art.15 §1 pkt 4 p.p.s.a w zw. z art.4 p.p.s.a właściwym do rozstrzygnięcia sporu jest Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazuje organ właściwy do rozpoznania sprawy. Spór pomiędzy Marszałkiem Województwa Lubuskiego a Starostą Słubickim dotyczy właściwości rzeczowej organu na tle rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2014r. [...] złożony do Marszałka Województwa o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów, zbierania i transportu odpadów , które to przedsięwzięcia mają być prowadzone w jednym miejscu. Starosta kierując wniosek wskazał na art.41 ust.6 ustawy o odpadach, zgodnie z którym w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, o których mowa w art.41 ust.3 powołanej ustawy organem właściwym jest marszałek województwa. Art.41 ust.3 ustawy o odpadach określa właściwość rzeczową organu, zgodnie z ust.3 pkt 1 marszałek województwa jest organem właściwym dla: a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg, c) dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i dla instalacji określonych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami jako regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych; zaś zgodnie z ust.3 pkt 2 starosta jest właściwy w pozostałych przypadkach. Z kolei przepis art.41 ust.6 ustawy stanowi " W przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć o których mowa w ust.3 organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Jednym słowem powołany przepis wskazuje na właściwość marszałka, ale tylko wówczas gdy zezwolenie miałoby objąć zbieranie i przetwarzanie odpadów, w sytuacji gdy jedno z przedsięwzięć znajduje się we właściwości starosty, a drugie we właściwości wojewody. Nadto należy zauważyć, że sytuacja, w której można zastosować art.41 ust.6 ustawy dotyczy jedynie posiadacza odpadów, który składając wniosek skorzystał z rozwiązania zawartego w art.41 ust.5 ustawy, tj., kiedy działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów prowadzona jest w tym samym miejscu i może zostać, na wniosek strony objęta jednym zezwoleniem. To od wnioskodawcy zależne jest, jaką formę nada swojemu wnioskowi, tj. czy wystąpi z jednym wnioskiem obejmującym zbieranie i przetwarzanie odpadów, czy z dwoma osobnymi wnioskami w różnych sprawach. Tym samym przepis art.41 ust.6 ustawy odnosi się do wydania jednego zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów w sytuacji gdy jedno z przedsięwzięć znajduje się we właściwości starosty, a drugie marszałka województwa. Zgodnie z powołanym wcześniej art.41 ust.3 pkt 1 ustawy marszałek województwa jest właściwy dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji, wydane zaś na podstawie tej ustawy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w § 2 stanowi jakie przedsięwzięcia zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zaś w § 3 określa jakie przedsięwzięcia mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Tym samym zgodnie z art.41 ust.3 pkt 1 marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia w sprawie przedsięwzięć o których mowa w § 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. Przedmiotowy wniosek dotyczy zaś przedsięwzięcia wymienionego w § 3 powołanego rozporządzenia, co powoduje , że zgodnie z art.41 ust.3 pkt 2 ustawy organem właściwym do jego załatwienia jest starosta. Tym samym w niniejszej sprawie dla ustalenia organu właściwego do rozpoznania spornego wniosku nie może być stosowany art.41 ust.6 ustawy, ustalenie zaś organu właściwego do rozpoznania wniosku winno nastąpić zgodnie z art.41 ust.3 ustawy, który to przepis określa właściwość rzeczową organów. Z powyższych względów postanowiono wyznaczyć Starostę Słubickiego, jako organ właściwy do rozpatrzenia sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art.4 i art.15 §1 pkt 4 p.p.s.a, orzekł, jak w postanowieniu.