II OZ 724/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. H. na punkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 324/15 dotyczący rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie ze skargi A.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie wymagań ochrony środowiska postanawia: 1) uchylić punkt II zaskarżonego postanowienia; 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz A. H. kwotę 893 (osiemset dziewięćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3) zwrócić A. H. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia [...] września 2014 r. nr [...], którą wymierzono A. H.. - prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie odbierania odpadów komunalnych, karę pieniężną w wysokości 3900 zł za nieterminowe złożenie sprawozdania kwartalnego za II kwartał 2014 r. Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. A. H. zaskarżyła powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podniosło, że decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], wydaną w oparciu o art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło skargę A. H. i uchyliło w całości zaskarżone rozstrzygnięcie. W piśmie z dnia 11 maja 2015 r. organ podał ponadto, że na powyższą decyzję wydaną w trybie autokontroli żadna ze stron nie wniosła skargi do Sądu. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w R., postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 324/15, umorzył postępowanie sądowe i zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 413 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając wysokość zasądzonych kosztów postępowania Sąd wskazał, że na koszty te złożyły się: wpis od skargi w wysokości 156 zł, wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika w wysokości 240 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł. Zażaleniem A. H. zaskarżyła powyższe postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na jej rzecz kwoty 773 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie oraz o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za II instancję. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez przyznanie skarżącej kosztów zastępstwa pełnomocnika profesjonalnego w zaniżonej wysokości; art. 205 § 1 p.p.s.a. poprzez przyznanie skarżącej kosztów zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika w zaniżonej wysokości; § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 6 i 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490) poprzez ich niezastosowanie; § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie było ku temu podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei stosownie do treści art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. Przepisami tymi, które mają w niniejszej sprawie zastosowanie, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 490 ze zm.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna określono stawką obliczoną na podstawie § 6. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem niniejszej sprawy była należność pieniężna. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia [...] września 2014 r. wymierzającą A. H. karę pieniężną w wysokości 3900 zł za nieterminowe złożenie sprawozdania kwartalnego za II kwartał 2014 r. Oznacza to, że Sąd I instancji zasądzając zwrot kosztów postępowania, powinien był ustalić wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącą uwzględniając § 6 ww. rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w R., wskazując w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na wysokość zasądzonych kosztów postępowania podniósł, że na koszty te złożył się m.in. wpis od skargi w wysokości 156 zł. Powyższa kwota stanowi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 3900 zł. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Wpis od skargi został zatem w niniejszej sprawie opłacony w prawidłowej wysokości. Skoro więc wysokość wpisu sądowego zależała od wysokości należności pieniężnej to przyjąć należy, że stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. również są od niej zależne. Zgodnie z § 6 pkt 3 tego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł – 600 zł. W niniejszej sprawie koszty, jakie skarżąca poniosła przed Sądem I instancji to koszt opłaty sądowej od wniesionej skargi (wpis od skargi w kwocie 156 zł) oraz koszt wynagrodzenia ustanowionego pełnomocnika (zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia – 600 zł) wraz z opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł). Do kosztów tych doliczyć również należy koszty niniejszego postępowania zażaleniowego w wysokości 120 zł, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Ostateczna wysokość kosztów postępowania sądowego poniesionych przez skarżącą wyniosła zatem 893,00 zł. W świetle powyższych rozważań należało na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 200 oraz w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490) uchylić zaskarżone postanowienie w punkcie II i zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz A. H. kwotę 893 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a. z uwagi na fakt, iż zgodnie z treścią art. 227 § 2 p.p.s.a. od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych.