IV SO/Wa 23/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosków postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. H. M. wniosła, na urzędowym formularz PPf, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w związku ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego jednego z wymienionych, tj. adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do regulacji art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie z art. 243 p.p.s.a. może być ono przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J.P.Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006, str. 508). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany art. 247 znajduje zastosowanie, w szczególności gdy są podstawy do odrzucenia skargi. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi. Skarga w związku z którą H. M. ubiega się o przyznanie prawo pomocy, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej, określonych w art. 3 p.p.s.a. i jako niedopuszczalna stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odmowie przyznania prawa pomocy.