III SA/Po 1676/14

Dnia 26 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] września 2014 roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę Naczelnik Urzędu Celnego w Lesznie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wobec W. P., (określanego dalej jako: "skarżący") zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki [...] o numerze nadwozia [...], poj. silnika 2967 cm3, roku produkcji 2008 r., od którego nie złożono deklaracji uproszczonej AKCU oraz nie uiszczono należnego podatku akcyzowego. Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w Lesznie wydał decyzję nr [...] dnia [...] lipca 2014 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...], poj. silnika 2967 cm3, roku produkcji 2008 r. w kwocie [...] zł. Według organu przedmiotowy samochód ma charakter auta osobowego, co powoduje konieczność zapłaty akcyzy. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżący złożył odwołanie i wniósł o umorzenie postępowania oraz uchylenie decyzji w całości. Decyzji zarzucił: - naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, (zawierającego zasadę ochrony zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez nie prawa) w związku z zastosowaniem art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez dokonanie dowolnej interpretacji pojęcia "samochód osobowy"; - naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej - zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa w związku z art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez dokonanie reinterpretacji określenia "samochód osobowy" - naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej - zasady dostatecznej określoności przepisów prawa w związku z art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez zastosowanie niejasnego przepisu i zawartego w nim określenia "samochód osobowy", jako podstawę decyzji wymiarowej. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu poinformował skarżącego pismem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. Pismo zostało odebrane przez adresata dnia [...] września 2014 r. jednak pozostało bez odpowiedzi. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu w dniu [...] września 2014 r. wydał decyzję nr [...] i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] lipca 2014 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...], rok produkcji 2008, nr VIN [...], poj. silnika 2967 cm3. Organ decyzję wydał w oparciu o materiał dowodowy, który wskazywał, że przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Świadczyły o tym przede wszystkim cechy nabytego wewnątrzwspólnotowo pojazdu marki [...], a w szczególności: – jednobryłowe, zamknięte nadwozie typu kombi w całości przeszklone (oszklone 4 drzwi boczne, panele boczne i klapa bagażnika), z chromowanymi obramowaniami szyb bocznych, – 5 miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami (siedzenia i pasy bezpieczeństwa osadzone są w fabrycznych punktach kotwienia, – brak stałej przegrody, – pojazd posiada jednolitą tapicerkę w całym wnętrzu, w tym całą podsufitkę, jednolitą tapicerkę na wszystkich drzwiach i bokach - z elementami skórzanymi i drewnianymi, jednolite skórzane siedzenia, dywaniki welurowe, – elektryczne sterowanie szybami w drzwiach przednich i tylnych, – boczne górne uchwyty oraz lampki do czytania dla pasażerów pierwszego i drugiego rzędu siedzeń, – nawiewy na tył pojazdu (w słupkach bocznych i z tyłu podłokietnika), – popielniczka i zapalniczka z tyłu podłokietnika dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń, – kieszenie i głośniki w drzwiach, klimatyzacja dwustrefowa, – nawigacja, – relingi dachowe, aluminiowe felgi, kierownica wielofunkcyjna, – automatyczna skrzynia biegów. Organ wskazał, że niewątpliwie samochód marki [...] został wyprodukowany jako samochód osobowy, czyli w założeniu producenta został przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Potwierdza to autoryzowany przedstawiciel marki [...], który w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. poinformował, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy, 5 - miejscowy, z nadwoziem rodzaju kombi, całkowicie przeszklonym, bez przegrody stałej, z jednolicie tapicerowanym wnętrzem. Skarżący pismem z dnia [...] października 2014r. zaskarżył przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając jej: - naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, (zawierającego zasadę ochrony zaufania jednostki do państwa i stanowionego prawa) w związku z zastosowaniem art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez dokonanie dowolnej interpretacji pojęcia "samochód osobowy"; - naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej - zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa w związku z art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez dokonanie reinterpretacji określenia "samochód osobowy"; - naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej - zasady dostatecznej określoności przepisów prawa w związku z art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez zastosowanie niejasnego przepisu i zawartego w nim określenia "samochód osobowy", jako podstawę decyzji wymiarowej; - naruszenia art. 210 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, poprzez nieustosunkowanie się przez organ podatkowy II instancji do zarzutów stawianych w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie. Skarżący wniósł o: – uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji jej poprzedzającej i umorzenie postepowania, jako że wydana decyzja została oparta na niekonstytucyjnym przepisie; – zawieszenie postępowania do czasu zakończenia sprawy rozpoznawanej przez Rzecznika Praw Obywatelskich pod znakiem RPO-720157-V/12/JG; – zawieszenie postępowania oraz skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego o konstytucyjność przepisów powołanych w zarzutach skargi. Skarżący podniósł, że niedopuszczalna jest sytuacja, w której jednego systemu prawnego funkcjonują dwie definicje samochodu osobowego. Skarżący wskazał, że użyte na gruncie ustawy o podatku akcyzowym pojęcie samochodu osobowego nie jest konstytucyjne, ponieważ nie ma możliwości jego jednolitego stosowania przez urzędy państwowe: urzędy celne, skarbowe i wydziały komunikacji. Skarżący podniósł, że poprzez działanie organów podatkowych, jak również organów dokonujących rejestracji pojazdów, otrzymał sprzeczne ze sobą sygnały określające jego działanie jako zgodne z prawem i jednocześnie niezgodne z prawem. Po zapoznaniu się z argumentami skarżącego zawartymi w skardze, Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu w odpowiedzi na skargę podtrzymał w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] września 2014r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej samochodu osobowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] września 2014 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. określającą W. P. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniu [...] września 2009 r. samochodu osobowego marki [...], o pojemności silnika 2967 cm3, roku produkcji 2008, w kwocie [...] zł. W opinii Sądu powyższe decyzje nie naruszają przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu, który uzasadniałby wyeliminowanie z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626), dalej u.p.a. Podstawę opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego reguluje art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Jednakże ustawodawca przewidział również dopuszczalność weryfikowania przez organ podatkowy deklarowanej przez podatnika podstawy opodatkowania, a w konsekwencji określenia jej oraz określenia należnego podatku akcyzowego, w prawidłowej wysokości. W niniejszej sprawie organy - jako podstawę opodatkowania przyjęły kwotę wskazaną w dokumencie zakupu i ta okoliczność nie była kwestionowana przez skarżącego. Podkreślić należy, że wartość pojazdu wynikająca z dokumentu zakupu była podobna do wartości wynikającej z wyceny Eurotax. Istotą sporu jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja przedmiotowego samochodu marki [...] do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej. Zdaniem skarżącego nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd jest samochodem ciężarowym, co wyklucza możliwość opodatkowania go podatkiem akcyzowym, a nadto w tym kontekście, co najmniej dokonano dowolnej interpretacji pojęcia "samochód osobowy". Podkreślić należy, że użyte dla celów podatku akcyzowego pojęcie "samochód osobowy" nie pokrywa się, ani z potocznym jego rozumieniem, ani też z definicją zawartą w ustawie - Prawo o ruchu drogowym. Jednakże w każdej ustawie ustawodawca może zawrzeć definicję legalną określonego pojęcia. Definicja taka wiąże na gruncie danego aktu prawnego i wydanych w jego oparciu aktów wykonawczych. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa, nie ma w związku z tym znaczenia (B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008, s. 71 oraz wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. I GSK 719/12; treść dostępna na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 u.p.a., a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo. Stosownie do treści art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego wcześniej niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest natomiast przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 pkt 9 u.p.a.). Art. 100 ust. 4 u.p.a. stanowi natomiast, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Istotnym jest również odniesienie się do treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej – Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tych Wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Zasadę tę potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06. Powyższe znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym przyjmuje się, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 370/12). Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. W trakcie oględzin dokonanych w dniu [...] czerwca 2014 r. stwierdzono, że sporny pojazd posiada nadwozie typu kombi, oszklone w całości (oszklone 4 drzwi boczne, panele boczne i klapa bagażnika), z chromowanymi obramowaniami szyb bocznych. Stwierdzono pięć miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami. Wszystkie siedzenia i pasy bezpieczeństwa osadzone są w fabrycznych punktach kotwienia. W toku postępowania stwierdzono, że wyposażenie wnętrza pojazdu to jednolita tapicerka w całym wnętrzu, w tym z elementami skórzanymi i drewnianymi, jednolite skórzane siedzenia, dywaniki welurowe, elektryczne sterowanie szybami w drzwiach przednich i tylnych, boczne górne uchwyty oraz lampki do czytania dla pasażerów pierwszego i drugiego rzędu siedzeń, nawiewy na tył pojazdu (w słupkach bocznych i z tyłu podłokietnika), popielniczka i zapalniczka z tyłu podłokietnika dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń, kieszenie i głośniki w drzwiach, klimatyzacja dwustrefowa, nawigacja, aluminiowe felgi, kierownica wielofunkcyjna, automatyczna skrzynia biegów. Sporządzono także dokumentację fotograficzną – załączoną do akt administracyjnych sprawy. Z informacji [...] wynika, że pojazd ten został wyprodukowany jako osobowy 5 miejscowy, z nadwoziem rodzaju kombi, całkowicie przeszklonym, bez przegrody stałej, z jednolicie tapicerowanym wnętrzem. Dla standardowej wersji samochodu [...], rok produkcji 2008, poj. silnika 2967 cm3 system EurotaxGlass`s wygenerował wycenę o nr [...], z której wynika następujące wyposażenie: m. in. klimatyzacja automatyczna dwustrefowa, elektrycznie otwierane szyby przód i tył, felgi aluminiowe, radio i 10 głośników, lampki do czytania (przód i tył), szyby barwione, uchwyty ISOFIX przystosowane do montażu fotelika dziecięcego - z tyłu, tylne oparcie składane, dzielone. W zaświadczeniu z badania technicznego z dnia [...] września 2009 r. diagnosta określił, iż jest to pojazd ciężarowy, wielozadaniowy, 5 miejscowy. Słusznie zatem organy obu instancji przyjęły, że powyższe cechy przedmiotowego pojazdu świadczą, iż jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych. W opinii Sądu organy podatkowe uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, przy czym jednak wyprowadziły z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu i jego klasyfikacji taryfowej odmienne, aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy bezzasadnym nieuwzględnieniu dowodów w sprawie. Związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów. Stąd zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Przy kwalifikacji pojazdu organy kierowały się również brzmieniem Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, wyznaczających cechy pojazdów służących raczej do przewozu osób niż do transportu towarów. Wprawdzie Noty wyjaśniające nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, to jednak mają one charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej i mają na celu pomoc w prawidłowym posługiwaniu się klasyfikacją taryfową i jednocześnie ochronę przed błędami w jej stosowaniu. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Sąd, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w skardze, nie dopatrzył się przesłanek wskazujących na zasadność zawieszenia postępowania do czasu zakończenia sprawy prowadzonej przez Rzecznika Praw Obywatelskich pod sygn. RPO-720157-V/12/JG w związku z podjętymi wątpliwościami co do stosowania przepisów prawa o ruchu drogowym jak i ustawy o podatku akcyzowym w zakresie definicji samochodu osobowego, skierowanymi do Ministra Transportu oraz Ministra Finansów. Ponadto, Sąd nie znalazł podstaw do wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w zakresie wskazanym w skardze, ani w innym, związanym z tym postępowaniem. Jak stwierdził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 sierpnia 2014 r. (sygn. akt I GSK 814/13), to wątpliwości sądu, a nie strony skarżącej, mogą uzasadniać przedstawienie pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. Przesłanką do wystąpienia z pytaniem opartym na art. 193 Konstytucji RP jest nabranie przez sąd uzasadnionych wątpliwości co do zgodności danego przepisu z Konstytucją RP bądź ratyfikowaną przez Polskę umową międzynarodową, w sytuacji, w której odpowiedź na to pytanie ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W rozpatrywanej sprawie taka uzasadniona wątpliwość nie zaistniała. Skarżona decyzja nie narusza art. 2 Konstytucji RP, nie legitymuje się zatem uprawnieniem do skutecznego domagania się przedstawienia przez Sąd, rozpoznający tę sprawę, pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. Podkreślić też należy, że organy administracji publicznej w sposób prawidłowy określiły zarówno podstawę opodatkowania, jak również wysokość podatku. Ponadto, organy prawidłowo przyjęły - jako moment powstania obowiązku podatkowego – dzień [...] września 2010 r. tj. dzień przeprowadzenia badania technicznego pojazdu. Nie doszło również do zarzucanego w skardze naruszenia przepisów prawa materialnego, które zostały przez organy prawidłowo zinterpretowane i zastosowane w sprawie. Zaskarżona decyzja została przy tym w sposób wyczerpujący uzasadniona, czyniąc zadość wymogom z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a także wydana została po przeprowadzeniu postępowania, zgodnie z ogólnymi zasadami unormowanymi w Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu, organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe w sprawie, co nastąpiło bez naruszenia przepisów art 120, art 121, art. 122, art. 180, art. 181 i art. 187 Ordynacja podatkowa. Zdaniem Sądu organy podatkowe prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, a jego wyniki przedstawiły w uzasadnieniu decyzji. Dokonując ustaleń dotyczących zasadniczego przeznaczenia spornego pojazdu wskazano na cechy spornego samochodu [...], które przemawiają za tezą, że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Wyniki tak przeprowadzonego postępowania stały się podstawą do zakwalifikowania niniejszego samochodu do kodu CN 8703, czego konsekwencją było określenie skarżącemu zobowiązania w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł. W świetle powyższych rozważań Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy ani też naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.