I FSK 698/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej C. S.C. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1124/14 w sprawie ze skargi C. S.C. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 27 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2014 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej C.s.c. z siedzibą w W. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1124/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Skarga kasacyjna została podpisana przez doradcę prawnego M. C. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby zakres pełnomocnictwa udzielonego temu doradcy podatkowemu obejmował również upoważnienie pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia w jego imieniu skargi kasacyjnej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Zauważyć bowiem należy, że w aktach Sądu pierwszej instancji znajduje się pełnomocnictwo (k. 6 akt WSA), którego treść jest następująca: "niniejszym udzielam pełnomocnictwa doradcy podatkowemu M. C. (...) do występowania w moim imieniu" m. in. przed sądami administracyjnymi w zakresie sporów z organami podatkowymi i egzekucyjnymi oraz innymi organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych. Jednakże umknąć uwadze nie może, że pełnomocnictwo to zostało podpisane przez T. B. Z umowy spółki cywilnej wynika, że osoba ta jest jej wspólnikiem. Redakcja powyższego dokumentu wskazuje, że ww. pełnomocnik został umocowany do reprezentowania wspólnika tej spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie do reprezentowania samej spółki. Jednakże z akt sprawy wynika jednoznacznie, że stroną w sprawie jest spółka, a nie jej wspólnik. Mając to na względzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pomimo, iż dokument pełnomocnictwa znajdujący się w aktach sprawy został wystawiony w sposób nieprawidłowy to mając jednak na uwadze fakt, że celem skarżącej jest wniesienie skargi kasacyjnej do sądu należy wezwać pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną w imieniu spółki do uzupełnienia braków poprzez przedstawienie pełnomocnictwa do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu tej spółki. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zachodzą również wątpliwości co do sformułowanych we wniesionym środku zaskarżenia wniosków kasacyjnych. Przypomnienia bowiem wymaga, że skarga kasacyjna, podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, została sporządzona od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1124/14. Tymczasem w ramach sformułowanych wniosków kasacyjnych pełnomocnik spółki wnosi o "uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i ponowne rozpoznanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (...)". Umknąć uwadze w tym miejscu nie może treść art. 176 P.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Istotne jest również to, że skarga kasacyjna, co wynika z art. 173 P.p.s.a., przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, a nie od rozstrzygnięć organów podatkowych. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera prawidłowo sformułowanego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że w wyroku z 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt SK 22/11 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 P.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji, a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.). Wskazany brak skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu, może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 P.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do jej uzupełnienia w podanym zakresie. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.