IV SA/Gl 370/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 18 maja 2015 r. odrzucił skargę M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Skarżący pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. wniósł o wyznaczenie adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej postanowienia. Oświadczył, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika, bowiem otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Do pisma skarżący dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podniósł, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i zamieszkuje w lokalu o powierzchni 20,70 m2. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Korzysta z bezpłatnych posiłków fundowanych przez organizacje charytatywne oraz otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości ok. 150 zł i pielęgnacyjny. Wnioskodawca oświadczył, że uiszcza z tytułu czynszu kwotę 230 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie M. D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z regulacją z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 z późn. zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazany przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi regulację wyjątkową w stosunku do ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego, wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. Instytucja prawa pomocy ma natomiast na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które ze względu na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Oznacza to, że przyznanie prawa pomocy ma bardzo ograniczony zakres stosowania i może mieć miejsce tylko w wyjątkowych sytuacjach. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. Sytuacja finansowa skarżącego jest trudna i nie posiada on środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.