I OZ 1811/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 730/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił E. N. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nią decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] lutego 2012 r. do [...] lipca 2012 r. w kwocie [...] zł oraz dodatku aktywizacyjnego za okres od [...] lipca 2012 r. do [...] sierpnia 2012 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej P.p.s.a.), mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych. Zdaniem Sądu, będąca przedmiotem niniejszej skargi decyzja odmawiająca umorzenia nienależnie pobranego świadczenia nie podlega wykonaniu w wyżej rozumianym sensie, a w związku z tym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. i przedstawiła swoją sytuację materialną. Podniosła, że jeżeli organ egzekucyjny zajmie część jej wynagrodzenia, pozostanie bez środków do życia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak prawidłowo zauważył Sąd I instancji, przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Tych cech wykonalności (co do zasady) nie mają decyzje odmowne. W rozpoznawanej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji odmawiającej umorzenia nienależnie pobranego świadczenia nie wywołuje dla skarżącej skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca jest zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, ale nie na mocy kwestionowanej w niniejszej skardze decyzji, o której wstrzymanie wnioskowała. Wstrzymanie decyzji o odmowie umorzenia spłaty nienależnie pobranego świadczenia w żaden sposób nie wpłynie na obowiązek jego zwrotu. Kwestia zwrotu tych należności jest związana z wykonaniem obowiązku wynikającego z decyzji orzekającej o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia, nie stanowi zaś bezpośredniego skutku decyzji o odmowie umorzenia należności, która nie ma przymiotu wykonalności. Brak jest zatem podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.