III SA/Łd 418/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2015 r. sprawy ze skargi W. Ż. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niezdolności do służby w Policji postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] Wojewódzka Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w B. wydała orzeczenie nr [...] w sprawie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą, w której stwierdzono, że starszy posterunkowy KMP w G. W.Ż. jest zdolny do służby z ograniczeniem. Czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku z ponownym przekomisjonowaniem za rok. Ponadto stwierdzono, że rozpoznane u W. Ż. schorzenie – cechy nieharmonijnej osobowości – nie pozostaje w związku ze służbą, gdyż nie odpowiada wymogom Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2005 r., nr 206, poz. 1723 zał. 2). Schorzenia ww. rozpoznania nie sięgają inwalidztwa. Przeciwwskazana jest praca w napięciu nerwowym. Jak wynika z akt sprawy, w związku z długotrwałym zwolnieniem lekarskim – powyżej 30 dni – na którym przebywał skarżący, został on skierowany na wykonanie badań kontrolnych policjanta, celem określenia aktualnego stanu zdrowia oraz stopnia przydatności do służby. Od powyższego orzeczenia W.Ż. wniósł odwołanie, w którym wniósł o ponowne przebadanie przez Okręgową Komisję Lekarską w Ł. W dniu 11 lutego 2014 r. W. Ż. został wezwany przez OKL MSW w Ł. na badanie komisyjne. W związku z zaleconą przez konsultującego psychiatrę koniecznością przeprowadzenia dodatkowych badań psychologicznych wyznaczono termin badania psychologicznego, które przeprowadzono w dniu 3 marca 2015 r. Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Ł. w oparciu o rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji ..., badanie psychologiczne, konsultację specjalistyczną – psychiatryczną, dokumentację medyczną i badanie własne W. Ż., w dniu [...] wydała orzeczenie nr [...], w którym stwierdziła u ww. cechy osobowości paranoicznej określone w § 80 pkt 1 kat. C wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822) z kategorią zdolności do służby lub do pracy: trwale niezdolny do służby. Ponadto stwierdzono, że związek schorzenia ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie istnieje. Schorzenie opisane w rozpoznaniu nie figuruje w wykazie chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w szczególnych warunkach lub właściwościach służby wywołujących chorobę stanowiącym załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. Schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą, gdyż nie figuruje w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. Badany jest zdolny do pracy i nie wymaga stałej opieki drugiej osoby przy wykonywaniu podstawowych czynności życiowych. Zaliczono badanego do trzeciej grupy inwalidzkiej, inwalidztwo istnieje od 4 marca 2015 r. i jest czasowe. Termin badania kontrolnego wyznaczono na marzec 2018 r. Wskazano, że przed badaniem należy wykonać konsultację psychiatryczną, psychologiczną. Na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej w Ł. z dnia [...] W. Ż. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżając je oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w B. z dnia [...] wyłącznie w części dotyczącej określenia zdolności do służby w Policji oraz naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj: naruszenie art. 139 kpa poprzez rozpatrzenie odwołania na niekorzyść strony, zaskoczenie skarżącego nowymi zarzutami i nową kwalifikacją choroby, która nie była przedmiotem orzekania przez WKL w B., a także rażącym pogorszeniem sytuacji skarżącego poprzez uznanie go za niezdolnego do służby w Policji, podczas gdy przez organ I instancji był uznany za niezdolnego do służby z ograniczeniami. Ponadto zarzucił naruszenie art. 6 – 9 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. a także zaniechaniu przytoczenia konkretnych przepisów prawa materialnego, które legły u podstaw rozstrzygnięcia i w konsekwencji wydanie orzeczeń, z treści których nie sposób wywieść, dlaczego organ zajął dane stanowisko w sprawie. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i poprzedzającego je orzeczenia WKL w B. ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia oraz uchylenie w zaskarżonej części poprzedzającego je orzeczenia jako wydanego z rażącym naruszeniem norm prawa materialnego, zobowiązanie organu do dostarczenia do sądu akt sprawy, na podstawie których rozstrzygnięto sprawę, ujęcie w uzasadnieniu wyroku szczegółowych wskazówek i wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie. Podkreślił, że jego intencją nie jest podważanie kwestii merytorycznych zawartych w orzeczeniach obu instancji. Zarzucił zastosowanie w toku postępowania odwoławczego całkowicie odmiennej kwalifikacji schorzenia, od tego, które rozpoznała WKL w B. Ponadto zauważył, że komisje obu instancji dokonały kwalifikacji schorzeń na podstawie dwóch różnych rozporządzeń – zarówno starych jak i znowelizowanych. W ocenie skarżącego zastosowane przez OKL w Ł. rozpoznanie powinno przybrać nazwę "Zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne" – zgodnie z § 80 p. 1 z tabeli rozporządzenia. W orzeczeniu wpisano jednak "Cechy osobowości paranoicznej". Rozpoznane przez komisję I instancji schorzenie nazwane jako "Cechy nieharmonijnej osobowości" Komisja ta jednak powołuje się na § 70 p. 1 załącznika do innego rozporządzenia, gdzie pod tą pozycją widnieje "osobowość nieprawidłowa nieznacznie upośledzająca zdolności adaptacyjne". Komisje obu instancji korzystając z narzędzi pod postacią opinii biegłych z zakresu psychologii i psychiatrii stosują diametralnie odmienne rozpoznania schorzenia, jego wpływu na stan psychiki orzekanego jak również jego zdolności do służby nie wyjaśniając przy tym rozbieżności, jakie występują przy tych opiniach, co w ocenie skarżącego stanowi wadę proceduralną. W odpowiedzi na skargę OKL MSW w Ł. wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wskazano, że OKL MSW w Ł. wydała nowe orzeczenie w oparciu o art. 47 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. 2014 r. poz. 1822), w którym wskazano, że Centralna Komisja Lekarska nie może wydać nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej chyba, że zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne z prawem lub zostało wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Komisja uznała, że zaistniały istotne okoliczności faktyczne, tj. stan zdrowia orzekanego, który w opinii psychologiczno – psychiatrycznej dyskwalifikował go z pełnienia dalszej służby w Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu w tym składzie, skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. . Orzeczenie komisji lekarskiej MSWiA zawierające wiadomości specjalne samodzielnie nie może podlegać w kontroli sądowej, gdyż nie stanowi odrębnego aktu administracyjnego. Przedmiotem kontroli, pod względem zgodności z prawem, są decyzje administracyjne związane z rozwiązaniem stosunku służby czy przeniesieniem policjanta na inne stanowisko służbowe, i w ramach tych postępowań kontroli podlega też prawidłowość działania komisji lekarskiej w zakresie właściwości i trybu postępowania, Orzeczenie komisji lekarskiej MSWiA musi mieć określoną formę, zawierać określone elementy (określone w załączniku do rozporządzenia) i być wydane w określonym trybie. Tylko prawidłowo wydane orzeczenie może stanowić podstawę do nawiązania stosunku służbowego, wydania decyzji o rozwiązaniu stosunku służby czy przeniesieniu na inne stanowisko. Zawsze jednak poza oceną sądu administracyjnego pozostawać będzie warstwa medyczna orzeczenia. W tym bowiem zakresie orzeczenie komisji lekarskiej jest aktem uznaniowym z zakresu wiedzy medycznej, a nie z zakresu władztwa administracyjnego i pozostaje poza kontrolą zarówno organu administracji jak i sądu. Sąd administracyjny badający zgodność z prawem zaskarżonych do niego orzeczeń nie prowadzi postępowania dowodowego i nie posiada żadnych instrumentów prawnych, które umożliwiałyby mu dokonanie merytorycznej oceny prawidłowości wydanego orzeczenia OKL MSW. W ocenie Sądu orzeczenie to ma charakter orzeczenia wstępnego i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący będzie miał możliwość zakwestionowania zaskarżonego w tej sprawie orzeczenia tylko w toku ewentualnego postępowania dotyczącego zwolnienia ze służby. Zdaniem Sądu w tym składzie, orzeczenie komisji lekarskiej nie podlega kontroli sądowej samodzielnie, w oderwaniu od zasadniczej decyzji administracyjnej, na potrzeby, której takie orzeczenie zostało wydane. W konsekwencji orzeczenie komisji lekarskich zawierające wiadomości specjalne nie stanowi odrębnego aktu administracyjnego, do którego miałyby zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ze wszystkimi tego konsekwencjami oraz prawem do zaskarżenia w trybie k.p.a., a następnie do sądu administracyjnego. Brak jest podstaw prawnych do uznania, że komisje lekarskie podległe MSW są podmiotami wykonującymi administrację publiczną, a ich orzeczenia są decyzjami administracyjnymi w rozumieniu k.p.a. Orzeczenie jest wydawane wyłącznie na użytek organów Policji prowadzących postępowanie, a nie na prywatne potrzeby funkcjonariusza Reasumując, w ocenie sądu, orzeczenia komisji lekarskich w zakresie w ustalenia schorzeń i ich wpływu na możliwość pełnienia służby, a więc w zakresie w jakim wymagają wiedzy medycznej ( wiadomości specjalnych), nie podlegają ocenie sądu administracyjnego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznał, że skarga jest niedopuszczalna i orzekł o jej odrzuceniu. k.ż.