I SA/Sz 1295/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi P. [...] "M" Spółki Cywilnej w B., A. M., E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej P. [...] "M" Spółki Cywilnej w B., A. M., E. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta decyzją z dnia 28 lipca 2014 r. znak [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej; "K.p.a." w związku z art. 61 ust. 1 pkt 2 i art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.), zwanej dalej: "u.f.p." oraz art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zwanej dalej: "u.s.o." w punkcie 1 określił wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w miesiącu styczniu 2014 r. w wysokości [...] zł na działalność Zaocznego [...] o w S. przez organ prowadzący – A.M. i E.M. prowadzące Prywatne [...] [...] "M. s.c." w B., a w punkcie 2 decyzji nakazał zwrot ww. dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna na rachunek bankowy Starostwa Powiatowego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Starosta wskazał, że Zaoczne Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące w Sławnie jest szkołą niepubliczną, dla której organem prowadzącym jest A.M. , E.M. - Prywatne Centrum Edukacyjne "M. s.c." w B.. Szkoła ta otrzymała środki dotacji w miesiącu styczniu 2014 r. w wysokości [...] zł na [...] słuchaczy. Środki dla szkoły zostały przekazane na podstawie uchwały Nr CXXXI/507/13 Zarządu Powiatu z dnia 8 lipca 2013 r. (kwota dotacji określona na 1 ucznia uzupełniającego liceum ogólnokształcącego wynosiła w 2013 roku [...] zł). W dniu 31 marca 2014 r. została podjęta uchwała Nr CLXXVI/713/14 Zarządu Powiatu określająca wysokość dotacji przekazywanej w 2014 r. dla szkół niepublicznych (wysokość dotacji [...] zł na jednego słuchacza uzupełniającego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych). Kwota ta została skalkulowana w oparciu o informację z najbliższego powiatu prowadzącego szkołę tego samego typu i rodzaju. Uchwała weszła w życie z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2014 r. Zatem z uwagi na zmniejszenie stawki dotacji w 2014 r. w porównaniu do stawki obowiązującej w 2013 r. na działalność uzupełniającego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, powstała nadpłata dotacji w wysokości [...] zł. Strona nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu i w odwołaniu wniosła o uchylenie decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o systemie oświaty oraz naruszenie przepisów K.p.a., a w szczególności przepisów art. 6 - art. 12 K.p.a. Ponadto wniosła o: – zobowiązanie Starosty do przestrzegania przepisów ustawy o systemie oświaty oraz innych przepisów regulujących naliczanie i przekazywanie dotacji; – zobowiązanie Starosty do podjęcia zgodnych z prawem uchwał w sprawie wysokości dotacji dla szkół niepublicznych za lata 2011-2013; – zobowiązanie Starosty do uregulowania zaległych dotacji (załącznik 1) wraz z odsetkami dla Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego [...] w S. oraz Zaocznego [...] w S.; – zobowiązanie Starosty oraz Zarządu Powiatu do przestrzegania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnośnie do zaskarżonej decyzji strona wskazała, że kwota dotacji za miesiąc styczeń 2014 r. na działalność Zaocznego [...] w S.została przekazana po podaniu przez stronę jedynie liczby słuchaczy szkoły. Kwotę dotacji przekazało starostwo bez jakiejkolwiek podstawy prawnej, gdyż uchwała zarządu określająca wysokość dotacji na rok 2014 została podjęta dopiero w dniu 31 marca 2014 r. czyli dwa miesiące po wydatkowaniu i rozliczeniu dotacji. Nieprawdziwy jest też zapis w skarżonej decyzji, że środki dla szkoły zostały przekazane na podstawie uchwały Nr CXXXI/507/13 Zarządu Powiatu w S. z dnia 8 lipca 2013 r., gdyż uchwała dotyczy wyłącznie roku 2013 o czym świadczy zarówno jej tytuł jak i zapis § 1 ust. 1. Żadne inne uchwały nie wydłużyły okresu jej obowiązywania na rok 2014. Zdaniem strony za "nadmierną wysokość dotacji" dla Z. [...] w S. w miesiącu styczniu 2014 r. odpowiada tylko i wyłącznie Starostwo. Ponadto strona podniosła, że nie można mówić o nadmiernie pobranej kwocie dotacji gdy zaległości starostwa w wypłacaniu dotacji dla szkół wynoszą [...] zł plus ustawowe odsetki. W załączniku 1 strona przedstawiła szczegółową kalkulację należnej dotacji oraz informację o terminach (miesiącach) i kwotach przekazywania dotacji przez starostwo. W ocenie strony Starostwo w trakcie swoich działań złamało wielokrotnie zapisy ustawy o systemie oświaty oraz inne przepisy dotyczące naliczania i przekazywania dotacji dla szkół niepublicznych. Takie zachowanie starostwa wskazuje na łamanie prawa. Z powyższego wynika, że organy wykonawcze powiatu bezpośrednio naruszyły podstawowe zasady prawa administracyjnego, wynikające z K.p.a., a więc zasadę praworządności oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 września 2014 r. znak [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty, w pełni podzielając stanowisko organu I instancji w zakresie ustalonego stanu faktycznego oraz prawnego sprawy. Kolegium dodało, że konstrukcja przepisu art. 90 ust. 3 u.s.o. w praktyce uniemożliwia ustalenie stawki dotacji przed rozpoczęciem roku budżetowego. Odwołanie się przez ustawodawcę do zmiennego w roku budżetowym parametru wydatków bieżących wskazuje, że zmienna może być również stawka dotacji. W ocenie Kolegium organ I instancji działał na podstawie przepisów prawa, a w szczególności art. 6 – art. 12 K.p.a. Wnioski strony skarżącej, dotyczące zobowiązania Starosty i Zarządu Powiatu do różnych działań, nie mieszczą się w kognicji Kolegium a także nie należą do materii rozpoznawanej sprawy. Z tego powodu wnioski strony skarżącej pozostawiło bez rozpoznania. Strona decyzję Kolegium zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podtrzymała swoje stanowisko przedstawione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje: Spór w sprawie dotyczy zwrotu pobranej dotacji oświatowej przez Skarżącą za styczeń 2014 r. Zdaniem organu Skarżącej wypłacono część należnej dotacji za styczeń 2014 r. w nadmiernej wysokości. Organ wskazał, że w miesiącu tym wypłacono stronie skarżącej części należnej dotacji, przyjmując do jej obliczenia stawkę należną na jednego ucznia według danych za 2013 r., tj. [...] zł. Po zawiadomieniu pismem z dnia 15 maja 2014 r. strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków z tytułu pobranej w nadmiernej wysokości dotacji w miesiącu styczniu 2014 r. (doręczonym stronie w dniu 19 maja 2014 r.), organ I instancji wydał ww. decyzję z dnia 28 lipca 2014 r. (doręczoną w dniu 30 lipca 2014 r.), którą określono wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w miesiącu styczniu 2014 r. oraz nakazano zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Według Skarżącej uchwała Zarządu określająca wysokość dotacji na rok 2014 r. została podjęta 31 marca 2014 r. czyli dwa miesiące po wydatkowaniu i rozliczeniu dotacji. Za "nadmierną" wysokość dotacji odpowiada tylko i wyłącznie Starostwo Powiatowe w Sławnie. Z akt nie wynika, żeby Spółka skarżyła uchwałę Rady Powiatu nr XXXII/IV/157/13, czy też uchwałę Zarządu Powiatu z dnia 31 marca 2014 r., ustalające stawkę dotacji (skargi takie nie zostały również zarejestrowane w repertorium SA WSA w Szczecinie). Wskazać należy, że na podstawie art. 67 u.p.f. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.). Kwestia zwrotu pobranej dotacji musi być rozważona w oparciu o zasady ogólne Kpa. Zgodnie z art. 252 ust. 1 u.f.p., Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (ust. 3). Dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej (ust. 4). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości (ust. 6). Powyższe oznacza, że w postępowaniu administracyjnym o zwrocie dotacji należy ustalić czy pobrana dotacja przez skarżącą była w nadmiernej wysokości. Uchwała Rady Powiatu z dnia 29 marca 2013 r. nr XXXII/IV/157/13 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r., poz. 2020), dalej "uchwała nr XXXII/IV/157/13 " wydana w trybie art. 90 ust. 4 u.s.o. określała jedynie tryb udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Powiatu oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystania. Rada Powiatu w tej uchwale wskazała na sposób liczenia dotacji zgodny z art. 90 ust. 3 u.s.o, który stanowi, że " 3. Dotacje dla niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 50 % ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca niepubliczną szkołę poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju". Oznacza to, że rada powiatu określa tryb czyli sposób liczenia dotacji, zaś organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego dokonuje ustalenia wysokości tej dotacji (dotacja jest jedna, lecz wypłaca w częściach), w praktyce jest to wysokość stawki dotacji, tj. kwoty przypadającej na ucznia w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia danej szkoły niepublicznej. Przypadająca do wypłaty miesięczna część dotacji jest więc matematycznym działaniem, tj. stawka dotacji x ilość uczniów w danej szkole, uprawnionych do jej otrzymania. Jak wyżej wskazano, sposób liczenia dotacji w uchwale Rady Powiatu był zgodny z art. 90 ust. 3 u.s.o. Na organie wykonawczym ciąży obowiązek ustalenia tej stawki w prawidłowej wysokości w danym roku kalendarzowym i zawiadomienia o niej podmiotu uprawnionego do otrzymania dotacji. Ustalenie tej stawki w konkretnej wysokości nie podlega negocjacjom ze strony podmiotu prowadzącego szkołę niepubliczną. Organ wykonawczy działa tu z urzędu, jego pozycja jest nadrzędna w stosunku do podmiotu otrzymującego dotację. Stawka dotacji była podstawą do planowania działalności szkoły prowadzonej przez stronę skarżącą. O ile możliwość zmiany, w tym jej obniżenia, stawki w ciągu roku kalendarzowego przez organ wykonawczy Powiatu należy uznać za dopuszczalną, to zastosowanie jej obniżenia w stosunku do stawki "pierwotnie" ustalonej i wypłaconej stronie skarżącej za styczeń 2014 r. jest, zdaniem Sądu, nieprawidłowe. Gdyby uznać punkt widzenia w tej sprawie Zarządu Powiatu za właściwy, należałoby uznać za prawidłowe takie postępowanie organu administracji, który zawiadamia podmiot prowadzący szkołę niepubliczną o zmianie stawki na dany rok kalendarzowy przez jej zmniejszenie pod jego koniec lub nawet po jego zakończeniu albo kilka lat o zakończeniu danego roku i w konsekwencji żąda zwrotu pobranej wcześniej dotacji. W ocenie Sądu, choć przepisy nie przewidują terminu do poinformowania podmiotu prowadzącego szkołę o wysokości stawki dotacji na dany rok kalendarzowy, to jednak nie sposób uznać, że Zarząd Powiatu może w każdym czasie dokonać tego zawiadomienia, powodując jedynie negatywne konsekwencje po stronie prowadzącej szkołę. Organ wykonawczy Powiatu zobowiązany jest do ustalenia stawki dotacji w prawidłowej wysokości bez zbędnej zwłoki, gdyż tylko w ten sposób zapobiegnie się wypłaceniu z budżetu Powiatu w ciągu roku kalendarzowego kwot obliczonych w oparciu o nieaktualną stawkę (zaniżoną bądź zawyżoną w stosunku do stawki prawidłowej), co wpływa na prawidłową realizację uchwały budżetowej na dany rok. Nie należy zapominać, że to organ wykonawczy sporządza projekt uchwały budżetowej. Ponadto, zauważyć należy, że sposób liczenia stawki dotacji określony w art. 90 ust. 3 u.s.o. dotyczy wysokości jej minimalnego poziomu i może zostać ustalony przez organ samorządu w wysokości wyższej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, zaś stosownie do art. 8 Kpa, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Zasada zaufania obywateli do organów państwa jest ściśle powiązana z zasadą praworządności, zasadą prawdy obiektywnej, zasadą uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu strony. "Zasada zaufania obywateli do organów państwa odnosi się nie tylko do stosowania prawa, ale także wiąże organy państwa w procesie jego stanowienia, co łączy tę zasadę konstytucyjną, wywiedzioną z art. 2 Konstytucji, z zasadą praworządności. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego zasada ta wyraża się "w stanowieniu i stosowaniu prawa w taki sposób, by nie stawało się ono swoistą pułapką dla obywatela, który powinien móc układać swoje sprawy w zaufaniu, że nie naraża się na prawne skutki niedające się przewidzieć w momencie podejmowania decyzji i że jego działania są zgodne z obowiązującym prawem oraz także w przyszłości będą uznawane przez porządek prawny. Przyjmowane przez ustawodawcę nowe unormowania nie mogą zaskakiwać ich adresatów, którzy powinni mieć czas na dostosowanie się do zmienionych regulacji i spokojne podjęcie decyzji co do dalszego postępowania" (por. wyrok TK z dnia 15 lutego 2005 r., K 48/04, OTK ZU 2005, nr 2A, poz. 15). Z kolei z zasady zaufania obywateli do organów państwa i stanowionego przez nie prawa TK wywiódł zasadę ochrony praw słusznie nabytych, która "zakazuje arbitralnego znoszenia lub ograniczania praw podmiotowych (zarówno publicznych, jak i prywatnych) przysługujących jednostce lub innym podmiotom prywatnym występującym w obrocie prawnym, a także maksymalnie ukształtowane ekspektatywy tych praw, tzn. ekspektatywy spełniające zasadniczo wszystkie przesłanki ustawowe nabycia praw pod rządami danej ustawy bez względu na stosunek do nich późniejszej ustawy" (zob. wyrok TK z dnia 22 czerwca 1999 r., K 5/99, OTK ZU 1999, nr 5, poz. 100). Ochrona praw nabytych nie oznacza przy tym nienaruszalności tych praw, ponieważ odstąpienie od zasady ochrony praw nabytych jest dopuszczalne, jeżeli przemawiają za tym inne zasady, reguły lub wartości konstytucyjne. "Zasada ochrony praw nabytych chroni bowiem wyłącznie oczekiwania usprawiedliwione i racjonalne. Istnieją dziedziny życia i sytuacje, w których uprawniony musi liczyć się z tym, że zmiana warunków społecznych lub gospodarczych może wymagać zmian regulacji prawnych, w tym również zmian, które znoszą lub ograniczają dotychczas zagwarantowane prawa podmiotowe" (zob. wyrok TK z dnia 7 lutego 2006 r., SK 45/04, OTK ZU 2006, nr 2A, poz. 15)" (A. Wróbel i in. "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wydawnictwo Lex 2013, komentarz do art. 8). Sąd podzielił pogląd Sądu Najwyższego, że "W państwie prawa nie ma miejsca dla mechanicznie i sztywno pojmowanej nadrzędności interesu ogólnego nad interesem indywidualnym. Oznacza to, że w każdym przypadku działający organ ma obowiązek wskazać, o jaki interes ogólny (publiczny) chodzi i udowodnić, iż jest on na tyle ważny i znaczący, że bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnień indywidualnych obywateli. Zarówno istnienie takiego interesu, jak i jego znaczenie, a także przesłanki powodujące konieczność przedłożenia w konkretnym przypadku interesu publicznego nad indywidualnym podlegać muszą zawsze wnikliwej kontroli instancyjnej i sądowej (...)." (wyr. SN z dnia 18 listopada 1993 r., III ARN 49/93, OSNCP 1994, nr 9, poz. 181). Zdaniem Sądu, brak zaufania obywateli do organów państwa jest z reguły skutkiem naruszenia prawa przez organy państwowe, zwłaszcza wartości w nim wyrażonych, takich jak równość i sprawiedliwość. W niniejszej sprawie, decyzja dotycząca zwrotu pobranej dotacji naruszyła art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. przez dokonanie przez organ administracji wykładni sprzecznej z wyżej omówionymi zasadami ogólnymi i została oceniona przez Sąd jako naruszająca konstytucyjne wartości. Omówione powyżej naruszenie przepisów miało wpływ na wynik sprawy i w równym stopniu dotyczyło decyzji organu pierwszej instancji, jak i drugiej, które musiały zostać wyeliminowane z obrotu prawnego przez Sąd. W ocenie Sądu, przedmiotowa dotacja nie była pobrana przez Spółkę w wysokości nadmiernej, gdyż została w przedmiotowym okresie wypłacona zgodnie z przepisami w wysokości ustalonej przez organ wykonawczy. Fakt zmiany stawki dotacji w ciągu roku kalendarzowego przez organ wykonawczy może mieć znaczenie jedynie na przyszłość od momentu zakomunikowania go podmiotowi prowadzącego szkołę niepubliczną, a nie do stanów zaistniałych przed tą zmianą. Zaznaczyć należy, że nie tyle liczy się dzień ustalenia stawki na 2014 r. przez Zarząd, tj. 31 marca 2014 r. ile dzień powiadomienia Skarżącej o wysokości tej stawki i był to dzień 19 maja 2014 r., bowiem dopiero wówczas Skarżąca została powiadomiona o wysokości tej stawki w prawidłowej wysokości. Oczywiście, część dotacji przypadająca w danym miesiącu do wypłaty uzależniona jest od frekwencji uczniów uczęszczających na zajęcia. Ta okoliczność stanowi ruchomy składnik miesięcznej część dotacji przy nieruchomym składniku jakim jest stawka (do czasu jej ewentualnej zmiany). Bezsporne było, że ze swojej strony Skarżąca dochowała ciążących na niej obowiązków w postaci zgłaszania liczby uczniów. Odnosząc się do wniosków Skarżącej, dotyczące zobowiązania Starosty i Zarządu Powiatu do różnych działań, wskazać należy, że nie mieszczą się one w materii rozpoznawanej sprawy a dotyczącej zasadności żądania zwrotu otrzymanej dotacji. Wnioski te w ramach niniejszego postępowania nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji zobowiązany będzie w pierwszej kolejności dokonać ustaleń czy wypłacona skarżącej dotacja w przedmiotowym okresie była nadmierna jedynie w zakresie ilości uczniów uprawnionych do jej otrzymania, a następnie zakończyć postępowanie administracyjne orzeczeniem o zwrocie pobranej dotacji lub o jego umorzeniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.