VI SA/Wa 1346/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi "V" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. znak: Sp. [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Urząd Patentowy" lub "organ") działając na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.; dalej: "u.p.w.p.") oraz art. 98 kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 256 ust. 2 u.p.w.p. po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy ACCENT o nr R. [...] udzielonego na rzecz V. Sp. z o.o. z siedzibą w G.orzekł o: 1) unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy ACCENT o nr [...] w części dotyczącej towarów z klasy 9, tj. okulary słoneczne, okulary ochronne chroniące przed olśnieniem, aparaty do mierzenia czasu, chronografy; 2) przyznaniu K. AB z siedzibą w U., Szwecja od V. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwoty 2.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] listopada 2012 r. do organu wpłynął wniosek K. AB z siedzibą w U., Szwecja o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ACCENT o nr [...] udzielonego na rzecz V. Sp. z o.o. z siedzibą w G. Sporny znak towarowy został przeznaczony do oznaczania m.in. następujących towarów i usług: alarmy, aparaty do rejestrowania czasu, baterie elektryczne, chronografy, dzwonki, liczniki, obrotomierze, prędkościomierze do pojazdów, kaski ochronne, kompasy, urządzenia do nawigacji, okulary słoneczne, okulary ochronne przed olśnieniem (klm 9). Wnioskodawca ograniczył żądanie unieważnienia spornego prawa wyłącznego do następujących towarów: okulary słoneczne, okulary ochronne chroniące przed olśnieniem, aparaty do rejestrowania czasu, chronografy. Jako podstawę prawną wskazał art. 132 ust. 2 pkt 2 u.p.w.p. i podniósł, że jest uprawniony od dnia [...] sierpnia 2004 r. z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego AXCENT o nr [...], przeznaczonego m.in. do oznaczania takich towarów w klasie 9 i 14 jak: okulary słoneczne i instrumenty zegarmistrzowskie i chronometryczne. Wnioskodawca stwierdził, że przeciwstawiony znak towarowy o nr [...] oraz sporny znak towarowy są przeznaczone do oznaczania identycznych towarów, tj. okularów słonecznych, a w pozostałej części są to towary podobne (okulary chroniące przed olśnieniem, instrumenty zegarmistrzowskie i aparaty do rejestracji czasu oraz chronometry). Co do podobieństwa samych oznaczeń wnioskodawca uznał, że oba znaki mają identyczne brzmienie, są tożsame znaczeniowo, oznaczają bowiem słowo akcent, zaś wizualnie różnią się wyłącznie jedną literą X/C. Zatem, zdaniem wnioskodawcy podobieństwo towarów oraz podobieństwo oznaczeń może spowodować wśród odbiorców błąd polegający na skojarzeniu ze znakiem wcześniejszym, na który powołał się wnioskodawca, a więc wniosek jest zasadny. W odpowiedzi na powyższe, uprawniony ze spornego prawa w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. wniósł o oddalenie wniosku o unieważnienie przedmiotowego prawa. Zakwestionował twierdzenie wnioskodawcy o identyczności znaków, ponieważ zdaniem uprawnionego w sytuacji znaków słownych bierze się pod uwagę ich dosłowny zapis, tym samym znaki ACCENT (sporny) i znak AXCENT (znak wcześniejszy) odróżnia pisownia. Ponadto, w ocenie uprawnionego bez znaczenia pozostaje kwestia znaczenia słów użytych jako znaki towarowe, ponieważ w świetle art. 120 u.p.w.p. znaki muszą posiadać zdolność odróżniającą, która eliminuje możliwość wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów. Zdaniem uprawnionego, sporny znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania towarów specjalistycznych, a więc skierowany do wyspecjalizowanych odbiorców. Podkreślił, że sporny znak towarowy jest marką dobrze znaną i cenioną wśród rowerzystów, a wnioskodawca nie wykazał, poza wskazaniem zbieżnych towarów chronionych znakiem wcześniejszym i spornym, że sporny znak towarowy może wprowadzać konsumentów w błąd. Wobec powyższego wniosek należy, zdaniem uprawnionego, oddalić. Pismem z dnia [...] października 2013 r. uprawniony ze spornego prawa wyłącznego wniósł na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. o zawieszenie przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu uprawniony podniósł, że w dniu [...] października 2013 r. złożył wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia międzynarodowej rejestracji znaku towarowego AXCENT o nr [...]. W tej sytuacji stwierdzenie wygaśnięcia prawa na znak o nr [...] czyni postawiony znakowi uprawnionego o nr [...] zarzut podobieństwa bezprzedmiotowym. Zatem, zdaniem uprawnionego wynik postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia prawa na znak o nr [...] będzie miał istotny wpływ na wynik postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy o nr [...]. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2013 r. wnioskodawca sprzeciwił się zawieszeniu przedmiotowego postępowania. Kolegium Orzekające postanowiło odmówić zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Rozstrzygając sprawę w postępowaniu spornym Urząd Patentowy, w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] listopada 2013 r., przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazał, iż wnioskodawca ma interes prawny w żądaniu unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy ACCENT o nr [...], ponieważ jest uprawniony z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego słownego AXCENT o nr [...], z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] sierpnia 2004 r. i służącego do oznaczania towarów w klasie 9 i 14 wg klasyfikacji nicejskiej, a także ubiega się o uzyskanie w OHIM prawa wyłącznego do wspólnotowego znaku towarowego AXCENT zgłoszonego za numerem [...], wobec którego uprawniony zgłosił sprzeciw powołując się na sporny znak towarowy. Zatem, wnioskodawca w takiej sytuacji ma prawo żądać ustalenia czy prawo na sporny znak towarowy zostało udzielone z zachowaniem ustawowych warunków udzielenia prawa ochronnego. Organ wskazał zatem, iż należy przyjąć, że rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie będzie miało bezpośredni wpływ na sytuację prawną wnioskodawcy, a to z kolei uzasadnia jego interes prawny do wystąpienia o unieważnienie spornego prawa. Ów interes prawny znajduje oparcie zarówno w art. 153 u.p.w.p. jak i w art. 20 i 22 Konstytucji RP. Wnioskodawca podniósł zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 u.p.w.p. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, organ podzielił stanowisko wnioskodawcy, co do podobieństwa spornego znaku towarowego do należącego do niego międzynarodowego znaku towarowego AXCENT o nr [...], które powinno skutkować unieważnieniem prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 u.p.w.p. Za uzasadnione uznał twierdzenie o identyczności i podobieństwie towarów z klasy 9 i 14, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. Urząd Patentowy podniósł, iż ustalenie podobieństwa samych znaków towarowych jest niezbędną przesłanką prawidłowego zastosowania przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 u.p.w.p. Ocena podobieństwa znaków powinna opierać się na całościowym wrażeniu wywoływanym przez te znaki ze szczególnym uwzględnieniem elementów dominujących i odróżniających. Wskazał, iż w niniejszej sprawie sporny znak towarowy ACCENT, jak i przeciwstawiony znak towarowy AXCENT o numerze [...] są znakami słownymi. Obydwa znaki składają się wyłącznie z sześciu liter: A, C, C, E, N, T (znak sporny) oraz A, X, C, E, N, T (znak wcześniejszy), które odpowiadają zastosowanym w tych słowach głoskom. Wprawdzie w ocenianych znakach po pierwszej identycznej literze "A-" znajdują się odmienne litery "-C-" (znak sporny) i ,,-X-" (znak wcześniejszy) to jednak brzmienie tych głosek jest w rzeczywistości niemalże identyczne. Litera "C" odpowiada w języku polskim spółgłosce [c] przedniojęzykowo-zębowej, bezdźwięcznej, twardej (za:sjp.pl), ale w językach zachodnioeuropejskich - zazwyczaj jest wymawiana jak głoska [k] (za:wikipedia.pl), tak więc w spornym znaku pierwsza litera "-C-" będzie słyszana jako głoska [k], a druga głoska "C" w połączeniu z pozostałymi ,,-ENT" tworzy sylabę "-CENT", zatem całe słowo będzie słyszane jako [akcent]. W znaku wcześniejszym występująca po samogłosce "A-" litera ,,-X-" fonetycznie odpowiadać brzmieniu spółgłoski [x], a więc połączeniu głosek [ks] (za:sjp.pl) i w zestawieniu z pozostałą częścią "-CENT" słowo AXCENT będzie słyszane jak [akscent]. Z powyższej analizy – zdaniem organu – wynika, że słowa użyte w ocenianych znakach mają niemal identyczne brzmienie, a wpływa na to układ zastosowanych głosek "X" oraz "C" po samogłosce "A" oraz pozostałe części słów, tj. element "-CENT" w znakach ACCENT oraz AXCENT, które są identyczne zarówno w zapisie jak i w brzmieniu, korzystają bowiem z tych samych liter C, E, N, T i odpowiadających im głosek, w takiej samej kolejności. Należy także uwzględnić, że na niemalże identyczność porównywanych znaków w płaszczyźnie fonetycznej wpływa także akcent, w rozumieniu wyróżnienia sylaby za pomocą głosu, który w języku polskim pada na drugą sylabę od końca słowa i w przedmiotowej sprawie jest to sylaba "AC-" w znaku spornym i "AX-" w znaku wcześniejszym. W warstwie znaczeniowej, organ stwierdził, że słowo ACCENT oznacza w języku angielskim wyraz akcent (w tłumaczeniu -akcent, nacisk za: słownik polsko - angielski dostępny na onet.pl), natomiast słowo AXCENT nie ma żadnego określonego znaczenia, zarówno w języku polskim jak i w innych językach, a tym samym jest to oznaczenie fantazyjne. W związku z powyższym organ uznał, iż analiza przeciwstawionych w niniejszej sprawie oznaczeń według ich cech wspólnych, prowadzi do wniosku, że mogą być one mylone przez odbiorców, gdyż oznaczenia postrzegane jako całość wywołują wrażenie wspomnianego podobieństwa tworząc ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Biorąc pod uwagę, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, zatem należy stwierdzić, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych ACCENT (znak sporny) oraz AXCENT (znak wnioskodawcy) mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm. Jednocześnie Urząd Patentowy podniósł, iż w toku postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ACCENT o nr [...] uprawniony w dniu [...] października 2013 r. wystąpił z wnioskiem o zawieszenie tego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] października 2013 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia znaku towarowego AXCENT przeciwstawionego znakowi spornemu. Zdaniem uprawnionego, kwestia rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony na znak AXCENT i w następstwie stwierdzenie wygaśnięcie jego ochrony czyni zarzuty identyczności i podobieństwa do znaku, na który powołał się wnioskodawca bezprzedmiotowym. Odnosząc się do powyższego wniosku, organ uznał, iż w jego ocenie, w przedmiotowej sprawie nie zachodzi zależność polegająca na tym, że wydanie decyzji merytorycznej jest uzależnione od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia o charakterze prawnym przez inny organ. Wszczęte bowiem na wniosek uprawnionego ze spornego prawa wyłącznego postępowanie mające na celu stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak przeciwstawiony znakowi spornemu, toczy się przed tym samym organem, który rozpatruje przedmiotowy wniosek, tj. Urzędem Patentowym, a także tym samym trybie postępowania spornego. Ponadto, wnioskujący o zawieszenie postępowania nie wykazał związku pomiędzy przedmiotowym postępowaniem o unieważnienie prawa na znak towarowy ACCENT o nr [...] toczącym się od [...] listopada 2012 r., a wszczętym w dniu [...] października 2013 r., a więc prawie po roku, postępowaniem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa na znak towarowy AXCENT o nr [...]. Organ wskazał także, że przedmiotem niniejszego postępowania jest znak towarowy ACCENT o nr [...], zaś postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia dotyczy innego znaku towarowego, tj. znaku towarowego AXCENT o nr [...], należącego do innego podmiotu. Zdaniem organu, niezależnie zatem od wyniku tamtego postępowania, z uwagi na różny zakres przedmiotowy nie mogłoby ono doprowadzić do bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie. Dlatego też bez względu od tego jakie rozstrzygnięcie zapadłoby w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia Urząd Patentowy byłby zobligowany do zbadania merytorycznego rozpoznania przedmiotowej sprawy. Wobec powyższego, w ocenie organu, wniosek o zawieszenie postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się V.sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "skarżąca"), która pismem z dnia [...] października 2011 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną, w administracyjnym toku instancji, decyzję z dnia [...] marca 2014 r. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Autor skargi zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania, z uwagi na toczące się przed Urzędem Patentowym postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia znaku towarowego AXCENT przeciwstawionego znakowi spornemu. Uzasadniając skarżąca przedstawiła okoliczności związane z przedmiotowym postępowaniem, wskazując, iż ma zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ równocześnie toczy się postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego AXCENT o nr [...], z powodu jego nieużywania. Podniosła, iż znak towarowy o nr [...] stanowi przeciwstawienie w sprawie o unieważnienie, stąd też "wygaszenie prawa międzynarodowego znaku towarowego, który był podstawą wniosku o unieważnienie znaku spornego, czyniłoby postępowanie o częściowe unieważnienie znaku towarowego bezprzedmiotowym" (uzasadnienie skargi – pismo skarżącej z dnia [...] września 2014 r.). Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja narusza art. 7 k.p.a. oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ zapadła ona bez zachowania zasad prawdy obiektywnej, w skutek niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wszystkich okoliczności mających wpływ na stan przedmiotowej sprawy, w tym nieuwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania, które wynikło z błędnej interpretacji przepisów k.p.a. Skarżąca powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych, które jej zdaniem potwierdzają możliwość zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie zaś nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga nie jest uzasadniona. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 132 ust. 2 pkt.3 u.p.w.p stosownie do którego nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Z powyższego przepisu wynika zatem, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, które mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu, że występuje podobieństwo spornego znaku towarowego ACCENT o nr [...] do objętego międzynarodową rejestracją znaku towarowego AXCENT o nr [...]. Należy zauważyć, iż sporny znak towarowy przeznaczony został m.in. do oznaczania towarów takich jak: okulary słoneczne, okulary ochronne chroniące przed olśnieniem, aparaty do rejestrowania czasu, chronografy (klasa 9 klasyfikacji nicejskiej). Natomiast znak przeciwstawiony również został przeznaczony do oznaczania m. in. okularów przeciwsłonecznych (klm 9) oraz metali szlachetnych i ich stopów oraz wykonanych z nich lub pokrytych nimi towarów nie zaliczonych do innych klas, biżuterii sztucznej, kamieni szlachetnych, przyrządów horologiczne i chronometryczne, zegarków na rękę (klm 14). Zdaniem Sądu zasadnie organ uznał, iż okulary przeciwsłoneczne i okulary słoneczne (w rozumieniu okularów chroniących przed światłem słonecznym) są to towary identyczne. Natomiast okulary chroniące przed olśnieniem są podobne do okularów przeciwsłonecznych (chronionych prawem wcześniejszym), które obecnie służą nie tylko do ochrony przed światłem, ale i olśnieniem słonecznym. Ponadto aparaty do rejestrowania czasu i chronografy ujęte w klasie 9 są podobne do towarów chronionych znakiem wnioskodawcy, tj. przyrządów horologicznych i chronometrycznych, zegarków na rękę (klm 14). A zatem prawidłowym jest twierdzenie o identyczności i podobieństwie towarów z klasy 9 i 14, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. Argumentacja organu co do ustalenia podobieństwa samych znaków towarowych ACCENT i AXCENT, które są znakami słownymi, jest w ocenie Sądu przekonująca. Jak wywiódł Urząd Patentowy, słowa użyte w ocenianych znakach mają niemal identyczne brzmienie, a warstwie znaczeniowej słowo ACCENT oznacza w języku angielskim wyraz akcent (w tłumaczeniu - akcent, nacisk), natomiast słowo AXCENT nie ma żadnego określonego znaczenia, zarówno w języku polskim jak i w innych językach, a tym samym jest to oznaczenie fantazyjne. Dlatego też przeciwstawne oznaczenia mogą być mylone przez odbiorców, gdyż oznaczenia postrzegane jako całość wywołują wrażenie podobieństwa tworząc ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko organu w przedmiocie oddalenia wniosku uprawnionego o zawieszenie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w związku ze złożeniem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia międzynarodowej rejestracji znaku towarowego AXCENT o nr [...]. Zgodnie bowiem z treścią przywołanego art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sprawie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym jest zatem zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania administracyjnego, do rozstrzygnięcia, którego właściwym jest inny organ lub sąd, a rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracyjny. Wymaga zatem wyjaśnienia, czy organ administracji publicznej rozpoznający daną sprawę w określonym postępowaniu jest "innym organem lub sądem", o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Problem ten został już rozstrzygnięty w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2004 r. (sygn. akt: GSK 887/04), w którym stwierdzono, że "obligatoryjne zawieszenie postępowania z urzędu następuje stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd", a "nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie sprawy o uznanie za wygasłe należało do właściwości tego samego organu, który rozpatrywał sprawę z wniosku skarżącej Spółki o rejestrację znaku, tj. Urzędu Patentowego". W rozpatrywanej sprawie Sąd konsekwentnie podziela pogląd, zgodnie z którym, jeżeli przed Urzędem Patentowym prowadzone są dwa postępowania mające za sobą związek, to nie można uznać, że dla jednej ze spraw zachodzi przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i tym samym powstaje obowiązek zawieszenia postępowania ze względu na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przyjęcie stanowiska, że w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. pod pojęciem "inny organ lub sąd" mieści się także inne postępowanie prowadzone przed tym samym organem, prowadziłoby w istocie do niedopuszczalnej interpretacji ustawy i stanowiłoby wykładnię contra legem. W przypadku, jeżeli Urząd Patentowy uzna, że dla rozstrzygnięcia niezbędne jest orzeczenie w innej sprawie, ma możność zorganizowania postępowań według pożądanej kolejności. Wydając decyzję administracyjną w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy Urząd Patentowy jest związany rygorami procedury administracyjnej określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy jest zobowiązany do przestrzegania zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jego powinnością jest należyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Jest zobowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Działając w oparciu o zasadę oficjalności musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzeć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Analiza zebranego materiału dowodowego pozwoliła Sądowi przyjąć, że Urząd nie uchybił powyższym zasadom. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że Urząd Patentowy RP zarówno nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, jak i nie uchybił przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też jako niezasadne Sąd uznał zatem zarzuty naruszenia art. 7 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.