I FZ 66/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 700/15 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie wystąpienia do kontrahentów podatnika celem uzyskania duplikatów faktur VAT w części dotyczącej nabyć towarów i usług w okresie styczeń – maj 2011 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Będącym przedmiotem zażalenia postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 700/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił G. Z. sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 700/15, mocą którego oddalono skargę strony na wskazane w sentencji niniejszego postanowienia rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej. Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że z wnioskiem o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wspomnianego wyżej wyroku skarżący wystąpił w dniu 22 grudnia 2015 r. Ponieważ jednak nie podpisał wniosku, pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. został wezwany do jego podpisania lub nadesłania podpisanego wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy sporządzenia uzasadnienia. Podpisany wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 grudnia 2015 r. skarżący złożył dopiero w dniu 15 stycznia 2016 r., a więc już po terminie do uzupełnienia braku (tj. 12 stycznia 2016 r.). W wywiedzionym od powyższego rozstrzygnięcia zażaleniu skarżący wskazał, iż niezgodne jest ono z literą i duchem prawa oraz, że brak było jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się zasadne. Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dniu od dnia zgłoszenia wniosku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 3 P.p.s.a.). W myśl z kolei art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Do warunków formalnych pisma należy podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 P.p.s.a.). Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (art. 49 § 3 P.p.s.a.). Powodem wydania postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku będzie złożenie wniosku o jego sporządzenie po upływie terminu określonego w art. 141 § 2 (J. Drachal, Orzeczenia sądowe..., s. 60–61) lub jeszcze przed wydaniem wyroku. Postanowienie takie powinno być wydane również wtedy, gdy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zostanie złożony przez podmiot niebędący stroną. Jak jednak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 lipca 2004 r., GZ 31/04, LEX nr 1089642, jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, przewodniczący nie odmawia sporządzenia uzasadnienia, lecz stosownie do art. 49 § 2 P.p.s.a. zarządza pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie zatem, jak prawidłowo stwierdził skarżący, postanowienie WSA wydane zostało bez podstaw prawnych, gdyż wniosek skarżącego powinien zostać pozostawiony, zarządzeniem przewodniczącego, bez rozpoznania. Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.