II OZ 978/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 226/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] października 2014 r., ustalającą na wniosek P. N. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego budynku "Niepublicznego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej" o jedną kondygnację z przeznaczeniem na gabinety lekarskie i zabiegowe, usytuowanego na terenie położonym w G. przy ul. W. Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z dnia 24 marca 2015 r. L. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że skoro zaskarżona decyzja stanowi jedną z przesłanek uzyskania pozwolenia na budowie i w konsekwencji realizacji planowanej inwestycji, to w przypadku braku wstrzymania jej wykonania, z przyczyn oczywistych, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 lipca 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że skarżąca obowiązana jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa. Nie jest wobec tego wystarczające powołanie się na to, że decyzja o warunkach zabudowy ma określone znaczenie prawne w toku postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji, a sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego polegającego na nadbudowie istniejącego budynku NZOZ-u, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym bardziej, że ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wprowadzając zarazem istotny instrument ochrony interesu inwestora, w postaci możliwości ustanowienia kaucji – zob. art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca powtórzyła argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją jest decyzja ustalająca warunki zabudowy. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno- budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę, która to dopiero będzie mogła w określonym w niej zakresie ingerować w bryłę, czy substancję obiektu budowlanego. Podkreślenia wymaga, że inwestor dokonuje realizacji zamierzenia budowlanego na swoje ryzyko. W sytuacji zaś realizacji obiektu budowlanego na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę i zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy, a która to następnie zostanie wyeliminowania z obrotu prawnego na skutek kontroli sądowoadministracyjnej, konieczne będzie wszczęcie trybu nadzwyczajnego wobec pozwolenia na budowę (wznowienia postępowania lub stwierdzenia jego nieważności). Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.