II FZ 352/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Firmy B. sp.j. z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 1072/14 w zakresie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi Firmy B. sp.j. z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 1072/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił Firmie B. spółce jawnej z siedzibą w J. (zwanej dalej "spółką", "skarżącą") przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 września 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 9 października 2014 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wyjaśniła, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy. Podkreśliła, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrała osoba o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, która pomyłkowo na przychodzącym piśmie wpisała datę 9.09.2014 r. Do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżąca dołączyła między innymi orzeczenie o stopniu niepełnosprawności osoby odbierającej wspomnianą korespondencję. Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazał, że z analizy akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została odebrana 8 września 2014 r. przez Z. Z. upoważnioną do odbioru korespondencji. Przesłana skarżącej decyzja zawierała jasno brzmiące pouczenie w jakim terminie strona powinna ją zaskarżyć. W ocenie Sądu, okoliczność odbioru korespondencji przez osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i pomyłkowe oznaczenie przez nią na piśmie innej daty jej odbioru (dzień później) nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na skarżącą obowiązków. Skarżąca nie może zasłaniać się pomyłką pracownika, który jest w określonym stopniu niepełnosprawny, ponieważ jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą również poza swoją siedzibą, dbając należycie o swoje interesy, powinien tak zorganizować swoją działalność w zakresie obiegu dokumentów, aby eliminować sytuacje zaistniałe w niniejszej sprawie. Ponadto, pomyłka pracownika - czy to w pełni sprawnego, czy o orzeczonym stopniu niepełnosprawności - wpływa w zakresie czynności jakich dokonuje bezpośrednio na poczet praw i obowiązków pracodawcy. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie i przywrócenie terminu. Wskazała, że z zaprezentowanego stanowiska Sądu jasno wynika że skoro za błędy pracownika ponosi wyłącznie winę pracodawca, a pracodawca zatrudnia osoby niepełnosprawne, to powinien te osoby zwolnić aby uniemożliwić im popełnienia błędu. Jest to największa hipokryzja z jaką spotka się autor zażalenia. Z jednej strony kładzie się naciski na zatrudnianie osób niepełnosprawnych, tworzy ustawy o równym traktowaniu, a z drugiej strony karze pracodawcę za pracownika niepełnosprawnego, który popełnił błąd. Z zaprezentowanego stanowiska Sądu jasno wynika, że pracodawca aby dokonać należytej staranności przy wykonywaniu czynności związanych z Sądem nie może zatrudniać osób niepełnosprawnych, bo jeżeli osoba niepełnosprawna w tych sprawach popełni błąd, to oznaczać to będzie, że pracodawca nie dokonał należytej staranności. Wiadomo, że osoba niepełnosprawna z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, w dodatku ze schorzeniem psychicznym, może popełnić błąd i zagrożenie takie jest co najmniej o 100% wyższe niż przy osobie pełnosprawnej. Autor zażalenia zwrócił uwagę, że zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2014 r. strona skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu sadowego od złożonej skargi w wysokości 472 zł. Strona uiściła wpis w podanej wysokości. Skarga była składana wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Sąd w pierwszej kolejności wydał zarządzenie o wysokości należnej opłaty, a następnie rozpatrzył wniosek o przywrócenie terminu. Jeżeli Sąd odmówił przywrócenia terminu, to skarga jest bezprzedmiotowa i opłata od skargi bezzasadna. Chyba że przedmiotowy wpis jest od wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W rozpoznawanej sprawie spółka jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podała, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrała osoba o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, która pomyłkowo na przychodzącym piśmie wpisała datę 9 września 2014 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji nie narusza prawa. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W okolicznościach sprawy, przesyłka została odebrana przez pracownika spółki, a nieuwagę lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, że przesyłkę odebrała osoba o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Skarżąca nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu z przyczyn od niej niezależnych. Okoliczności powyższe świadczą o nie dochowaniu przez nią szczególnej staranności. Należy bowiem uznać, że brak należytej organizacji obsługi biurowo-administracyjnej spółki nie może stanowić okoliczności wyłączającej winę strony. Zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Podkreślić należy, że przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pracowników spółki oraz to, że zaniedbania osób, którymi posługuje się spółka, obciążają ją samą. Na zakończenie należy wskazać, że przedmiotem niniejszego zażalenia jest kwestia przywrócenia terminu, a nie zasadności wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. [pic]