II SAB/Sz 62/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-08-10

Skład orzekający: Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała wyczerpania środków zaskarżenia poprzez skierowanie zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których zalicza się zażalenie do organu wyższego stopnia. W przypadku braku wykazania przez stronę skarżącą złożenia takiego zażalenia, skarga podlega odrzuceniu. Organem wyższego stopnia w sprawach dotyczących ustalania odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości jest wojewoda.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Starosty w przedmiocie wszczęcia postępowania o ustalenie odszkodowania za przejęcie działki gruntu. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie wyczerpania środków zaskarżenia, tj. złożenia zażalenia do Wojewody na bezczynność Starosty. Skarżąca nie wykonała tego zobowiązania w zakreślonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. H. C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 4 marca 2015r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Starosty w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia w drodze decyzji odszkodowania na rzecz skarżącej za przejęcie działki gruntu na własność Miasta i Gminy. W dniu 6 marca 2015r. pełnomocnik strony skarżącej uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie [...] złotych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 9 czerwca 2015r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Wojewody zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz do wykazania daty nadania zażalenia w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu, oraz nadesłanie kopii zażalenia wraz z dowodem nadania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 czerwca 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 72), jednakże w zakreślonym terminie ani do dnia dzisiejszego H. C. zobowiązania Sądu nie wykonała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) do organu wyższego stopnia. W sprawach dotyczących ustalania odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości w myśl art. 129 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014r. poz.518) organem pierwszej instancji jest starosta, natomiast organem wyższego stopnia w sprawach określonych w tej ustawie jest wojewoda (art.9 a). Pomimo stosownego wezwania Sądu, H. C. nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi, wystosowała do wojewody zażalenie na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za przejęte działki gruntu. Również z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca złożyła zażalenie, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. W szczególności nie można uznać, aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 8 stycznia 2015r. stanowiło zażalenie na bezczynność organu, gdyż pismo to skierowane zostało bezpośrednio do Starosty, a nie do organu wyższego stopnia nad tym organem, którym w niniejszej sprawie jest Wojewoda. W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu skarżącej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło