I OZ 725/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 14/15 o oddaleniu wniosku A. D. o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: J. S., L. S. i A. W. w sprawie ze skargi A. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 14/15, oddalił wniosek A. D. o wyłączenie Sędziów tego Sądu: J. S., L. S. i A. W. od udziału w sprawie. W jego uzasadnieniu podał, że po wydaniu wyroku z dnia 14 lipca 2015 r. oddalającego skargę A. D., w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. złożył "sprzeciw" od ww. orzeczenia zarzucając mu bezprzedmiotowość i nieważność. Wniósł również o wyłączenie wskazanych wyżej Sędziów podnosząc, że wydając opisane rozstrzygnięcie z nieposzanowaniem zasady legalności oraz z niedochowaniem obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy naruszyli oni ideę niezawisłości sędziowskiej, przez co skarżący został pozbawiony zdolności do kształtowania swoich praw i obowiązków. Wywołuje to w jego ocenie wątpliwości co do ich bezstronności w zakresie zagwarantowania stronie równości wobec prawa. Sędziowie: J. S., L. S. oraz A. W. w złożonych oświadczeniach podali, że nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki ustawowe uzasadniające wyłączenie ich od orzekania w tej sprawie (por. oświadczenia z dnia 28 oraz 31 sierpnia 2015 r.). Rozpoznając ten wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powołał się na art. 18 § 1, art. 19 i art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., i wskazał, że w złożonych przez Sędziów oświadczeniach wyjaśnili, że nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie, jak również że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 § 1 P.p.s.a., a tym samym nie występuje żadna z przesłanek z art. 18 § 1 i art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu meriti okoliczności takich nie przedstawił również wnioskodawca. W związku z powyższym, na podstawie art. 22 § 1 P.p.s.a., oddalił wniosek. Na postanowienie to A. D. złożył zażalenie domagając się wyłączenia ww. Sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Instytucja wyłączenia sędziego regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Podkreślić należy, że aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła skutkować jego wyłączeniem musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę, którą to argumentację należy odnieść do stanu konkretnej sprawy. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy, nadto zarzutów dowolnych, bo niepopartych faktami. Mając na uwadze wywody skarżącego, stwierdzić trzeba, że nie zaprezentował on obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia wyżej wymienionych Sędziów, uzasadniających taką wątpliwość. Przedstawione we wniosku okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia skarżącego z wydanych przez wymienionych Sędziów rozstrzygnięć. Przeświadczenie strony co do braku bezstronności sędziego w związku z wydaniem orzeczeń nieodpowiadających jej oczekiwaniom nie stanowi zaś przesłanki uzasadniającej wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a. Podkreślenia także wymaga, iż postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). To stanowisko należy podzielić. Wymienieni Sędziowie w dniach 28 oraz 31 sierpnia 2015 r. złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, że nie istnieją okoliczności mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość takich oświadczeń, stwierdzić trzeba, że są one wiarygodne. W konsekwencji tych wywodów postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie wskazanych wyżej Sędziów jest zgodne z prawem. Co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. ----------------------- 2