IV SA/Wa 828/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński (spr.), sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez J. K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...]) Wojewoda [...], działając na podstawie art. 58 oraz art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. (nr [...]) o odmowie ustalenia odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną (nieruchomość nr [...] z obrębu [...], położoną w [...] W.), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ze stanu faktycznego sprawy ustalonego przez organ administracji wynika, że pismem z dnia [...] stycznia 2001 r. E. O., działając w imieniu własnym oraz J. K. wystąpiła do Prezydenta W. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt przejęty pod drogę publiczną, który był ich współwłasnością. Strona do wniosku dołączyła pełnomocnictwo z dnia [...] kwietnia 1999 r. do reprezentowania J. K. w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Organ I instancji w toku postępowania doręczał w tej sprawie pisma procesowe (postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003 r. i [...] marca 2004 r. o zawieszeniu postępowania, pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r. informujące o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów) E. O. oraz skarżącemu J. K.. Z kolei decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. o odmowie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości będącej współwłasnością skarżącego i E. O., doręczył tylko E. O. w dniu [...] kwietnia 2013 r. J. K., reprezentowany przez adw. M. R. (pełnomocnictwo z dnia [...] lipca 2013 r.) złożył w dniu [...] grudnia 2013 r. do Prezydenta W. odwołanie od tej decyzji oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że był przekonany, że organ uznał pełnomocnictwo udzielone E. O. "za niebyłe", ponieważ organ w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji doręczał mu bezpośrednio korespondencję. W związku z tym oczekiwał, że zaskarżona decyzja zostanie mu doręczona tak, jak poprzednie pisma w sprawie. Nie otrzymał jednak tej decyzji i to zachowanie organu narusza zasadę zaufania do władzy publicznej. E. O. nie poinformowała go o wydaniu decyzji, ponieważ pozostaje z nim w konflikcie od lipca 2005 r. Zdaniem J. K. nie ponosi on winy za zachowanie pełnomocnika, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania uważa za uzasadniony. Wnioskodawca podał, że informacje o wydaniu decyzji otrzymał jego obecny pełnomocnik, w dniu[...] listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Wojewoda [...] odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu przytoczył treść art. 58 k.p.a. i podał, że skarżący uchybił określonemu w art. 58 § 2 k.p.a., terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Obecny pełnomocnik J. K. adw. M. R. już w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r., doręczonym w dniu [...] sierpnia 2013r. (a nie w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r.) został poinformowany o wydaniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy stwierdził również, że J. K. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Wojewody, w rozpatrywanej sprawie strona dopuściła się bowiem rażącego niedbalstwa. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, zaniedbania nie świadczą o braku winy, będącym przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Zaniedbania osób, którymi strona się posługuje nie można zaliczyć do niedających się przezwyciężyć przeszkód, niezależnych od strony. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, jak również niezachowanie należytej staranności przez osobę, której strona powierzyła stosowne obowiązki (pełnomocnika), nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, t.j. : 1) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a., poprzez prowadzenie sprawy w sposób naruszający zasadę zaufania obywateli do władzy publicznej, w szczególności przez doręczanie pism w toku postępowania bezpośrednio skarżącemu a następnie zarzucanie mu, że nie odwołał pełnomocnictwa udzielonego E. O., 2) art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w sposób wadliwy, wskutek czego skarżący nie jest w stanie ustalić jaki faktycznie był powód odmowy przywrócenia terminu, 3) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominiecie okoliczności doręczania skarżącemu pism w sprawie, 4) art. 58 § 1 k.p.a. przez uznanie, ze skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Według art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z kolei § 3 art. 58 stanowi, że przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony w dniu [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podał, że informację o wydaniu decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2013 r. otrzymał dopiero [...] listopada 2013 r. Natomiast z okoliczności przedstawionych przez organ oraz z akt sprawy wynika, że pismo zawierające tę informację zostało doręczone aktualnemu pełnomocnikowi skarżącego M. R. w dniu [...] sierpnia 2013 r. Traktując ten fakt jako udowodniony należało przyjąć, że skarżący nie zachował niepodlegającego przywróceniu 7 - dniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z tego względu rozpatrywanie zarówno przez organ, jak i Sąd rozpatrujący skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu okoliczności i zarzutów dotyczących istnienia przesłanek przywrócenia terminu (uprawdopodobnienia braku zawinienia po stronie wnoszącego odwołanie) jest nie tylko bezprzedmiotowe, ale również niedopuszczalne. Organ nie może bowiem rozpatrywać wniosku o przywrócenie terminu pod względem merytorycznym, jeżeli ten wniosek został wniesiony po terminie określonym w art. 58 § 2 k.p.a., a więc jest niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.