I SA/Gl 468/15

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A S.A. w likwidacji w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zaksięgowania i zaliczenia kwoty zaległego podatku w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Skarżąca Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że nie prowadzi ona działalności gospodarczej i że toczą się przeciwko niej postępowania egzekucyjne, w trakcie których zajęto cały jej majątek oraz rachunek bankowy. Według wniosku wysokość kapitału zakładowego Spółki jest ujemna i wynosi 5.455.745,41 zł, a wartość jej środków trwałych to 10.000.527,83 zł. Spółka, jak wskazano we wniosku, w ostatnim roku obrotowym wykazała stratę w kwocie 3.083.105 zł, zaś ujemne saldo jej rachunku bankowego wynosi 4.274,23 zł. Na wezwanie referendarza sądowego strona przedłożyła w szczególności kserokopie: bilansu i rachunku zysków i strat na dzień 31 grudnia 2014 r. (szczególną uwagę, poza danymi wskazanymi we wniosku, zwraca zwłaszcza znaczny wzrost wysokości zobowiązań i rezerw na zobowiązania z kwoty 16.783.570,58 zł na początku roku do kwoty 19.646.749,71 zł na końcu oraz kilkukrotne zwiększenie straty netto, która na początku roku wynosiła 460.078,08 zł), zeznania podatkowego Spółki za ubiegły rok (wykazano w nim przychód w kwocie 135.717,72 zł, koszty jego uzyskania w kwocie 2.723.631,42 zł i stratę w kwocie 2.587.913,70 zł), deklaracji dla podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia ubiegłego roku do maja bieżącego (w styczniu, w marcu i w kwietniu wykazano zerowe podstawy opodatkowania, natomiast w pozostałych okresach podstawy te wyniosły: w grudniu 1998 zł, w lutym 32.500 zł i w maju 2870 zł), raporty kasowe za miesiące od kwietnia do czerwca bieżącego roku (przychody w tych miesiącach wyniosły kolejno: 157,66 zł, 3027,66 zł i 157,65 zł, z kolei rozchody: 716 zł, 2245,60 zł i 1960,50 zł, przy czym płatności tych dokonano tytułem należności publicznoprawnych i – w jednym przypadku – wynagrodzenia pracownika Spółki), a także wyliczenie zaległych wynagrodzeń na dzień 30 czerwca 2015 r. na łączną kwotę 88.854,90 zł i wyciąg z rachunku bankowego Spółki, który nie odnotowuje żadnych operacji. Wpis od skargi wynosi w sprawie 100 zł. Wpis w takiej samej wysokości skarżąca zobowiązana jest uiścić też w innej sprawie, w której również złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, także rozpoznawany na dzisiejszym posiedzeniu. Skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy w sprawach o sygn. akt od I SA/Gl 1185/13 do I SA/Gl 1192/13 – postanowieniami z dnia 15 stycznia 2014 r. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – może być przyznane osobie prawnej, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek strona skarżąca wykazała, że w jej przypadku ta przesłanka została spełniona. Z nadesłanej dokumentacji wynika bowiem niezbicie, iż jej sytuacja uległa znacznemu pogorszeniu w stosunku do stanu ustalonego w przywołanych wyżej postępowaniach, w których odmówiono jej przyznania prawa pomocy. Nie tylko wszak powiększyły się ciążące na Spółce zobowiązania i strata z jej działalności, ale zmniejszyły się środki pozostające do jej dyspozycji. Co więcej, wpływają one sporadycznie i niezwłocznie w całości przeznaczane są na częściową spłatę zobowiązań, szczególnie tych publicznoprawnych. Raporty kasowe nie odnotowują żadnych innych rozchodów, także na rzecz likwidatora Spółki, którego roszczenia, jak wskazano w odrębnym piśmie, pozostają niezaspokojone. Spółka osiąga też bardzo nieregularne obroty, czego dowodzi fakt, iż połowa z nadesłanych deklaracji dla podatku od towarów i usług wykazuje zerową podstawę opodatkowania. W takim stanie rzeczy należy przyjąć, że Spółka nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych, nawet w najmniejszej wysokości, jaką przewidziano w przepisach regulujących postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.