I OZ 486/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 2148/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia 5 listopada 2014 r. nr [..] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 2148/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił J.S. wstrzymania wykonania postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..]z dnia 5 listopada 2014 r. nr [..] Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..]z dnia 5 listopada 2014 r. nr [..] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [..]z dnia 15 września 2014 r. znak [..]orzekające o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonej w [..], ozn. jako dz. ew. zmod. nr [..]na kwotę 4 000 zł oraz obciążeniu kwotą 2 000 zł Gminę [..]oraz kwotą 2 000 zł J.S.. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie poparty uzasadnieniem. Sąd powołał art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) i stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania postanowienia SKO w [..], a to dlatego, że wnioskodawca nie wykazał, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd. Strona skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła, jakie okoliczności przemawiają za zastosowaniem art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia. Skarżący nie wykazał, w jaki konkretnie sposób wyegzekwowanie kwoty 2 000 zł spowodowałoby dla niego trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Sąd I instancji podkreślił, że podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, LEX nr 1145458). Na powyższe postanowienie J.S. wniósł zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie prawa procesowego tj. art. 61 § 3 P.p.s.a.. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07). Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek zawiera jedynie żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawiera natomiast uzasadnienia. Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie wskazał bowiem, ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim, podnoszone przez skarżącego w skardze okoliczności dotyczą zasadności tej skargi, a nie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumenty skargi, nawet zasadne, nie stanowią samodzielnej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tym bardziej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 P.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest więc instytucją o charakterze wyjątkowym i skarżący powinien starannie uzasadnić swój wniosek, zwłaszcza, jeżeli ma zostać wstrzymany akt związany z zapłatą określonej kwoty. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.