VII SA/Wa 92/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi [...] w [...] na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej skargę oddala [...]Wojewódzki Komendant Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...]grudnia 2014 r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013r. Nr 267, ze zm. - dalej Kpa), w związku z art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (t. j. Dz. U. z 2013r. Nr 1340 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 22 września 2014 r., wniesionego przez [...] Centrum Medyczne od decyzji z dnia [...] października 2014r. numer: [...], Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...], w sprawie poprawy warunków ochrony przeciwpożarowej w budynku Przychodni przy ul. [...], w [...]– utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że w dniu 2 października 2014 roku upoważniony przedstawiciel Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] przeprowadził czynności kontrolno-rozpoznawcze w budynku Przychodni Zdrowia, zlokalizowanym przy ul. [...] w [...]. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej w/w obiektu Z treścią protokołu z czynności kontrolno-rozpoznawczych został zapoznany Zarządca obiektu - Dyrektor [...] Centrum Medycznego- mgr Z. K., który pisemnie zobowiązał się przekazać ewentualne uwagi i zastrzeżenia do protokołu w terminie 7 dni (tj. do dnia 22 października 2014r), co zostało zapisane na końcowej części przedmiotowego protokołu. Wraz z przekazaniem protokołu z czynności kontrolno-rozpoznawczych kontrolujący doręczył kontrolowanemu pismo Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...]października wszczynające postępowanie i zawiadamiające o stwierdzonych w czasie kontroli nieprawidłowościach w budynku Przychodni przy ul. [...] oraz możliwości zapoznania się z dowodami w sprawie oraz wniesienia zastrzeżeń do protokołu w terminie 7 dni, licząc od daty otrzymania niniejszej informacji. Czynności kontrolno-rozpoznawcze przestrzegania przepisów przeciwpożarowych wykazały, iż w przedmiotowym obiekcie opieki zdrowotnej nie są spełnione warunki ewakuacji, w zakresie: 1. Występowania na jedynej drodze ewakuacyjnej prowadzącej z I piętra na parter klatki schodowej z zabiegowymi schodami, co jest niedopuszczalne przez przepisy o warunkach technicznych obiektów budowlanych, przytoczonych w zaskarżonej decyzji. 2. Szerokości biegu stopni zabiegowych mniejszej o ponad jedną trzecią od parametru szerokości wymaganego przepisami techniczno-budowlanymi i wynosi od min. 0,75 m do max. 1.15 m, przy dopuszczalnej minimalnej szerokości 1,40 m. Zaniżone kryterium szerokości biegu klatki schodowej w rzeczywistości o ponad jedną trzecią, w oparciu o rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r., w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109. poz. 719) daje podstawę do uznania budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi. Z uwagi na fakt, iż Strona nie wniosła w określonym terminie 7 dni, uwag bądź zastrzeżeń do prowadzonego postępowania administracyjnego Organ I instancji wydał decyzję Nr:[...] z dnia [...] października 2014r. nakładającą na właściciela obiektu - [...] Centrum Medyczne ul. [...], [...] obowiązek usunięcia stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości w określonym terminie- tj. do dnia 31 marca 2015r. o treści: " Zapewnienia właściwych warunków ewakuacji, poprzez dostosowanie klatki schodowej wewnętrznej do wymagań przepisów techniczno-budowlanych w zakresie szerokości użytkowej biegu wynoszącej min. 1,4 m oraz likwidacji schodów zabiegowych i wykonania spocznika o szerokości użytkowej min. 1,5 m lub zastosowania rozwiązań zastępczych w trybie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690, z późn. zm.) " W uzasadnieniu decyzji organ I instancji szczegółowo wskazał procedurę postępowania dla zarządcy obiektu, w przypadku braku możliwości realizacji obowiązku w pełnym zakresie, z przyczyn technicznych, zgodnie z powyżej cytowanym § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, a w związku § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r. (przytoczonego powyżej), ustawodawca dopuścił spełnienie wymagań w sposób inny niż podany w rozporządzeniu, lecz stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo - rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto w przypadku budynku Przychodni wpisanego do rejestru zabytków, zgodnie z § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury ekspertyzę należy uzgodnić z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Zaskarżona decyzja została doręczona Stronie za potwierdzeniem odbioru w dniu 29 października 2014r. Pismem z dnia 22 października br., a dostarczonym do Komendy Powiatowej w dniu [...] listopada 2014r pod nr kancelaryjny [...], pełnomocnik [...]Centrum Medycznego złożył wyjaśnienia odnoszące się do otrzymanej w dniu 15 października 2014r. informacji o wszczęciu postępowania administracyjnego przez Organ I instancji. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. pełnomocnik Skarżącego złożył odwołanie od powyższej decyzji do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (dalej [...]Komendant). We wniesionym odwołaniu Strona zaskarżyła decyzję Komendanta Powiatowego z dnia [...] października 2014r. w całości, zarzucając obarczenie decyzji wadą formalną, wskazała naruszenie przepisów tj. art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez nie zapewnienie odwołującemu czynnego udziału w postępowaniu, co uniemożliwiło Stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań. Rozpoznając sprawę w toku postępowania odwoławczego organ II Instancji wskazał, że podtrzymuje stanowisko zawarte w decyzji Komendanta Powiatowego, iż zaskarżony obowiązek (określony w pkt 1 tej decyzji) wynika aktualnie z § 16 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 znowelizowanego i obowiązującego od dnia 30 czerwca 2010 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719), w związku z § 207 ust. 2 i § 68 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Wymieniona powyżej nieprawidłowość, w oparciu § 16 ust. 2, pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r., stanowi podstawę do uznania budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi. Ten sam przepis (§ 16) w ust. 3 zobowiązuje właściciela lub zarządcę budynku, w którym występują warunki techniczne klasyfikujące go jako zagrażający życiu ludzi, do zastosowania rozwiązań zapewniających spełnienie wymagań bezpieczeństwa pożarowego w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych, tj. w cytowanym powyżej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 2002r. Jednocześnie ustawodawca w § 2 ust. 2 oraz 3a omawianego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dopuszcza spełnienie obowiązku w sposób inny niż podany w przepisie, tj. poprzez wskazania ekspertyzy technicznej, opracowanej przez właściwą jednostkę badawczo-rozwojową albo rzeczoznawcę budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z [...] Komendantem. Wobec powyższego, właściciel lub zarządca budynku, jako podmiot odpowiedzialny za zapewnienie ochrony przeciwpożarowej w obiekcie, w oparciu o § 16 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r., w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów posiada obowiązek zastosowania rozwiązań, zapewniających spełnienie wymagań techniczno-budowlanych w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich, które to, na podstawie § 207 ust 2, stosuje się również do użytkowanych budynków istniejących, gdy zagrażają one życiu ludzi. Opisane powyżej kryteria oraz rozwiązania spełnienia warunków w zakresie ochrony przeciwpożarowej zostały ujęte w zaskarżonej decyzji administracyjnej Nr [...], z dnia [...] października 2014r. Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Odnosząc się do zarzutu Strony o naruszeniu art. 10 § 1 K. p. a. w zakresie nie powiadomienia właściciela obiektu o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału tut. organ wskazał, iż całość materiału dowodowego oraz wszelkie ustalenia dotyczące przedmiotowej sprawy zostały zebrane w trakcie przeprowadzanych czynności kontrolno-rozpoznawczych, z których sporządzono protokół z czynności kontrolno-rozpoznawczych. Protokół ten został podpisany w dniu [...] października 2014r. przez Dyrektora [...] Centrum Medycznego - Pana Z. K. bez wniesienia zastrzeżeń. Zarządca obiektu dokonał dodatkowego wpisu na końcu protokołu o możliwości wniesienia ewentualnych uwag i zastrzeżeń w terminie zakreślonym w piśmie z dnia 15-10-2014r., to jest 7 dni. Ponadto, podczas podpisywania protokołu z czynności kontrolno-rozpoznawczych organ I instancji ustnie szczegółowo poinformował Stronę o dalszym postępowaniu administracyjnym mającym na celu usunięcie nieprawidłowości z zakresu ochrony przeciwpożarowej w przedmiotowym budynku. W piśmie z dnia [...] października 2014r., skierowanym do zarządcy kontrolowanego obiektu - [...] Centrum Medycznego, Komenda Powiatowa porusza następujące kwestie: 1. Określa szczegółowo wszystkie nieprawidłowości z zakresu ewakuacji, występujące w kontrolowanym obiekcie oraz wskazuje podstawy prawne, zgodnie z którymi należy zakwalifikować obiekt do zagrażającego życiu ludzi. 2. Przywołuje art. 10 § 1 t. 73 ustawy K. p. a. - zawiadamiając Stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, znajdującym się w siedzibie Komendy Powiatowej oraz prawie wypowiedzenia się w sprawie, w terminie 7 dni , od daty otrzymania niniejszej informacji. Jednocześnie informuje, że jedynym zebranym materiałem w sprawie jest protokół z kontroli, przekazany wraz z pismem w dniu [...] 10.2014r. 3. Informuje o planowanym przez Komendanta Powiatowego wydaniu decyzji administracyjnej po upłynięciu terminu 7 dni na zapoznanie się Strony z materiałami sprawy. Powyższa korespondencja zostało przyjęte w dniu [...] października b.r. przez Zarządcę obiektu - Dyrektora Z. K., co zostało potwierdzenie podpisem Dyrektora z imienną pieczątką na piśmie. W ocenie Organu II instancji powyższe pismo posiada wszelkie znamiona zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego i tak należy go traktować. Z uwagi na fakt, iż korespondencja zawiera informację o terminie ewentualnego zgłoszenia zastrzeżeń - (7 dni) do zebranego materiału przez Komendanta Powiatowego, czyli do zapisu w protokole, po upłynięciu którego zostanie wydana decyzja administracyjna nakazująca usunięcie nieprawidłowościami opisanych w protokole. Ponadto Strona zarzuca kontrolującemu niedotrzymanie wskazanego w piśmie terminu 7 dni, gdyż pismo Strony z zastrzeżeniami do protokołu zostało oznaczone datą 22 października 2014., czyli we wskazanym terminie. W odpowiedzi na ten zarzut organ wskazał, że pismo wystosowane przez Stronę oznaczone datą 22 października 2014r., pełnomocnik kontrolowanego r. pr. J. C. przesłał Pocztą Polską w dniu [...]października br. (data stempla pocztowego). Korespondencja wpłynęła do Komendy Powiatowej [...] listopada 2014r. Zgodnie art. 57 § 5 pkt 2 z K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Z przedstawionych faktów wynika, że termin nie został dotrzymany a w związku z tym Organ I instancji miał prawo wydać decyzję administracyjną z datą [...] października 2014r., gdyż Strona nie złożyła żadnych zastrzeżeń do protokołu z czynności kontrolno-rozpoznawczych w wyznaczonym terminie, od 16 do 22 października 2014r. Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że organy Państwowej Straży Pożarnej miały prawo wydać decyzję administracyjną, nakazującą usunięcie nieprawidłowości, stwierdzonych podczas czynności kontrolno- rozpoznawczych, jeśli w budynku występują warunki techniczne, na podstawie, których można uznać budynek istniejący za zagrażający życiu ludzi, co niniejszym uczynił Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] zgodnie z prawem i procedurami postępowania administracyjnego. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyło [...] Centrum Medyczne. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 10 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego polegające na nie zapewnieniu Skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu, co uniemożliwiło mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań. 2. art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez błędną ocenę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w konsekwencji wykroczenia poza dozwolone granice uznania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż Skarżący w pierwszej kolejności powołuje się na zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, czyli przepisu gwarantującego prawa strony postępowania administracyjnego. Naruszenie tegoż przepisu niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem pozbawiło odwołującego na ostatnim etapie postępowania prawa do wykazywania okoliczności odmiennych od założeń organu. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i założenia końcowego oświadczenia. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie uzasadnia sam w sobie wniosek ze organ naruszy! tym samym art. 10 § 1 k.p.a. i stanowi podstawę do uchylenia w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej zarówno wydanej przez organ I instancji, jak i na etapie kontroli przez organ II instancji. Obowiązek ten jest uwypuklony szczególnie i ma charakter kategoryczny. Jednocześnie jak wynika z treści zaskarżonej decyzji nie zachodziła w sprawie żadna z przesłanek opisanych w art. 10 § 2 k.p.a. umożliwiająca organowi odstąpienie od obowiązku zawiadomienia Skarżącego. Organ poinformował wprawdzie Skarżącego o możliwości odniesienia się do wyniku kontroli, ale po pierwsze — taka informacja nie stanowi pouczenia o możliwości końcowego zaznajomienia się z materiałem dowodowym w trybie art. 10 k.p.a. i odnosiła się tylko do jednego dokumentu, tj. protokołu kontroli (wyników kontroli). Po drugie zaś organ nie wstrzymał się z wydaniem decyzji nawet do czasu otrzymania od Skarżącego zastrzeżeń do czynności kontrolnych, które to zastrzeżenia Skarżący złożył w terminie, pismem z dnia 22.10.2014 r. Tymczasem już w dniu [...].10.2014 r. organ wydal przedmiotową decyzję, co oznacza że w ogóle nie miał możliwości zapoznania się ze stanowiskiem Skarżącego. Niezależnie od powyższego decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o błędnie i wybiórczo zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a tym samym z naruszeniem przepisu art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Świadczy o tym chociażby wydanie decyzji przez organ I instancji bez zapoznania się z wniesionymi przez Skarżącego zastrzeżeniami oraz nie pouczenie Skarżącego do przysługującego mu prawa do końcowego zaznajomienia się z zebranym materiałem dowodowym w celu wypowiedzenia się w sprawie. Tym samym [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] dokonał także wadliwej instancyjnej kontroli decyzji organu I instancji, nie wykonał zatem prawidłowo swej funkcji nadzorczej i kontrolnej nad organem I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację powołaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył; Skarga nie jest uzasadniona. Zadaniem Sądu Administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem obowiązującym w dacie jej wydania. Stwierdzenie mającego wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa materialnego, lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania, powoduje, w świetle art. 145 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, konieczność uchylenia (stwierdzenia nieważności) decyzji. Tego rodzaju uchybień w sprawie niniejszej organy się nie dopuściły. Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej ochrona ta polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia i mienia przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia. Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach (art. 3 ust. 2 ww. ustawy). Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, zapewniając jego ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest m.in.: przestrzegać przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych, wyposażać budynek, obiekt lub teren w osprzęt pożarniczy i ratunkowy oraz środki gaśnicze (art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej). Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych uprawniony jest do nakazania w drodze decyzji administracyjnej właścicielom, zarządcom, użytkownikom bądź kierującym kontrolowaną jednostką organizacyjną usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. Zgodnie z § 207 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, wymiarów schodów, o których mowa w § 68 ust. 1 i 2 a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje się, z uwzględnieniem § 2 ust. 2 i 3a, również do użytkowanych budynków istniejących, jeżeli na podstawie przepisów odrębnych uznaje się za zagrażające życiu ludzi. Określenie kiedy budynek uznaje się za zagrażający życiu ludzi następuje w oparciu o § 16 ust. 1, ust. 2 obowiązującego od dnia 30 czerwca 2010 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719). Odnosząc przesłanki określone w tym przepisie do granicznych wymiarów schodów określonych w § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie należało uznać, że w zakresie określonym w decyzji stan techniczny budynku zagraża życiu ludzi. Organy dokonały właściwej subsumpcji wskazanych wyżej przepisów do obiektu będącego przedmiotem kontroli i zasadnie uznały konieczność nałożenia obowiązków określonych w decyzji organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 10 k.p.a. stwierdzić należy, że nie są one uzasadnione. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że nie każde naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. skutkuje uchyleniem decyzji poddanej kontroli sądu. Zarzut naruszenia ww. przepisu poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn.. akt I OSK 2572/12 wskazał, iż "Zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebranym materiale dowodowym i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane naruszenie uniemożliwiało jej dokonanie konkretnych czynności procesowych." W przedmiotowej sprawie Skarżący nie tylko nie wskazał związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. a rozstrzygnięciem sprawy ale przede wszystkim nie wykazał jakich czynności procesowych nie mógł wykonać w związku z niezawiadomieniem strony o zebranym materiale dowodowym i możliwości składania wniosków. Niezależnie od tego wskazać należy, że strona skarżąca pismem z dnia 15.10.2014 r. otrzymanym tego samego dnia została powiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie oraz o możliwości wypowiedzenia się co do jedynego dowodu w sprawie tj. protokołu kontroli, w terminie 7 dni. Została poinformowana również, że po upływie tego terminu zostanie wydana przez organ decyzja administracyjna. Okoliczności te wynikają wprost z akt sprawy i nie mogą być przez stronę kwestionowane. Nie można więc czynić zarzutu organowi, że po upływie określonego w piśmie terminu wydał decyzję nie czekając na złożenie przez stronę ewentualnego pisma procesowego. Odnosząc się do drugiego zarzutu skargi wskazać należy, że Skarżący, choć podnosi błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, nie kwestionuje faktów ustalonych w toku czynności kontrolnych. Wobec tego zarzut ten należy uznać za całkowicie bezpodstawny. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że organ odwoławczy słusznie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonych decyzji, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.