II GZ 770/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 lipca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 674/15 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 674/15, orzekając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Z. N. decyzji Komendanta Głównego Policji (dalej: KGP; Komendant) z dnia [...] grudnia 2014 r. o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Z. N. argumentował, iż utrzymuje się z pracy w charakterze pracownika ochrony fizycznej, a odebranie mu licencji spowoduje utratę pracy. Wnioskodawca wyjaśnił, że uniewinnienie przez sąd karny nie spowoduje przywrócenia go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej i będzie zmuszony ponownie uzyskać wpis, jednak do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej nie będzie miał środków do życia. Sąd uznał wniosek za zasadny, pomimo lakoniczności przedstawionej argumentacji i przyjął, że skoro wykonanie decyzji pozbawi skarżącego uprawnień zawodowych oraz źródła dochodu, to wystąpiły przesłanki, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. WSA podkreślił, że dokona kontroli zaskarżonej decyzji rozpoznając skargę, a nie oceniając wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) Komendant, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 21 lipca 2015 r. i odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, zarzucając naruszenie: 1. prawa materialnego, art. 29 ust. 9 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r., poz. 1099 ze zm.), dalej: ustawa o ochronie poprzez jego niezastosowanie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy przepis prawa materialnego stanowi, że decyzja taka podlega natychmiastowemu wykonaniu; 2. przepisów postępowania: – art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez wstrzymane wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy wstrzymanie wykonania w tym trybie nie jest możliwe, jeżeli z mocy samego prawa decyzja administracyjna podlega natychmiastowemu wykonaniu; – art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez wstrzymane wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy Z. N. nie uprawdopodobnił przesłanki wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie NSA skarżący wystarczająco uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek ochrony tymczasowej wymienionych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed Sądem I instancji, mimo że – jak trafnie uznał Sąd – wniosek był lakoniczny, jednak nie na tyle aby odmówić Z. N. ochrony tymczasowej. Zasadnie nie budziło wątpliwości Sądu, że wykonanie decyzji nie powinno pozbawić strony źródła dochodu, w szczególności gdy weźmie się pod rozwagę, iż skarżący nie wykazał innych źródeł dochodu, niż uzyskiwane z pracy jako pracownik ochrony fizycznej. Prawidłowo również Sąd wyjaśnił, że zaskarżona decyzja KGP zostanie poddana kontroli sądowej wówczas, gdy Sąd będzie rozpoznawał skargę (w oparciu o kryterium legalności), a nie oceniał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zdaniem NSA Komendant w zażaleniu nie podważył prawidłowej oceny wniosku Z. N., dokonanej przez Sąd I instancji. Zarzucając Sądowi naruszenie art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie KGP nietrafnie wywodzi, że jeżeli decyzja administracyjna właściwego komendanta wojewódzkiego Policji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony podlega, z mocy wskazanego przepisu, natychmiastowemu wykonaniu, to z tego powodu, decyzji nie może wstrzymać sąd administracyjny, gdyż takie działanie byłoby niezgodne z wolą ustawodawcy. Stanowisko KGP jest błędne, ponieważ art. 29 ust. 9 cyt. ustawy jest stosowany przez organ w postępowaniu administracyjnym i brak jakichkolwiek podstaw aby uznać, że pozbawia adresata decyzji uprawnienia płynącego z art. 61 § 3 p.p.s.a. do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w razie zaskarżenia decyzji. Nadanie decyzji administracyjnej klauzuli natychmiastowej wykonalności nie ma wpływu na możliwość wstrzymania jej wykonania przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., o ile wstrzymanie danej decyzji administracyjnej jest możliwe. Nie budzi wątpliwości, że wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony w rozumieniu art. 29 ust. 8 ustawy o ochronie jest możliwe (por. postanowienie NSA z dnia 6.10.2015 r. o sygn. akt II GZ 511/15, publik CBOSA). Jak już wyżej zaznaczono, skarżący wystarczająco uprawdopodobnił przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji w myśl przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. do czego – wbrew sugestiom zażalenia Komendanta – nie było niezbędne przedłożenie szeregu dokumentów potwierdzających sytuację skarżącego, tylko przekonanie WSA o zasadności wniosku, czemu Z. N. sprostał. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.