II SAB/Wa 336/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Straży Gminnej w C. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych postanawia odrzucić skargę. W skardze z dnia 31 grudnia 2014 r. Straż Gminna w C. zaskarżyła bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych. Zarzucając naruszenie przepisów art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych wyjaśniono, że Straż Gminna wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. o udostepnienie danych osobowych oznaczonego z imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania płatnika składek w celu sporządzenia wniosku do sądu powszechnego o ukaranie za popełnione wykroczenie. Bezczynność w udostępnieniu danych osobowych uniemożliwia zrealizowanie uprawnienia oraz obowiązku wynikającego z przepisów prawa do wykonania zadania dla dobra publicznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Pełnomocnik organu wskazał, że nie został wyczerpany tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ skarga nie została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest wniesienie skargi na akty administracyjne, określone w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a. Skargę można wnieść na następujące akty: decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Wyjaśnić zatem należy, że organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, zwany dalej "Generalnym Inspektorem" (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1182 z późn. zm.). Do zadań Generalnego Inspektora w szczególności należy: kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych oraz wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych (art. 12 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych). Natomiast Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. jest wyłącznie administratorem danych, którego definicja zawarta została w art. 7 pkt 4 powołanej ustawy. Na administratora danych przetwarzającego dane nałożono obowiązek dołożenia szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest on obowiązany zapewnić, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem oraz zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i niepoddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu z tymi celami, z zastrzeżeniem ust. 2 (art. 26 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy). Administrator danych udostępnia dane uznając wniosek za zgodny z prawem, lub odmawia ich udostępnienia. Odmowa udostępnienia danych osobowych przez administratora danych nie jest dokonywana w formie umożliwiającej zaskarżenie do sądu administracyjnego, podlega jednakże kontroli Generalnego Inspektora, który w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności: usunięcie uchybień oraz uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych (art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych). Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie udostępnienia danych osobowych jest niedopuszczalna, bowiem Zakład jako administrator danych nie ma możliwości wydawania decyzji, postanowień czy innych aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stąd też nie można zarzucić bezczynności w tym zakresie. O zasadności przetwarzania danych osobowych w sposób prawem przewidziany orzeka decyzją Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, i ewentualnie temu organowi można postawić zarzut bezczynności, pod warunkiem, że wszczęte zostało odpowiednie postępowanie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.