II OZ 861/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lipca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 246/15 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2014 r. znak [...] postanawia: oddalić zażalenie. W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, D. W. i M. W. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z 16 kwietnia 2015 r., wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a., skarżący zostali wezwani do nadesłania stosowanych dokumentów źródłowych i oświadczeń w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie z 16 kwietnia 2015 r. Postanowieniem z 6 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie, wskazując, że jest ono niedopuszczalne. Zażalenie na postanowienie z 6 lipca 2015 r. wnieśli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Żaden przepis prawa nie przewiduje bowiem, aby można było wnieść zażalenie na zarządzenie wydane na podstawie art. 255 p.p.s.a. Prawidłowość tego zarządzenia można kwestionować dopiero na etapie zaskarżania postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.