II GZ 330/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 lutego 2015 r.; sygn. akt VI SA/Wa 396/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r.; nr [...] w przedmiocie nałożenia kary dyscyplinarnej w postaci zawieszenia uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z [...] lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 396/15, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa) wezwał M. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] grudnia 2014 r., nr [...] w kwocie 200 zł., stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie M. M. złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na wadliwość zaskarżonego zarządzenia argumentując, że oparte jest ono na błędnej podstawie prawnej, bowiem § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. odnosi się do skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego, a nie ma odniesienia do uprawnień rzeczoznawców. Skarżąca wytknęła, że w zarządzeniu nie wykazano, na jakiej podstawie ustalona została opłata w wysokości 200 zł. Ponadto zarzuciła, że powyższe rozporządzenie MF nie zawiera podstawy prawnej do prawidłowego ustalenia wysokości wpisu od rodzaju skargi, złożonej w rozpatrywanej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W sprawie objętej zażaleniem Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 ppsa, który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter, wynosi 200 zł. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 10 grudnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary dyscyplinarnej na zarządcę nieruchomości - skarżącą - w postaci zawieszenia uprawnień zawodowych na okres 9 miesięcy, z uwagi na popełnione podczas szacowania nieruchomości błędy. Kontrolując zatem prawidłowość kwestionowanego zarządzenia stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo określił w sprawie wysokość wpisu od skargi, który stosownie do przepisu § 2 ust. 4 rozporządzenia wynosi 200 zł i ma charakter wpisu stałego. Nie ulega wątpliwości, że zawieszenie uprawnień zawodowych jest decyzją kształtującą prawo do wykonywania - w tym konkretnym przypadku - zawodu rzeczoznawcy majątkowego. Wobec tego, kwestionowane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. ustala wysokość wpisu w prawidłowej wysokości i opiera je na właściwej podstawie prawnej, która wbrew twierdzeniom skarżącej, została wyraźnie zawarta w treści zarządzenia. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.