II SA/Bk 248/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. znak : [...] Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S., postanowił w pkt 1 decyzji, ustalić opłatę J. A. za pobyt ojca S. A. w Domu Pomocy Społecznej "K." w S. w wysokości 1.732,96 zł miesięcznie, w pkt 2 wskazał, że opłata o której mowa w pkt 1 obowiązuje od dnia umieszczenia i w pkt 3 wskazał numer konta na które należy wpłacać opłatę w terminie do dnia 30 miesiąca, za który należna jest opłata. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołane zostały przepisy art. 104 k.p.a. oraz art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 1, art. 17 ust. 1 pkt 16, art. 54 ust. 1, art. 58 ust. 1, art. 60 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 61, art. 63 ust. 1, art. 104 ust. 3 oraz art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r. poz. 182 ze zm.) w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2012 r. poz. 182 ze zm.). Organ I instancji w uzasadnieniu przytoczył treść art. 58 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej dotyczących odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Wskazał również, że zgodnie z zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lutego 2014 r. średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca Domu Pomocy Społecznej "K." w S. od [...] marca 2014 r. wynosi 2.780,80 zł. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy mając na uwadze stan faktyczny sprawy osobami zobowiązanymi do ponoszenia opłaty za pobyt w domu społecznej są: S. A. mieszkaniec w wysokości 70 % swojego dochodu oraz jego rodzina małżonka A. K.; córka – S. Ł. oraz syn J. A. Zgodnie z art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy, mieszkaniec domu pomocy społecznej wnosi opłatę w wysokości nie wyższej niż 70 % swojego dochodu. Źródłem utrzymania mieszkańca dps jest emerytura wysokości 1.316,68 zł miesięcznie zatem opłata wynosi 921,68 zł miesięcznie (1,316,68 zł x 70%). Następnie organ I instancji podał iż związku z tym, że miesięczna opłata mieszkańca nie pokrywa pełnego kosztu jego utrzymania w domu pomocy społecznej pozostałą część w kwocie 1.859,12 zł miesięcznie, powinna pokryć rodzina. W oparciu o zebrane dokumenty ustalono, że dochód małżonki A. K. kształtuje się poniżej 300 % kryterium dochodowego, córka S. Ł. została zobowiązana decyzją do ponoszenia opłaty w wysokości 126, 16 zł miesięcznie. Na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z J. A. w dniu [...] grudnia 2014 r. oraz zebranych dokumentów ustalono, że prowadzi on gospodarstwo domowe z żoną. Łączny ich dochód stanowi kwota 3.287,77 zł miesięcznie. Poza tym rodzina uzyskała dochód jednorazowy w postaci kredytu gotówkowego w wysokości 22.000,00 zł, który zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy oraz orzecznictwem sądowym należy wliczyć do dochodu rodziny w wysokości 1/12 części osiągniętego dochodu. Stąd do dochodu rodziny doliczona została kwota 1.833,34 zł miesięcznie. W związku z tym ustalono, że rodzina dysponuje miesięcznie kwotą 5.121,11 zł. Uwzględniając zapis art. 61 ust. 2 lit. b cyt. ustawy, zgodnie z którym kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie opłatę J. A. za pobyt ojca w dps od dnia umieszczenia ustalono w wysokości 1.732,96 zł miesięcznie tj. (2.780,80 zł - 921,68 zł - 126,16 zł) po uwzględnieniu wpłaty mieszkańca domu oraz pozostałych zstępnych. Na powyższą decyzję odwołanie złożył J. A. i wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że w decyzji brakuje powołania się na ostateczną decyzje o skierowaniu ojca do dps jak i na decyzję o umieszczeniu go w tym ośrodku. Poza tym, zdaniem odwołującego, chybiony jest pogląd organu I instancji zaliczający do dochodu jego rodziny kredyt gotówkowy, który niezwłocznie został wydatkowany na zakup garażu. Obciążenie odwołującego kwotą 1.732,96 zł przy ustalonym dochodzie jego rodziny w kwocie 3.287,77 zł miesięcznie z obowiązkiem spłaty zaciągniętego kredytu skutkować będzie tym, że rodzina odwołującego znajdzie się w niedostatku i będzie potrzebowała pomocy społecznej. Kolejną wadą zaskarżonej decyzji jest ustalenie opłaty bezterminowo pomijając, że do dochodu rodziny doliczony został zaciągnięty jednorazowo kredyt gotówkowy. Wskazując na powyższe odwołujący zarzucił, że organ I instancji naruszył art. 8 ust. 11 i art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o pomocy społecznej a także art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. przez dowolne przyjęcie, że rodzina odwołującego miesięcznie dysponuje kwotą 5.121,11 zł, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. W odwołaniu również wskazano, że zostały naruszone art. 7 art. 8 i 9 k.p.a. oraz 77 § 1 80 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], utrzymało w mocy rozstrzygnięcie I – instancyjne. W uzasadnieniu podano, że w przedmiotowej sprawie została ustalona odpłatność za pobyt w dps S. A. jego synowi J. A.w wysokości 1.732,96 zł miesięcznie. J. A. niewątpliwie należy do kręgu osób zobowiązanych do wnoszenia opłaty za pobyt ojca w dps. Jak wynika z akt sprawy dochód jego rodziny z miesiąca grudnia 2014 r. stanowiła łączna kwota 3.287,77 zł. Poza tym rodzina uzyskała dochód jednorazowy w postaci kredytu gotówkowego w wysokości 22.000,00 zł, który zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy należy wliczyć do dochodu rodziny w wysokości 1/12 części osiągniętego dochodu. Stąd do dochodu rodziny doliczona została kwota 1.833,34 zł miesięcznie, więc miesięczny dochód to kwota 5.121,11 zł. Uwzględniając zapis art. 61 ust. 2 lit. b cyt. ustawy, zgodnie z którym kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie opłatę J. A. za pobyt ojca w dps od dnia umieszczenia ustalono, zdaniem organu odwoławczego, prawidłowo w wysokości 1.732,96 zł miesięcznie tj. (2.780,80 zł - 921,68 zł - 126,16 zł) po uwzględnieniu ustalonej opłaty dla mieszkańca domu oraz pozostałych zstępnych. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że ustawa definiuje pojęcie dochodu jak też sposób jego obliczenia. Zarzut odnoszący się do treści uzasadnienia decyzji tj. braku powołania się przez organ na ostateczną decyzję o skierowaniu ojca do dps uznano za bezzasadny gdyż żaden przepis ustawy nie nakłada na organ takiego obowiązku. Odnośnie zarzutu dotyczącego tego, że obciążenie odwołującego kwotą 1732,96 zł przy ustalonym dochodzie rodziny w kwocie 3.287,77 zł miesięcznie z obowiązkiem spłaty zaciągniętego kredytu skutkować będzie tym, że rodzina znajdzie się w niedostatku i będzie potrzebowała pomocy społecznej, organ odwoławczy podał, że może być on powołany w sprawie o ewentualne częściowe lub całkowite zwolnienie z opłaty zgodnie z art. 64 ustawy. Poza tym pozostałe zarzuty w tym dowolności w rozstrzygnięciu, zdaniem organu odwoławczego, należy uznać za bezzasadne, gdyż ustalenie odpłatności zostało poparte odpowiednimi ustaleniami przez organ I instancji a także wymogami ustawy. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożył J. A. i zarzucił naruszenie: 1. art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie wskazania podstawy prawnej zezwalającej na ustalenie opłaty za pobyt w dps przed faktycznym umieszczeniem w nim ojca skarżącego; 2. art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., 9 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez dowolne uznanie, że bezterminowo miesięczny dochód rodziny skarżącego wynosi kwotę 5.121,11 zł w sytuacji, kiedy został on ustalony z uwzględnieniem 1/12 części kredytu gotówkowego zaciągniętego w dniu 2 września 2014 r.; 3. art. 8 ust. 11 w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o pomocy społecznej przez przyjęcie, że ustalenie opłaty za pobyt w dps przy ustaleniu dochodu osób zobowiązanych do jej ponoszenia może być ustalone w dowolnym czasie i przed umieszczeniem danej osoby w konkretnym dps. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podano, że w uzasadnieniu skarżonej decyzji brak jest powołania się na ostateczną decyzję o skierowaniu ojca skarżącego do dps, jak i na decyzję o umieszczeniu go w tym ośrodku. Zdaniem skarżącego ustalenie opłaty za pobyt w dps przy ustaleniu dochodu osób zobowiązanych do ponoszenia opłaty powinien być brany pod uwagę dochód z miesiąca poprzedzającego faktyczne umieszczenia danej osoby w konkretnym dps, bowiem dopiero od tego momentu istnieje realna możliwość ustalenia wysokości i okresu za jaki opłata ta ma być ponoszona. Odmienne stanowisko organu wprost świadczy o naruszeniu art. 8 ust. 11 w zw. z art. 61 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy. Nadto skarżący nie zgodził się z zaliczeniem do dochodu jego rodziny kredytu gotówkowego, który niezwłocznie został wydatkowany na zakup garażu. Skarżący wywiódł, że obciążenie go kwotą 1 732,96 zł, przy ustalonym dochodzie jego rodziny w kwocie 3 287,77 zł miesięcznie z obowiązkiem spłaty zaciągniętego kredytu, skutkować będzie tym, że jego rodzina znajdzie się w niedostatku i będzie potrzebowała pomocy społecznej. Kolejną wadą zaskarżonej decyzji, zdaniem skarżącego, jest ustalenie mu opłaty za pobyt ojca w dps bezterminowo z pominięciem faktu, że do dochodu rodziny doliczony został zaciągnięty jednorazowo kredyt gotówkowy. Powyższe świadczy o niewątpliwym naruszeniu przez organ art. 8 ust. 11 i art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy. Powyższe również wprost wskazuje, że w sprawie naruszono art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. przez dowolne przyjęcie, że bezterminowo rodzina skarżącego miesięcznie dysponuje kwotą 5 121,11 zł. Końcowo skarżący wywiódł, że skoro organy obu instancji stanęły na stanowisku, że należy doliczyć do dochodu jego rodziny zaciągnięty kredyt gotówkowy, to obowiązkiem organu było ustalenie daty zaciągnięcia tego kredytu i stosownie do treści art. 8 ust. 11 ustawy, podzielenie kwoty tego dochodu w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony, a po upływie tego terminu nie mógł być brany pod uwagę. Nadto zdaniem skarżącego ustalona opłata za pobyt ojca w dps z uwzględnieniem zaciągniętego w dniu 2 września 2014 r. kredytu gotówkowego, winna być zakreślona terminem obowiązywania do dnia 31 sierpnia 2015 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. ustalającą skarżącemu odpłatność z tytułu pobytu ojca w DPS. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowiły przepisy ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy, decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. W świetle przepisów art. 60 ust. 1-3 powoływanej ustawy, pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania (ust. 1). Średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca ustalają organy, o których mowa w pkt 1 - 3, w tym prezydent miasta (ust. 2). Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej od następnego miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zostało opublikowane. Do tego czasu odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej ustala się na podstawie ogłoszenia z roku poprzedniego (ust. 3). Z przepisów art. 61 ust. 1-3 ustawy o pomocy społecznej wynika zaś, że obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności (ust. 1): 1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi, 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - przy czym osoby i gmina określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność. Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą (ust. 2): 1) mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu; 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2: a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium, b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2. Krąg osób, na których może spoczywać według kolejności obowiązek wnoszenia opłaty za pobyt bliskich w domu pomocy, wynika z art. 61 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Zasada kolejności przyjęta w tym przepisie oznacza, że w sytuacji, gdy osoba umieszczona w domu pomocy społecznej nie jest w stanie ponosić kosztów pobytu w placówce, obowiązek wnoszenia opłat spoczywa na małżonku, w następnej kolejności na zstępnych, w dalszej kolejności na wstępnych, a jeszcze w dalszej kolejności - na gminie, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. skierowano S. A. do dps na czas nieokreślony i ustalono mu, od dnia umieszczenia w dps, opłatę w wysokości 921, 68 zł – (70% x 1.316,68 zł). Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. postanowiono o umieszczeniu go w dps i wskazano, że termin umieszczenia zostanie określony przez dyrektora placówki. Podano przy tym, że z powodu braku wolnych miejsc będzie on figurował na liście osób oczekujących pod pozycją 5/15 z przewidywanym terminem przyjęcia na I kwartał 2015 r. W związku z tym, że miesięczna opłata mieszkańca nie pokrywa pełnego kosztu jego utrzymania w dps (koszt ten zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta S. z dnia 18 lutego 2014 r. nr [...] od 1 marca 2014 r. wynosi 2.780,80 zł), kwestionowana w sprawie niniejszej decyzją, ustalono J. A. opłatę za pobyt ojca w dps w wysokości 1.732,96 zł miesięcznie począwszy od dnia umieszczenia ojca w dps. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie prawidłowo ustalono, że dochód skarżącego pozwala na obciążenie go obowiązkiem ponoszenia odpłatności za pobyt ojca w dps ww. kwocie. Z uwagi na to, że w dacie wydania kwestionowanej decyzji ojciec skarżącego nie został jeszcze faktycznie umieszczony w dps, dochód ten został ustalony z miesiąca poprzedzającego wydanie decyzji o umieszczeniu ojca w dps (tj. z grudnia 2014 r.). Ustawodawca wysokość opłaty wnoszonej przez małżonka, zstępnych, bądź wstępnych mieszkańca domu pomocy społecznej uzależnił jedynie od kryterium dochodowego. Z akt sprawy wynika, że dochód rodziny skarżącego z miesiąca grudnia 2014 r. stanowiła łączna kwota 3.287,77 zł. Poza tym rodzina uzyskała dochód jednorazowy w postaci kredytu gotówkowego w wysokości 22.000,00 zł. Zdaniem skarżącego kredyt ten nie powinien być doliczony do dochodu jego rodziny, albowiem został niezwłocznie wydatkowany na zakup garażu. Zdaniem Sadu stanowisko to nie zasługuje na uwzględnienie. Jako, że przepisy dotyczące ustalenia odpłatności za pobyt w dps nie przewidują odrębnych zasad określania wysokości dochodu, należało zastosować w tym zakresie art. 8 ustawy o pomocy społecznej, umieszczony w rozdziale "Zasady ogólne i zakres podmiotowy ustawy". W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2) zasiłku celowego; 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4) wartości świadczenia w naturze; 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego. W wyroku z dnia 8 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 700/06, LEX nr 320923, Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że katalog obciążeń pomniejszających dochód jak i katalog przychodów odliczonych od dochodu są na gruncie ustawy o pomocy społecznej zamknięte. Zarówno katalog odliczeń jak i katalog pomniejszeń nie obejmują kwot uzyskanych z tytułu pożyczki. W żadnym przepisie ustawy nie postanowiono, iż kwota pożyczki nie podlega zaliczeniu do dochodu, bądź że kwota ta podlega odliczeniu od dochodu. Pomoc społeczna jest instytucją publiczną mającą na celu zapewnienie niezbędnych środków utrzymania osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, które nie dysponują środkami finansowymi na poziomie ustalonego kryterium dochodowego - w dacie ubiegania się o pomoc społeczną. Z tej przyczyny nie ma znaczenia tytuł i źródło uzyskiwania tych środków, albowiem pożyczka, podobnie jak kredyt, jest przychodem mogącym stanowić źródło utrzymania w okresie dysponowania kwotą pożyczki (kredytu). Dlatego też zdaniem NSA nawet kwoty pożyczek, kredytów, wydatkowanych na podstawowe utrzymanie stanowią z punktu widzenia ustawy o pomocy społecznej dochód podlegający wliczeniu do dochodu. Zasadnie zatem organy obu instancji wyliczając dochód skarżącego, zgodnie z treścią art. 8 ust. 11 ustawy, wliczyły do miesięcznego dochodu rodziny 1/12 część kredytu. Stąd do dochodu rodziny doliczona została kwota 1.833,34 zł miesięcznie, więc miesięczny dochód to kwota 5.121,11 zł. Uwzględniając zapis art. 61 ust. 2 lit. b ustawy, zgodnie z którym kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, słusznie zdaniem Sądu opłatę skarżącego za pobyt ojca w dps ustalono w wysokości 1.732,96 zł miesięcznie. Legalności kwestionowanej decyzji nie podważają zarzuty skargi dotyczące tego, że bezpodstawnie opłatę za pobyt w dps ustalono jeszcze przed faktycznym umieszczeniem ojca skarżącego w placówce i w konsekwencji dochód rodziny ustalono w dowolnym czasie zamiast z miesiąca poprzedzającego faktyczne umieszczenie ojca dps. Jak już podano powyżej, w sprawie niniejszej wydano decyzję o skierowaniu ojca skarżącego do dps, ustalono opłatę za pobyt w dps i kolejną decyzją postanowiono o umieszczeniu ojca skarżącego w dps przy czym wskazano, że przewidywany termin przyjęcia to I kwartał 2015 r. W związku z "odroczeniem" umieszczenia ojca skarżącego w dps w decyzji ustalającej wysokość jego opłaty za pobyt ojca w dps zawarto zapis, że obowiązuje ona od dnia umieszczenia ojca w dps. Oznacza to, że do czasu umieszczenia ojca w dps skarżący nie jest zobowiązany do partycypowania w żadnych kosztach. Natomiast w sytuacji gdy na datę umieszczenia ojca w dps uleganie zmianie sytuacja dochodowa rodziny skarżącego (np. jeżeli umieszczenie ojca skarżącego nastąpi po okresie 12 miesięcy od uzyskania dochodu jednorazowego w postaci kredytu), skarżący będzie mógł wnosić o zmianę kwestionowanej decyzji. Niezasadnym przy tym w ocenie Sądu jest zarzut dotyczący tego, że opłata powinna być ustalona terminowa i przy ustalaniu jej wysokości organ z urzędu powinien uwzględnić okoliczność, że dochód z kredytu zaciągniętego we wrześniu 2014 r. kończy się w sierpniu 2015 r. W światle powyższego za bezpodstawne, w ocenie Sądu, należy uznać zarzuty dotyczące naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie wskazania podstawy prawnej zezwalającej na ustalenie opłaty za pobyt w dps przed faktycznym umieszczeniem w nim ojca skarżącego a także art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., 9 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez dowolne uznanie, że bezterminowo miesięczny dochód rodziny skarżącego wynosi kwotę 5.121,11 zł w sytuacji, kiedy został on ustalony z uwzględnieniem 1/12 części kredytu gotówkowego zaciągniętego w dniu 2 września 2014 r. Wobec niepotwierdzenia zarzutów skargi oddalono ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).