III SA/Gd 367/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 26 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażalenia "A" Spółki z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 grudnia 2014 r. ustalającego koszty postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o numerze poświadczenia rejestracji [...] w wysokości 900 zł, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku postępowania odwoławczego , toczącego się przed Dyrektorem Izby Celnej w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o numerze poświadczenia rejestracji [...], zlecono uzyskanie opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów, zgodnie z art. 23b ustawy o grach hazardowych. Przedmiotowy automat do gier został zbadany przez Jednostkę Badającą - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B., upoważnioną przez Ministra Finansów- nr upoważnienia [...] z dnia 27 listopada 2012r. Wydana opinia z badania sprawdzającego z dnia 14 stycznia 2014 r. ma wynik negatywny, co oznacza, że automat nie spełnia wymogów ustawy. Zgodnie z art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych, w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie. Przesłanką uzasadniającą wydanie przedmiotowego rozstrzygnięcia była negatywna opinia z badań sprawdzających zawierająca opis stwierdzonych nieprawidłowości, która jest jedynym wymogiem art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych, zatem zasadne było obciążenie spółki kosztami tego badania. Koszty badań przeprowadzanych przez laboratoria celne określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 kwietnia 2004r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzone przez laboratoria celne. Stawka przewidziana za przedmiotowe badania jest jednolita dla wszystkich automatów i urządzeń do gry i wynosi 900,00zł. Organ podkreślił, że w jego kompetencji nie leży badanie zasadności umieszczenia jednostki badającej na liście jednostek upoważnionych do badań automatów. Wskazał, że w niniejszym postępowaniu ocenie podlega jedynie kwestia obciążenia strony kosztami badania automatu. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie postanowień organów obu instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 269 w zw. z art. 267 § 1 pkt 4) w zw. z art. 216 § 2 w zw. z art. 217 § 2 i art. 219 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, w zw. z art. 8 w zw. z art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 1 i 5 ustawy o grach hazardowych poprzez: a) wydanie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie obciążenia strony kosztami opinii jednostki badającej (postępowanie incydentalne) w oderwaniu od analizy stanu oraz przebiegu postępowania, w którym dowód ten przeprowadzono (postępowania głównego), w sytuacji, gdy organ powinien uwzględnić wzajemną relację oraz zależność wymienionych postępowań, b) wydanie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie obciążenia strony kosztami opinii jednostki badającej (postępowanie incydentalne) bez jednoczesnego wydania decyzji w postępowaniu, w którym dowód ten przeprowadzono (postępowanie główne), w szczególności w sytuacji, gdy możliwość obciążenia strony kosztami badania jednostki badającej zależna jest od prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego, tj. art. 23 ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 5 u.g.h., a zatem postanowienie w przedmiocie obciążenia strony kosztami badania nie może być wydane bez jednoczesnego wydania decyzji w sprawie, 2. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 269 w zw. z art. 267 § 1 pkt 4) w zw. z art. 216 § 2 w zw. z art. 217 § 2 w zw. z art. 217 § 2 i art. 219 w zw. z art. 191 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 188 w zw. z art. 197 § 1 w zw. z art. 121 § 1, art. 122, 124 w zw. z art. 210 § 4 o.p. w zw. z art. 8 w zw. z art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 1 i 5 u.g.h. poprzez niedokonanie w toku postępowania weryfikacji wątpliwości zgłoszonych przez stronę zawierających merytoryczne zarzuty względem opinii jednostki badającej stanowiącej podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, poprzez niewyjaśnienie tych wątpliwości wskutek błędnego stwierdzenia przez organ, że nie jest możliwa ich merytoryczna ocena w postępowaniu w przedmiocie obciążenia strony kosztami opinii jednostki badającej (postępowanie incydentalne) gdyż taka czynność może być dokonana wyłącznie w postępowaniu, w którym dowód ten przeprowadzono (w postępowaniu głównym), 3. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 269 w zw. z art. 267 § 1 pkt 4) w zw. z art. 216 § 2 w zw. z art. 217 § 2 w zw. z art. 217 § 2 i art. 219 w zw. z art. 8 w zw. z art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 1 i 5 u.g.h., poprzez niewskazanie w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia m.in., z czego wynika, iż a.n.w. weryfikowany w toku postępowania nie spełnia warunków określonych w ustawie oraz jakich to wymagań w ocenie organu nie spełnia to urządzenie, 4. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 269 w zw. z art. 267 § 1 pkt 4) w zw. z art. 216 § 2 w zw. z art. 217 § 2 w zw. z art. 217 § 2 i art. 219 w zw. z art. 8 w zw. z art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 1 i 5 w zw. z art. 23f ust. 1 u.g.h., poprzez obciążenie strony kosztami opinii jednostki badającej, która nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż została wydana przez podmiot nieposiadający faktycznych kwalifikacji oraz umocowania do przeprowadzania badań automatów o niskich wygranych, 2. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 23b ust. 5 w zw. z art. 23b ust. 1 w zw. z art. 23a ust. 7 u.g.h. wskutek błędnego przyjęcia, że wyłącznie na podstawie negatywnego wyniku badania sprawdzającego można obciążyć stronę jego kosztami, w sytuacji, gdy niezbędne w tym zakresie jest ustalenie, do czego wprost odsyła art. 23b ust. 5 u.g.h., że "automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie", co oznacza, że bez wydania merytorycznej decyzji przesądzającej wskazaną materialnoprawną kwestię organ nie może obciążyć strony kosztami opinii jednostki badającej, 3. art. 217 § 2 w zw. z art. 216 § 1 i 2 w zw. z art. 269 w zw. z art. 267 § 1 pkt 4) O.p. w zw. z art. 8 w zw. z art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 1 i 5 u.g.h. w zw. z art. 23f ust. 1 u.g.h. w zw. z art. 8 u.g.h. w zw. z art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE w zw. z § 2 pkt 3) i 5) rozporządzenia Rady Ministrów z 23.12.2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych wskutek niedokonania przez organ weryfikacji tego, czy normy u.g.h. stanowiące podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, w tym art. 23b ust. 5 u.g.h., nie stanowią nienotyfikowanych przepisów technicznych w rozumieniu artykułu 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE oraz w rozumieniu § 2 pkt 3) i 5) rozporządzenia w sprawie notyfikacji, a zatem nie dokonania weryfikacji tego, czy wspomniane normy mogły zostać zastosowane oraz czy mogły stanowić podstawę rozstrzygnięcia organu w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że postanowienie w postępowaniu incydentalnym wydano w oderwaniu od analizy stanu oraz przebiegu postępowania głównego w sytuacji, gdy organ powinien uwzględnić wzajemną relację postępowań. Choć rozstrzygnięcie w postępowaniu dotyczącym kosztów w sprawie cofnięcia rejestracji ma odrębny byt od decyzji administracyjnej, to pozostaje z nią w związku. Skarżąca wskazując na treść art. 269 o.p. wywiodła, że postanowienie w przedmiocie kosztów powinno być wydane jednocześnie z wydaniem decyzji, a organ nie wydał decyzji w postępowaniu głównym, w którym przeprowadzono dowód z opinii jednostki badającej. W tej sytuacji organ nie mógł wydać postanowienia o obciążeniu strony kosztami opinii jednostki badającej, która to opinia była dowodem przeprowadzonym w postępowaniu głównym. Ponadto niesamoistność postanowienia w przedmiocie kosztów powoduje, że powinno ono być zgodne z treścią decyzji kończącej postępowanie, z którym jest związane. Bez potwierdzenia oraz weryfikacji prawidłowości opinii jednostki badającej w toku postępowania, w którym została ona przeprowadzona, nie można obciążyć strony kosztami postępowania w tym zakresie. Konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego. Opinia jednostki badającej nie rozstrzyga tych kwestii, gdyż jest tylko materiałem pomocniczym w zakresie ustaleń faktycznych. Opinia nie przesądza, iż automat nie spełnia wymagań określonych w art. 23b ust. 5 u.g.h. Organ powinien dokonać ustaleń na podstawie tej opinii i dopiero wówczas wydać decyzję. Powołując się na treść art. 23f ust. 1 u.g.h. skarżąca podniosła, że opinia jednostki badającej nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż została wydana przez podmiot nieposiadający faktycznych kwalifikacji oraz umocowania do przeprowadzania badań automatów o niskich wygranych. Zakres akredytacji Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w B. nie dotyczy urządzeń elektronicznych, jakimi są automaty o niskich wygranych. Skarżąca zarzuciła również, że normy stanowiące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią nienotyfikowane przepisy techniczne w rozumieniu artykułu 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE oraz w rozumieniu § 2 pkt 3) i 5) rozporządzenia w sprawie notyfikacji. Zatem nie mogły zostać zastosowane oraz nie mogły stanowić podstawy rozstrzygnięcia organu w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo podkreślił, że przepis art. 23 b ustawy o grach hazardowych był notyfikowany Komisji Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r. , poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 lutego 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 grudnia 2014 r., w którym ustalono wobec strony skarżącej wysokość kosztów postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o numerze poświadczenia rejestracji [...] w wysokości 900 zł. Istota sporu w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, czy w związku z przeprowadzonym badaniem automatu istniały podstawy do obciążenia spółki jego kosztami (koszty postępowania). Zaskarżone postanowienia wydane zostały w oparciu o art. 269 , 270 a, 267 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tj. Dz.U. z 2012 r. , poz.749 ze zm.) w zw. z art. 8, art. 23b ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz.1540 ze zm.), jak również w oparciu o § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne ( Dz. U. nr 94 poz.913 ze zm.). W myśl art. 8 ustawy o grach hazardowych , do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 267 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że stronę obciążają koszty: 1) które zostały poniesione w jej interesie albo na jej żądanie, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie; 1a) stawiennictwa uczestników postępowania na rozprawę, która nie odbyła się w wyniku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa strony, która złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy; 2) (uchylony) 3) sporządzania odpisów lub kopii, o których mowa w art. 178; 4) przewidziane w odrębnych przepisach; 5) powstałe z jej winy, a w szczególności koszty: a) o których mowa w art. 268, b) wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie, c) wynikłe wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą. W sprawie kosztów postępowania wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie ( art. 270 a O.p.). Organ podatkowy ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia ( art. 269 O.p. ). W myśl art. 23 b ust. 1 ustawy o grach hazardowych , na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. W niniejszej sprawie istniało uzasadnione podejrzenie usprawiedliwiające wystąpienie przez organ z żądaniem poddania automatu badaniu sprawdzającemu. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych Urzędu Celnego w S. w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, w ramach której przeprowadzono w drodze eksperymentu grę na automacie o niskich wygranych, stwierdzono przekroczenie maksymalnej stawki za udział w jednej grze. Zgodnie z art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem. Badanie sprawdzające przedmiotowego automatu nastąpiło w toku postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji tego automatu. Koszty postępowania- koszty badania sprawdzającego -ustalono kontrolowanymi w niniejszej sprawie postanowieniami na podstawie art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych, który stanowi , że w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie. Przepis ten - w rozumieniu art. 267 § 1 pkt 4 O.p. - jest przepisem odrębnym. Skarżąca zarzucała, że wadliwe było wydanie zaskarżonego postanowienia niejako "w oderwaniu" od postępowania głównego i bez wydania decyzji w takim postępowaniu. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że postanowienie w sprawie kosztów postępowania jest odrębnym aktem administracyjnym (ma odrębny byt) dotyczącym kwestii incydentalnej, nie związanej z istotą sprawy, lecz z czynnościami postępowania. Żaden przepis Ordynacji podatkowej nie uzależnia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania od wyniku sprawy- w tym przypadku od wyniku sprawy dotyczącej cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Co więcej – z katalogu kosztów wymienionych w art. 267 § 1 O.p. wynika, że obciążenie nimi strony nie jest związane z wynikiem postępowania "głównego" Z art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych wynika jednoznacznie, że obciążenie podmiotu eksploatującego automat lub urządzenie kosztami badania sprawdzającego wymaga jedynie ustalenia, że wynik tego badania potwierdza, że automat lub urządzenie nie spełnia warunków określonych w ustawie. W treści opinii jednostki badającej , na którą powołały się organy obu instancji, stwierdzono, że wynik badania potwierdza, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. Z treści art. 23a ust. 7 i art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych należy wywieść wniosek, że należy odróżnić ocenę, czy wynik badania sprawdzającego potwierdza, że automat lub urządzenie nie spełnia warunków określonych w ustawie, od merytorycznej oceny tego badania - jako dowodu w sprawie o cofnięcie rejestracji automatu, przeprowadzanego na okoliczność ustalenia czy zachodzi ustawowa przesłanka cofnięcia rejestracji. To, czy zarejestrowany automat lub urządzenie do gier spełnia warunki określone w ustawie (art. 23a ust. 7 u.g.h.), może być przedmiotem kontroli wyłącznie w sprawie w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu, nie zaś w postępowaniu "wpadkowym", dotyczącym obciążenia podmiotu eksploatującego automat lub urządzenie kosztami badania sprawdzającego. Nadmienić też należy, że kontrolując legalność postanowienia wydanego w kwestii wpadkowej sąd nie jest upoważniony do oceny prawidłowości prowadzenia postępowania głównego ( w tym przypadku dotyczącego cofnięcia rejestracji automatu). Należy w tym miejscu przywołać także pogląd , wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia 2015 r. , sygn. akt II GSK 224/14 ( publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), który to pogląd Sąd orzekający podziela, że "fakt, że badanie sprawdzające automatu lub urządzenia do gier stanowi tylko i wyłącznie dowód w sprawie - przedmiotem której jest cofnięcie ich rejestracji - nie znaczy, że to od wyniku tego postępowania zależy obciążenie kosztami za przeprowadzenie badania, o którym mowa w art. 23b ust. 1 powołanej ustawy. Postanowienie ustalające koszty, które obowiązana jest ponieść strona, żadną miarą nie przesądza kwestii stanu faktycznego istotnego w sprawie o cofnięcie rejestracji, tzn. tego, czy automat lub urządzenie do gier spełnia/nie spełnia warunków określonych w ustawie. Strona ma prawo podważać moc dowodową wyniku sprawdzającego - ale w sprawie w postępowaniu w przedmiocie cofnięcia rejestracji. Różny jest zatem zakres ustaleń faktycznych, dokonywanych przez organ w sprawie w przedmiocie kosztów przeprowadzonego badania sprawdzającego automatu lub urządzenie do gier oraz w sprawie, w której na podstawie całokształtu zgromadzonego w postępowaniu dowodowym materiału ocenia się, czy automat lub urządzenie do gry spełnia przesłanki cofnięcia zezwolenia tzn. nie spełnia warunków określonych w ustawie". Mając powyższe na uwadze Sąd uznał zarzuty skargi, dotyczące kwestii wydania zaskarżonego postanowienia w oderwaniu od postępowania "głównego" i przed wydaniem decyzji w tym postępowaniu, braku merytorycznej weryfikacji opinii jednostki badającej, braku wskazania w jego treści z czego wynika, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków określonych w ustawie oraz jakich wymagań w ocenie organu urządzenie to nie spełnia, braku ustalenia, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie - za bezzasadne. Skarżąca kwestionowała w skardze kompetencje jednostki badającej do przeprowadzenia badania sprawdzającego i wydania opinii. Z art. 23 b ust. 3 w zw. z art. 23 f ust. 1 ustawy o grach hazardowych wynika, że badanie sprawdzające przeprowadzane jest przez jednostkę badającą, upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Badanie sprawdzające w niniejszej sprawie nastąpiło na zlecenie naczelnika urzędu celnego. Zostało ono wykonane przez Izbę Celną w B., Wydział Laboratorium Celne , dysponującą upoważnieniem Ministra Finansów nr [...] z dnia 27 listopada 2012 r. Strona skarżąca nie kwestionowała , że wyżej wymieniona jednostka badająca , która w dniach od 2 do 13 stycznia 2014 r. przeprowadziła badanie przedmiotowego automatu, jest jednostką upoważnioną przez Ministra Finansów. Z przepisu art. 23 f ust. 1 ustawy o grach hazardowych wynika, że upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia wymienione w przepisie tym warunki , m.in. dotyczące akredytacji. Z kolei art. 23 f ust. 2 tej ustawy stanowi, że upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1 (...). Upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji ( art. 23f ust. 3 w/w ustawy). Odmowa udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier następuje w drodze decyzji ( art. 23f ust. 4 w/w ustawy). Wynika z powyższego, że spełnienie warunków określonych w ustawie przez podmiot ubiegający się o udzielenie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier podlega weryfikacji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Po dokonaniu pozytywnej weryfikacji minister ten udziela upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a następnie podaje ten fakt do publicznej wiadomości. Żaden z przepisów prawa nie upoważnia organów administracji do weryfikacji stanowiska ministra finansów i samodzielnej oceny, czy jednostka badająca spełniła wymogi ustawowe do udzielenia jej upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Do tego bowiem w istocie sprowadza się zarzut skargi , dotyczący braku kompetencji jednostki badającej do przeprowadzania badań automatów do gier o niskich wygranych. Zadaniem organów w prowadzonym przez siebie postępowaniu jest zlecenie przeprowadzenia badania automatu jednostce badającej , której minister udzielił upoważnienia, a nie weryfikacja upoważnienia jednostki badającej dokonanej przez ministra, czy też ocena jej kompetencji do przeprowadzenia takich badań. Brak też podstaw do przyjęcia, by kontroli takiej dokonywał Sąd w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące kompetencji Izby Celnej w B., za chybione. Kolejny zarzut dotyczył braku weryfikacji przez organ , czy normy ustawy o grach hazardowych, stanowiące podstawę wydania zaskarżonego postanowienia nie stanowią nienotyfikowanych przepisów technicznych oraz czy mogły stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie był art. 8 oraz art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych. Art. 8 ustawy o grach hazardowych jest przepisem wskazującym jedynie, że do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Natomiast artykuły 23a - 23f zostały dodane do ustawy o grach hazardowych z dniem 14 lipca 2011 r. przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. nr 134, poz.779) . Projekt tej ustawy został notyfikowany Komisji Europejskiej ( patrz Druk Sejmu RP nr 3860). W tej sytuacji powyższy zarzut skargi, niezależnie od jego sformułowania, jest chybiony. Skarżąca nie kwestionowała wysokości kosztów, którymi ją obciążono. Ustalona przez organy wysokość kosztów postępowania – 900 zł - jest zgodna z pkt 136 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne ( Dz.U. nr 94 poz. 913 ze zm.) , który przewiduje ryczałtową stawkę opłat za badania automatów lub urządzeń do gier w w/w wysokości. Mając na uwadze powyższe Sąd , nie podzielając zarzutów skargi co do naruszenia przez organy wymienionych w skardze przepisów, ani nie stwierdzając naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego i procesowego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.