I SA/Wr 1242/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę. 1. Stan faktyczny sprawy. 1.1. W dniu 27 kwietnia 2015 r. stronie skarżącej doręczono wskazaną w komparycji postanowienia interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Interpretacja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do tut. Sądu za pośrednictwem organu po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 30 dni od doręczenia stronie odpowiedzi organu. W dniu 7 maja 2015 r. strona nadała w urzędzie pocztowym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i w dniu 19 maja 2015 r. nie czekając na odpowiedź organu wniosła skargę do tut. Sądu. Odpowiedź na wezwanie do naruszenia prawa doręczono stronie w dniu 29 maja 2015 r. 1.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że strona wbrew przepisom wniosła skargę przed doręczeniem jej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Skargę należało odrzucić jako wniesioną przedwcześnie, a przez to niedopuszczalną. 2.2. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia – tak jak w niniejszej sprawie - skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4) i 4a) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Powołany wyżej art. 3 § 2 pkt 4) p.p.s.a. dotyczy pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Z przywołanego unormowania wynika, że przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, strona winna uprzednio wezwać na piśmie właściwy organ w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu tej interpretacji, do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. 2.3. W rozpoznawanej sprawie, co potwierdzają przekazane przez organ akta, strona, będąc prawidłowo pouczona o prawie i trybie wniesienia skargi do tut. Sądu, nie wniosła skargi w terminie przewidzianym w art. 53 § 2 p.p.s.a., tj. w terminie 30 dni od doręczenia jej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych i sądowych wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa strona nadała w urzędzie pocztowym w dniu 7 maja 2015 r., skargę do tut. Sądu wniosła w dniu 19 maja 2015 r., zaś odpowiedź na wezwanie do naruszenia prawa doręczono stronie dopiero w dniu 29 maja 2015 r. Strona do wniesienia skargi była uprawniona dopiero po 29 maja 2015 r. Skargę wniesioną przed doręczeniem stronie odpowiedzi na wezwanie do naruszenia prawa należy uznać za przedwczesną, a przez to niedopuszczalną. 2.4. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia