I GSK 901/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. Spółki z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3521/14 w sprawie ze skargi C. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu w sprawie podatku akcyzowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. odrzucił skargę C. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. W dniu 30 grudnia 2014 r. Sąd wezwał radcę prawnego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - przez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi potwierdzającego takie uprawnienie w dacie sporządzenia i wniesienia skargi. Jednocześnie Sąd poinformował pełnomocnika, iż nadesłana przy skardze uwierzytelniona kopia pełnomocnictwa zawiera nieczytelny podpis osoby, która udzieliła pełnomocnictwa (brak czytelnego imienia, nazwiska oraz funkcji osoby podpisującej pełnomocnictwo w imieniu skarżącej spółki). Uzupełniając braki formalne skargi, pełnomocnik nadesłał ponownie tą samą uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę wskazał, iż do skargi załączono pełnomocnictwo, z którego nie wynikało, kto działając w imieniu Skarżącej udzielił umocowania radcy prawnemu, w konsekwencji Sąd nie mógł ustalić, czy pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę uprawnioną do działania w imieniu C. Sp. z o.o. w W.. Dlatego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, Sąd wezwał Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie czytelnego pełnomocnictwa, wskazując, co jest przyczyną wezwania. W odpowiedzi nadesłano ponownie pełnomocnictwo nieczytelne. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca Spółka. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wezwaniu Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa z czytelnym podpisem osoby udzielającej pełnomocnictwa i odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w sytuacji gdy załączony do skargi odpis pełnomocnictwa zawierał podpis, na podstawie którego można ustalić kto jest mocodawcą. Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Ponadto w przypadku, gdy działa on w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową powinien dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał radcę prawnego R. K. do nadesłania prawidłowego pełnomocnictwa. Radca prawny wezwania tego jednak nie wykonał, bowiem nadesłane ponownie przez niego do Sądu pełnomocnictwo było tożsame z pełnomocnictwem na którym widniał nieczytelny podpis mocodawcy. Podkreślić należy, że Sąd pierwszej instancji w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi wyraźnie wskazał, że znajdujące się w aktach pełnomocnictwo z dnia 22 kwietnia 2014 r. zawiera nieczytelny podpis osoby która udzieliła pełnomocnictwa – tj. brak czytelnego imienia, nazwiska oraz funkcji osoby podpisującej pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki. Podkreślić jednocześnie należy, iż radca prawny prawidłowo wskazuje, iż z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż jedynym organem uprawnionym do reprezentowania Spółki C. Sp. z o.o. w W. jest Zarząd poprzez Prezesa Zarządu działającego jednoosobowe, tj. przez F. U.. Niemniej jednak z pełnomocnictwa z dnia 22 kwietnia 2014 r. w żaden sposób nie wynika kto udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu oraz kto podpisał się pod przedmiotowym pełnomocnictwem. Z treści pełnomocnictwa jak również biorąc pod uwagę nieczytelny podpis oraz brak szczegółowych danych na pieczątce, nie można było stwierdzić, iż pełnomocnictwo podpisane zostało przez osobę do tego uprawnioną. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji wezwał radcę prawnego do uzupełnienia wskazanego w wezwaniu braku formalnego skargi. Skoro wezwanie to nie zostało przez pełnomocnika skarżącego wykonane w sposób prawidłowy, to Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.