II SAB/Kr 73/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Beata Łomnicka NSA Anna Szkodzińska (spr.) Protokolant : st. sekr. sądowy Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. do wydania w terminie 14-stu dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku skarżącego P. P. z dnia 3 listopada 2014 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. na rzecz skarżącego P. P. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2015 r. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A., skargę na bezczynność tego podmiotu w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 3 listopada 2014 r. Zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 10 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. 1993 Nr 61, poz. 284 ze zm.) , art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 3, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2014 poz. 782) przez nieudzielenie informacji publicznej, skarżący wniósł o zobowiązanie ww. podmiotu do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podał, że w dniu 3 listopada 2014 r. złożył wniosek do Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. o udostępnienie informacji publicznej w postaci wykazu kontroli i audytów (wewnętrznych i zewnętrznych), które miały miejsce od 2011 r. w Centrum Kultury i Wypoczynku w A. oraz informacji na temat firmy wykonującej audyt zewnętrzny w tej instytucji w 2014 r. Do dnia złożenia skargi podmiot nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej, czym naruszył 14 - dniowy termin określony w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz termin wskazany w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto skarżący wskazał, że niepodjęcie przez organ żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy wskazuje na lekceważące traktowanie obowiązków nałożonych ustawowo. Można zatem twierdzić, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w A. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że podjęte czynności wyjaśniające, szczegółowa analiza dziennika podawczego Centrum Kultury i Wypoczynku w A. oraz skrzynek pocztowych użytkowanych przez Dyrektora oraz sekretariat Centrum wykazały, że do podmiotu nie wpłynął wniosek skarżącego z dnia 3 listopada 2014 r. Na marginesie Dyrektor zauważył, że pozostałe wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 22 sierpnia 2014 r., z dnia 8 października 2014 r. oraz z dnia 12 października 2014 r. wpłynęły na skrzynkę pocztową Dyrektora Centrum i zostały zarejestrowane na dzienniku podawczym podmiotu, zatem oczywistym jest, że gdyby wniosek z dnia 3 listopada 2014 r. wpłynął, również zostałby zarejestrowany. Nadmienił, że do skargi nie został dołączony żaden dowód nadania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wreszcie na marginesie podmiot zaznaczył, że po sprecyzowaniu żądania wniosku skarżącego, w szczególności poprzez dookreślenie jakich informacji na temat firmy wykonującej audyt zewnętrzny skarżący się domaga, przedmiotowa informacja zostanie skarżącemu udostępniona, w terminie zakreślonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2015 r. skarżący P. P. został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, że złożył do Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. wniosek z dnia 3 listopada 2014 r. Skarżący P. P. w piśmie z dnia 24 maja 2015 r. wyjaśnił, że przesłał wniosek z dnia 3 listopada 2014 r. ze skrzynki pocztowej [...], za pośrednictwem której przesyłał wszystkie wiadomości do Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w A. zawierające wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, nie ma możliwości, aby Dyrektor nie otrzymał przedmiotowej wiadomości, albowiem wszystkie wcześniej wysyłane przez skarżącego wnioski zawsze docierały do adresata, ponadto wnioski wysyłał zawsze w ten sam sposób przekazując wiadomość na dwa adresy elektroniczne tj. skrzynkę pocztową Dyrektor CKiW ([...]) oraz Biura CKiW ([...]). Musiałoby zatem dojść do sytuacji, w której jednocześnie obydwa serwery odbiorcze nagle nie przyjęłyby wiadomości, ale w takiej sytuacji otrzymałby informację zwrotną o niedostarczeniu wiadomości, co nie miało miejsca. Drugą ewentualnością byłoby niedostarczenie wiadomości z komputera skarżącego do serwera pocztowego gmail, co również nie miało miejsca. Skarżący podał, że domeną kultura.andrychow.eu zarządza firma [...]. Z bezpośredniego kontaktu z firmą [...] wynika, że, na wniosek sądu, jest ona w stanie sprawdzić czy wiadomość skarżącego dotarła na skrzynkę [...]. Ponadto, odnosząc się do wyjaśnień Dyrektora Centrum Kultury i Wypoczynku w A. w zakresie zapewnień wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznych w ustawowym terminie, skarżący wskazał, że uważa je za nierzetelne, gdyż Dyrektor wielokrotnie przedłużał terminowe załatwienie sprawy czego, efektem są pozostałe trzy wnioski do WSA w podobnych sprawach. Zaznaczył również, że we wszystkich przedmiotowych sprawach kontaktował się z Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w A. telefonicznie celem uzyskania informacji czy, oraz w jakim terminie Dyrektor udostępni informacje publiczne. W odpowiedzi został poinformowany, iż Dyrektor nie zamierza, a wręcz nie odpisze mi już na żadne przesłane pisma. Rozmowa telefoniczna miała miejsce w listopadzie 2014 r. i prowadzona była w obecności świadka. Do pisma skarżący załączył kopię treści emaila z dnia 3 listopada 2014 r. wraz z załącznikiem tj. samym wnioskiem, kod źródłowy wiadomości, informację od firmy [...] odnośnie problemów z wysyłaniem wiadomości w gmailu. We wniosku tym skarżący domagał się udostepnienia wykazu wszystkich kontroli i audytów, które miały miejsce od 2011 roku w CKiW w A. z uwzględnieniem nazwy firmy kontrolującej, zakresu oraz daty przeprowadzonych kontroli, ew. kwoty wynagrodzenia, a także informacji na temat firmy prowadzącej obecnie audyt finansowo- księgowy ze wskazaniem firmy, adresu, nr NIP, danych właściciela firmy, dat, w których czynności audytu były wykonywane, treści umowy o wykonanie audytu. Na wezwanie sądu [...] S.A. w S. w piśmie z dnia 12 czerwca 2015 r. wyjaśnił z kolei, że [...] S.A. świadczy usługę pośredniczenia w rejestracji domeny oraz obsługę administracyjną i techniczną domeny andrychow.eu ([...]) oraz usługę hostingową o identyfikatorze systemowym "urna" w ramach której utrzymywana jest skrzynka pocztowa [...] dysponuje informacjami, czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej wraz z załącznikiem został wysłany drogą elektroniczną z adresu [...] na adres [...] w dniu 3 listopada 2014 r. Jako hostingodawca dysponuje jedynie logami systemowymi i tak w logach smtp (poczta wysyłana i przychodząca na konto) skrzynki pocztowej [...] z dnia 3 listopada 2014 r. odnotowano pocztę przychodzącą z adresu [...], jednakże tego typu logi nie zawierają tytułu wiadomości, a jedynie takie dane jak: data otrzymania wiadomości, godzina otrzymania wiadomości, host/IP serwera/komputera nadawcy wiadomości, IP serwera/komputera nadawcy wiadomości, typ połączenia, nazwa konta, do którego nastąpiła autoryzacja, ID wiadomości, wielkość wiadomości w bajtach, adres nadawcy wiadomości, nazwa konta nadawcy, adres odbiorcy wiadomości, nazwa konta odbiorcy, status doręczenia wiadomości, status operacji. Odpowiadając na dalsze wezwanie podmiot wyjaśnił również, że nie dysponuje informacjami dotyczącymi skrzynki [...] ponieważ nie jest przez niego obsługiwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył; | Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod | |względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. | |z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie | |wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie | |albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym| |i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej | |dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego | |wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270). | |Skarga na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia | |wskazanym w art. 52 p.p.s.a., ponieważ stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do | |informacji publicznej (Dz. U. nr 112 póz. 1198 ze zm.), przepisy kpa stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia | |informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to, że przepisy kpa nie mają | |zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej,| |w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. | |stanowi, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem dopuszczalności skargi na akty lub czynności, o których mowa | |w art. 3 § pkt 4 p.p.s.a., a nie na bezczynność w podjęciu tych aktów lub czynności. Ustawa o odstępie do informacji publicznej| |także nie formułuje nakazu wyczerpania jakiegokolwiek trybu mającego poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność organu w | |załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. | |Skarga P. P. jest zatem dopuszczalna. | |Obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania | |publiczne". Zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy tej władzy lub podmioty, którym zadania te zostały | |powierzone w oparciu o konkretne i wyrażone unormowania ustawowe. "Zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla | |ogółu a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z| |realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. ) Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy zobowiązane do | |udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego| |oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Bez | |wątpienia zatem Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w A., będącego jednostką komunalną, jest podmiotem zobowiązanym w | |rozumieniu ustawy. | |Zgodnie z art. 1 j ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega | |udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Informacją publiczną jest | |każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących| |funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. W rozpoznawanej sprawie informacja, której udostępnienia | |domagał się skarżący była informacją publiczną. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 i 5 ustawy informacje zasadach funkcjonowania i | |majątku jednostek takich jak Centrum Kultury i Wypoczynku w A. są informacjami publicznymi. | |Art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie| |Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego | |wniosku. Zgodnie zaś z regulacją art. 13 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie| |później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja | |publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym | |terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia | |złożenia wniosku. Bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w terminie | |14 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie tej informacji adresat wniosku: 1) nie udostępnia informacji publicznej w formie | |czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy); 2) nie wydaje decyzji o | |odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 | |ustawy); 3) nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i | |nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie | |może być udostępniona w sposób lub w formach określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 ustawy). | | | |Ustawa nie określa żadnych wymagań co do formy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a wszystkie jej zapisy | |jednoznacznie wskazują na wolę maksymalnego uproszczenia i przyspieszenia procedury w tej sferze. Stąd też za dopuszczalną, a | |nawet wskazaną uznać należy formę wniosku w postaci przesyłki elektronicznej. Nie ma też przeszkód, aby forma taka była | |realizowana zarówno za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej (utworzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 | |lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne), jak i z wykorzystaniem "zwykłego" | |adresu internetowego organu (podmiotu zobowiązanego). Pierwsza z wymienionych możliwości gwarantuje należyte dokumentowanie | |czynności organu i strony. Tryb składania wniosków "zwykłą" pocztą internetową nie został szczególnie uregulowany, nie oznacza | |to jednak, że podmiot zobowiązany nie musi dochować odpowiedniej staranności w zorganizowaniu odbioru i załatwieniu wniosków | |stron korzystających z tego trybu. W rozpoznawanej sprawie sporne było to, czy przesyłka elektroniczna z dnia 3 listopada 2014 | |r. zawierająca wniosek P. P. o udostępnienie informacji publicznej dotarła do organu. Z uzyskanej od zarządcy domeny | |andrychóe.pl informacji wynika, że w dniu 3 listopada 2014 r. nadana z adresu skarżącego przesyłka dotarła do adresu [...]. Co| |prawda z informacji tej nie wynika jaka była treść przesyłki, ale nie ma powodu do kwestionowania twierdzeń skarżącego w tej | |mierze, popartych zresztą stosownymi wydrukami komputerowymi. Podkreślić przy tym trzeba, że w tymże dniu w biurze organu nie | |zarejestrowano żadnej przesyłki pochodzącej ze skrzynki skarżącego, nie może być zatem mowy o pomyłce w zidentyfikowaniu treści| |przesyłki. Przedłożone przez organ kopie stron dziennika podawczego wcale nie dowodzą, aby przesyłka do organu nie dotarła. | |Pomijając już to, że w dokumentach tych nie zachowano kolejności numeracji przesyłek właśnie z dni 3 i 4 listopada 2014 r. | |(bezpośrednio po przesyłce nr 1472 z 3 listopada 2014 r. zarejestrowano przesyłkę nr 1540 z 4 listopada 2014 r. ), to | |stwierdzić trzeba, że za doręczoną należy uznać taką przesyłkę elektroniczną, która może być przez adresata odczytana. Bez | |znaczenia przy tym pozostaje, czy adresat rzeczywiście przesyłkę tę odczytał i ją zarejestrował we własnej dokumentacji. Adresy| |internetowe, na które skarżący wysłał wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie są adresami prywatnymi i zostały | |wskazane na stronie "BIP" Centrum jako adresy dla korespondencji. Takie "upublicznienie" własnego adresu internetowego | |zobowiązuje podmiot do zapewnienia odbioru wszystkich przesyłek i nadawania im należytego biegu. | | | |Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl | |art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zobowiązania podmiotu do wydania w określonym terminie aktu | |lub w innych przypadkach, do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z | |przepisów prawa. | |Dyrektor Centrum Kultury i Wypoczynku w A. powinien rozpoznać wniosek skarżącego na zasadach przewidzianych w ustawie o dostępie| |do informacji publicznej. Żądana przez skarżącego informacja ma bowiem charakter informacji publicznej, a podmiot, do którego | |się zwrócił jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. | |Wniosek skarżącego z dnia 3 listopada 2014 r. nie został rozpatrzony w ustawowym terminie, wynoszącym co do zasady 14 dni (a | |maksymalnie i wyjątkowo 2 miesiące – art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej) , dlatego też co do zasady skargę | |należało uwzględnić. | |Mając na uwadze to, że do nieudzielenia skarżącemu żądanej informacji mogło dojść przez pomyłkę, ewentualnie z braku | |doświadczenia podmiotu zobowiązanego w załatwianiu tego typu wniosków, sąd uznał , że zwłoka organu nie miała miejsca z rażącym| |naruszeniem prawa i że nie ma uzasadnionych podstaw do nakładania grzywny. W ocenie tej Sąd uwzględnił także i tę okoliczność, | |że skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi podjął próbę wyjaśnienia powstałej sytuacji. Czym innym bowiem jest brak| |obowiązku wyczerpania trybu "przedskargowego", czym innym zaś wola współpracy z podmiotem zobowiązanym. | |Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 149 p.p.s.a. jak w sentencji. | |O kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 w/w ustawy. | | |