II GZ 155/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 9 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 94/15 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi R. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym postanawia: oddalić zażalenie I Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., postanowieniem objętym zażaleniem, odmówił R. G. wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym. Sąd I instancji uznał, że zaskarżonym w sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie uznające zarzut w postępowaniu zabezpieczającym za nieuzasadniony. Postanowienie to nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie zawiera negatywną ocenę zarzutu zgłoszonego przez skarżącego, nie nakłada zaś na niego żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jego praw, czy obowiązków. Wobec tego, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez nierozważnie całokształtu okoliczności sprawy i materiału dowodowego oraz sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego. Jak słusznie zauważył Sądu I instancji przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, tj. do doprowadzenia w trybie egzekucji do pożądanego stanu rzeczy, który byłby zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Takiej cechy wykonalności nie posiada zaskarżone postanowienie uznające za nieuzasadniony zarzut zgłoszony w postępowaniu zabezpieczającym. W zażaleniu skarżący nie podważa stanowiska Sądu zaprezentowanego w zaskarżonym postanowieniu, ale koncentruje się na swojej trudnej sytuacji finansowej i wskazuje, że egzekucja środków pieniężnych może prowadzić do nieodwracalnych skutków. Oczywistym jest, że taka argumentacja nie może podważyć prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Na marginesie można zauważyć, że sąd administracyjny nie ma możliwości wstrzymania egzekucji prowadzonej na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia, a dopiero w dalszej kolejności orzeczenie to może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.