I OZ 1348/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 428/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. odmówił M. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wnosząc o zastosowanie ochrony tymczasowej strona wywodziła, iż w skardze została uprawdopodobniona niezgodność decyzji z Konstytucją RP oraz art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym zastosowanego w toku sprawy przepisu § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. W związku z tym, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu, niewstrzymanie jej wykonania czyniłoby skargę bezprzedmiotową. Skarżący podniósł, że wstrzymanie się od wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na wniesienie skargi do sądu administracyjnego spowoduje wydanie decyzji o utracie uprawnień do prowadzenia pojazdów, a zatem zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie może być twierdzenie strony o niezgodności z Konstytucją i ustawą Prawo o ruchu drogowym zastosowanego w sprawie przez organy administracji przepisu § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych. Ta okoliczność będzie bowiem podlegać ocenie w toku rozpoznania istoty sprawy. Zdaniem Sądu, nie można również uwzględnić twierdzenia, iż wobec skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wstrzymanie się od wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na wniesienie skargi spowoduje wydanie kolejnej decyzji o utracie uprawnień do prowadzenia pojazdów. Trudno bowiem uznać, że trudnym do odwrócenia skutkiem wykonania decyzji będzie już sama konieczność poddania się egzaminowi, jeżeli w odniesieniu do określonej osoby nie zostaną wykazane konkretne okoliczności warunkujące związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy koniecznością poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje a konsekwencjami tego faktu oraz wskazaniem, na czym miałyby one polegać. Te zaś w odniesieniu do skarżącego nie zostały w żaden sposób wykazane, co w ocenie Sądu, uzasadniało odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. M. zarzucił naruszenie art. 61 § 2 i 3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie zastosowania tego przepisu mimo wystąpienia w sprawie wskazanych w nim przesłanek, a także rozpoznaniu wniosku skarżącego mimo nierozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ administracji, co doprowadziło do przedwczesności wydanego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Z kolegi art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W skardze wniesionej do WSA w Gorzowie Wielkopolskim skarżący zawarł dwa odrębne wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jeden skierowany do organu, drugi zaś do Sądu. W sytuacji, gdy organ nie odniósł się do wniosku, obowiązek jego rozpatrzenia spoczywał na sądzie administracyjnym, który również był jego adresatem. Z tego względu, sformułowane w zażaleniu stanowisko dopatrujące się w zaskarżonym orzeczeniu "przedwczesności" nie znajduje uzasadnienia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniając okoliczności analizowanego przypadku należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające zgłoszony wniosek. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, prawidłowość wydanych w tej sprawie decyzji administracyjnych - ich zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego - nie podlega badaniu na obecnym etapie postępowania. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wydawane w postępowaniu wpadkowym, odrębnym od sprawy głównej, w której toczy się postępowanie sądowoadministracyjne. Argumenty dotyczące wadliwości decyzji nie mogły zatem mieć wpływu na ocenę wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Należy również zauważyć, że zaskarżona decyzja nie dotyczy cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] lutego 2015 r., nakłada jedynie na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Ewentualne skutki, które wystąpić mogą w razie niewykonania przez skarżącego powyższego obowiązku, nie będą bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium. Możliwość zaistnienia sytuacji polegającej na niewykonaniu przez skarżącego obowiązku, o którym mowa, bądź też w razie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, uzyskaniu negatywnego wyniku tego sprawdzenia, a w konsekwencji zaistnienia przewidzianych w ustawie przesłanek do cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mieści się bowiem w następstwach decyzji określonych w pojęciach "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" i "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Nadto, wykonanie tej decyzji, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie czyni bezprzedmiotowym (fikcyjnym) rozpoznanie skargi i nie skutkuje pozbawieniem prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał również, aby poniesienie kosztów związanych z poddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na jego sytuację majątkową. O odwracalności tego skutku zaskarżonej decyzji świadczy zaś to, że w przypadku jej uchylenia skarżący będzie mógł domagać się na zasadach ogólnych odszkodowania za następstwa bezprawnej decyzji. Końcowo należy zauważyć, że każda decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pociąga za sobą określone dolegliwości wiążące się z obowiązkiem ponownego przystąpienia do egzaminu kwalifikacyjnego, w tym m.in. konieczność odpowiedniego przygotowania się do tego egzaminu, które jednak same z siebie nie uzasadniają wstrzymania wykonania takiej decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie