II OZ 994/15

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 135/15 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W. C. i P. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 2 stycznia 2015r. W. C. i P. C. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiające uchylenia w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. postanowienia Wojewody Poznańskiego z dnia [...] maja 1995 r,, znak: [...]. Postanowieniem tym Wojewoda Poznański utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] marca 1995 r. w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki części budynku zlokalizowanego w P. przy ul. [...] do wysokości dwóch kondygnacji nadziemnych. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że przedwczesne wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę, zwłaszcza wobec; nie rozstrzygniętych dotąd innych postępowań, od których rozstrzygnięcia może zależeć utrata mocy prawnej tej decyzji naraża właścicieli nieruchomości, będącej przedmiotem sprawy na znaczne szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazali, że kondygnację posadowionego do niej budynku, podlegającą nakazowi rozbiórki zajmują od wielu lat gabinety lekarskie. Skarżący podkreślili, że gabinety te przyczyniają się do ratowania życia i zdrowia wielu ludzi. Zdaniem skarżących przedwczesne wykonanie zaskarżonego postanowienia pociągnęłoby trudne do odwrócenia negatywne skutki dla stanu zdrowia lokalnej społeczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie odmawiające uchylenia - w trybie wznowienia postępowania - dotychczasowego postanowienia tj. Wojewody Poznańskiego z dnia [...] maja 1995 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] marca 1995 r. o zastosowaniu wykonania zastępczego (środka egzekucyjnego) na koszt zobowiązanych. Zdaniem Sądu postanowienia te nie nakładają na skarżących żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny czy też przymusowy. Nie mają one zatem charakteru aktu wymagającego wykonania i nie powodują bezpośrednich skutków, o których mowa w art 61 § 3 p.p.s.a, Tym samym brak jest podstaw do zastosowania wnioskowanej przez skarżących instytucji ochrony tymczasowej. Pismem z dnia 14 sierpnia 2015 r. W. C. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 lipca 2015 r. W ocenie skarżącego co najmniej pośrednim następstwem odmowy wstrzymania zaskarżonych postanowień będzie przystąpienie do wykonywania decyzji nakazującej rozbiórkę mimo nie rozpoznanego wniosku o wznowienie postęowania w przedmiocie uchylenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem z powyższego wynika, że w sprawie możliwe jest, przy zaistnieniu przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie, wstrzymanie wykonania nie tylko zaskarżonej decyzji, ale i decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Zaś w sytuacji dotyczącej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w sprawie uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji wniosek ten może dotyczyć także decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym. W niniejszej sprawie skarżący wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia ostatecznego. Postanowieniem tym ww. organ utrzymał w mocy postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., którym na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówiono uchylenia postanowienia Wojewody Poznańskiego z dnia [...] maja 1995 r. utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] marca 1995 r. w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki części budynku w P., przy ul. [...]. Przy tak sformułowanym wniosku dotyczącym jedynie zaskarżonego postanowienia i postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. brak jest podstaw do stwierdzenia, że jego niewstrzymanie może wywołać po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawia uchylenia ostatecznego postanowienia orzekającego o wykonaniu zastępczym obowiązku rozbiórki części budynku, nie ma wpływu na byt tego ostatniego, tj. postanowienia Wojewody Poznańskiego z dnia [...] maja 1995 r. utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] marca 1995 r. w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki części budynku. Zatem ewentualne wstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie będzie miało żadnego wpływu na kwestię wykonalności postanowienia orzekającego o wykonaniu zastępczym rozbiórki części budynku. Zaś samo wydanie postanowienia odmawiającego uchylenia postanowienia wydanego w postępowaniu zwyczajnym nie wywołuje niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym miejscu przypomnieć należy, że postępowanie dotyczące zastosowania ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowoadministracyjnego jest postępowaniem wnioskowym, a zatem przy rozpoznawaniu takiego wniosku sąd administracyjny nie jest władny wyjść poza jego granice. Skoro złożony wniosek swym zakresem obejmował tylko postanowienie wydane w trybie nadzwyczajnym, to tylko w stosunku do niego należało rozważyć możliwość zaistnienia niebezpieczeństw o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.