III SAB/Wa 29/15

Dnia 10 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie bezczynności organu w przekazania odwołania od decyzji postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić H. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca – H.K. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. ("Burmistrz") w zakresie przekazania odwołania od decyzji. Skarżąca podniosła, że na podstawie art. 3 § 2 pkt 8, art. 50 § 1, art. 52 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", wnosi skargę na bezczynność Burmistrza, polegająca na zaniechaniu wykonania czynności materialno-technicznych w postaci przekazania odwołania do organu pierwszej instancji w terminie wynikającym z art. 227 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p." oraz poinformowania Skarżącej lub jej pełnomocnika, zgodnie z art. 227 § 2 O.p., o sposobie ustosunkowania się do zgłoszonych zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega właściwości (kognicji) sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. o sygn. akt OSK 247/04). Podkreślić należy ponadto, że na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zakres przedmiotowy skargi na bezczynność lub przewlekłość wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Tak więc, zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, aktów i czynności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza, polegająca, zdaniem Skarżącej, na zaniechaniu wykonania czynności materialno-technicznych w postaci przekazania odwołania oraz poinformowania Skarżącej o sposobie ustosunkowania się do zgłoszonych zarzutów. Należało ustalić zatem, czy rozpoznanie skargi na opisane czynności materialno-techniczne podlega właściwości sądów administracyjnych, co w konsekwencji rzutuje na możliwość rozpoznania skargi na bezczynność lub przewlekłość w zakresie powyższych czynności materialno-technicznych. W ocenie Sądu odpowiedź na powyżej postawione pytanie jest negatywna. Skarga na czynność materialno-techniczną organu podatkowego, polegającą na przekazaniu odwołania oraz poinformowaniu Skarżącej o sposobie ustosunkowania się do zgłoszonych zarzutów, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Podkreślić trzeba bowiem, że zawarty w art. 3 § 2 p.p.s.a. katalog jest zamknięty i nie wymienia wprost opisywanej czynności materialno-technicznej jako czynności mogącej być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wykluczyć należy także możliwość zaklasyfikowania takiej czynności organu podatkowego, jako którejkolwiek formy działania administracji publicznej, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Akt administracyjny ma bowiem co do istoty charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie. Natomiast czynność materialno-techniczna polegająca na przekazaniu odwołania oraz poinformowaniu Skarżącej o sposobie ustosunkowania się do zgłoszonych zarzutów - nie ma charakteru władczego. Jest jedynie czynnością faktyczną, wykonywaną na skutek zastosowania przez organ podatkowy obowiązujących przepisów prawa. Możliwość poddania, powyżej opisywanej czynności materialno-technicznej, kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p. W konsekwencji Sąd stwierdza, że skoro czynności, w zaniechaniu których Skarżąca upatruje bezczynności organu, nie stanowią żadnego z wymienionych w p.p.s.a. aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to również ewentualna bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w powyższym zakresie nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.