V SA/Wa 701/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2013 r. sprawy ze skargi L. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ... w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... grudnia 2012 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz L. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ... w S. kwotę ... tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnieniu się wyroku. Po rozpatrzeniu odwołania L. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Siedlcach nr ... z dnia ... lipca 2009 roku określającej zobowiązania podatkowe Dyrektora Izby Celnej w Warszawie decyzją z dnia ... października 2012 roku nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie. W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m. in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: Postanowieniem nr ... z dnia ...07.2008 roku Naczelnik Urzędu Celnego w Siedlcach wszczął postępowanie podatkowe dotyczące określenia prawidłowości rozliczeń z budżetem Skarbu Państwa w podatku akcyzowym z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy paliw ciekłych i biopaliw ciekłych w okresie od ...01.2007r. do ...12.2007r. i skorzystania z ulg podatkowych określonych przepisami o podatku akcyzowym wobec Pana L. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. z siedzibą w S.. Po przeprowadzeniu postępowania o którym wyżej mowa organ I instancji określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za następujące okresy rozliczeniowe 2007r.: - maj 2007 r. w kwocie ... zł z tytułu wyprowadzenia paliw ciekłych i biopaliw ciekłych ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy oraz od ubytków powstałych w czasie produkcji biopaliw B40; - czerwiec 2007 r. w kwocie ... zł z tytułu wyprowadzenia paliw ciekłych i biopaliw ciekłych za składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy; - lipiec 2007 r. w kwocie ... zł z tytułu wyprowadzenia paliw ciekłych i biopaliw ciekłych za składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy; - sierpień 2007 r. w kwocie ... zł z tytułu wyprowadzenia paliw ciekłych i biopaliw ciekłych za składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy; - wrzesień 2007 r. w kwocie ... zł z tytułu wyprowadzenia paliw ciekłych i biopaliw ciekłych za składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy; W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy I instancji powołał art. 4 ustawy o podatku akcyzowym, następnie przytoczył art. 63 ust. 1 w/w ustawy o podatku akcyzowym, w dalszej części uzasadnienia decyzji wskazał brzmienie art. 65 ust. 1 oraz art. 62 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Przywołał również § 12 ust. 1 pkt 1,2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego ( dz. U z 2006r. nr 72 poz. 500 z późn. zm.). Podkreślił, że dane zawarte w dokumentach składu podatkowego oraz w składanych deklaracjach dla podatku akcyzowego AKC-3 za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2007 r. potwierdzają, że Podatnik obliczał podatek akcyzowy wg stawek podatkowych, tj. ... zł lub ... zł za ... litrów gotowego wyrobu, w zależności od zawartości siarki w przypadku paliwa silnikowego o składzie 70% masy lub więcej oleju napędowego i do 30 % masy estrów metylowych oraz wg stawki ... litrów, w przypadku paliwa silnikowego o składzie mniej niż 70 % w masie oleju napędowego i więcej niż 30 % estrów metylowych. W końcowej części uzasadnienia decyzji przytoczył art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Od powyższej decyzji podatnik wniósł odwołanie z żądaniem jej uchylenia i umorzenia postępowania, gdyż prawidłowe zobowiązanie wynika ze złożonych deklaracji podatkowych, w których podatnik właściwie korzystał z ulg podatkowych dotyczących dodawania biokomponentów do sprzedawania paliw silnikowych. Według podatnika organ podatkowy w sposób nieuprawniony i z naruszeniem prawa określił zobowiązanie podatkowe w wysokości wyższej niż deklarowana przez podatnika poprzez: 1. przyjęcie, iż podatnik nie był uprawniony do skorzystania ze zwolnienia dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwo w oparciu o § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego; 2. uznanie, iż 51 litrów ubytku powstałego podczas produkcji biopaliwa ON B40 podwyższa podstawę naliczenia podatku akcyzowego; 3. nieuwzględnienie odliczenia ulgi podatkowej z tytułu zwolnienia biopaliw o zawartości biokomponentów powyżej 20 % i paliw przeznaczonych do flot samochodowych. Ponadto w ocenie podatnika organ podatkowy nie kierował pism ani decyzji do pełnomocnika upoważnionego do reprezentowania podatnika. Uznając bezzasadność złożonego odwołania organ II instancji ( Dyrektor Izby Celnej w Warszawie) podzielił stanowisko wyrażone przez Naczelnika Urzędu Celnego w Siedlcach. Przywołał jednocześnie treść następujących przepisów: - art. 154 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (dz. U. nr 108 z 2011 r. poz. 626 z późn. zm.); - art. 4 ust 1 i2, art. 5 ust 1 i 2, art. 6 ust 1, oraz art. 62 ust 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. (dzU nr 29 poz. 257 z późn, zm.); - § 2 ust 1, § 9, oraz § 12 ust 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu warunków dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego ( dzU nr 85 poz. 799 z późn. zm.); - art. 2 ust 1 pkt 3,4,10 i 11 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (dzU nr 169 poz. 1199). Organ II instancji odwołał się również do regulacji zawartych w: - rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 22 stycznia 2007 roku w sprawie wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych stosowanych w wybranych flotach oraz wytwarzanych przez rolników na własny użytek (dzU nr 24 poz. 149); - ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i jakości paliw. W dalszej kolejności organ odwoławczy dokonał analizy dokumentów i ewidencji prowadzonych przez podatnika w składzie podatkowym w 2007 roku, oraz ich oceny w zakresie dotyczącym m. in. estrów metylowych, oleju napędowego oraz biopaliwa. Następnie przedstawił wyliczenia dotyczące podatku akcyzowego obejmujące kwoty zwolnień i pomniejszeń za poszczególne okresy których dotyczyły decyzje podjęte w obu instancjach. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wyjaśnił, że nie można się zgodzić z zarzutem naruszenia § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego poprzez przyjęcie, iż podatnik nie był uprawniony do skorzystania za zwolnienia dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwo. Zapisy znajdujące się w ewidencji wyrobów wyprodukowanych, przetworzonych w składzie podatkowym oraz dokumenty dotyczące wydań wyrobów akcyzowych do produkcji tj. Magazyn wyda i Magazyn przyjmie potwierdzają wydanie do produkcji estru metylowego wyższych kwasów tłuszczowych i wydanie do produkcji oleju napędowego, oraz przyjęcie z produkcji oleju napędowego z zawartością biokomponentów. Organ odwoławczy podkreślił, że powyższe informacje zostały również przekazane przez pracowników sprawujących w składzie podatkowym S. stały nadzór podatkowy. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż podatnik sprzedał jako samoistne paliwo estry metylowe wyższych kwasów tłuszczowych ( w ilości ... dm³), który został nabyty zgodnie z warunkami określonymi w § 12 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Wyżej wymienioną ilość estrów metylowych wyższych kwasów tłuszczowych nie została jednak zużyta zgodnie z przeznaczeniem do produkcji paliw ciekłych i biopaliw ciekłych. Podatnik bowiem dokonał zmiany przeznaczenia zwolnionego od akcyzy estru metylowego i sprzedał ten biokomponent jako produkt o nazwie ... stanowiący samoistne paliwo. W związku z powyższym nie nabył prawa do pomniejszenia zobowiązania w podatku akcyzowym powstałego w okresach rozliczeniowych: maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2007 roku o wysokości zwolnienia jak dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwo, tj. .... Prowadzący skład podatkowy S. L. L. nie był uprawniony do skorzystania z tego powodu ze zwolnienia akcyzowego w wysokości ... zł. Za niezasadne uznano również zarzuty naliczenia podatku akcyzowego od ... litrów ubytku powstałego podczas produkcji biopaliw ON BIO40. Podatnik posiadał ustalone normy dopuszczalnych ubytków powstające podczas produkcji olej napędowego z zawartością 20% estrów metylowych kwasów tłuszczowych, wynoszące 0,15 % ilości składników zużytych do produkcji tego wyrobu, natomiast nie posiadał ustalonych norm ubytków na produkcję oleju napędowego o zawartości 40% biokomponentów (ON BIO – 40%). Ustalenia pracowników urzędu dokonujących obrachunku potwierdziły, iż produkcja oleju napędowego o zawartości 40% biokomponentu, która miała miejsce w dniu ...05.2007 r. nie była produkcją nowego wyrobu. Podatnik w kwietniu 2007 roku zgłosił zamiar produkcji paliwa trójskładnikowego dla wybranych flot, tj. oleju napędowego z udziałem biokomponentów: estru i bioetanolu. Z dokumentów złożonych do akt wynika, iż będzie produkował olej napędowy z zawartością biokomponentów od 20% do 99%, a proces technologiczny będzie polegał na zmieszaniu oleju z odpowiednią ilością estrów metylowych i bioetanolu. W toku postępowania ustalono, iż przedmiotem produkcji w dniu 24 maja 2007 roku był olej napędowy z zawartością biokomponentu ON BIO – 40%, który powstał ze zmieszania ... litrów estrów metylowych wyższych kwasów tłuszczowych oraz ... litrów oleju napędowego. Wynika z tego, iż do produkcji biopaliw ON BIO – 40% nie dodano bioetanolu i nie uzyskano paliwa trójskładnikowego, zatem w tym przypadku nie można mówić, że miała miejsce produkcja nowego wyrobu. Poza tym w związku z brakiem ustalonych norm ubytków na produkcję oleju napędowego z zawartością 40% biokomponentów, ubytek w ilości ... dm³, powstały przy produkcji biopaliwa ciekłego ON BIO – 40% podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Podkreślono, iż zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym od 51 litrów ubytku oleju napędowego z zawartością 40% biokomponentu (ON BIO40) zostało oparte na protokole kontroli obrachunkowej z dnia 04.04.2008r. przeprowadzonej przez pracowników Szczególnego Nadzoru Podatkowego. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienie odliczenia ulgi podatkowej z tytułu zwolnienia biopaliw o zawartości biokomponentów powyżej 20% i paliw przeznaczonych do flot samochodowych Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wyjaśnił, że produkt o nazwie ... był przez podatnika nabywany wewnątrzwspólnotowo ze składu podatkowego na L. i przemieszczany w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentu ADT do składu podatkowego S., a następnie był sprzedawany za składu poza procedurą zawieszenia. Podatnik wyprowadzając ze składu podatkowego produkt ... stosował stawkę ... zł za ... litrów wyrobu, adekwatną do zawartości siarki w wyrobie przekraczającej 0,0001% ale nie przekraczającej 0,005%. Naliczony podatek akcyzowy był przez podatnika pomniejszony o zwolnienie od akcyzy w wysokości 1 zł od każdego litra biokomponentów dodanych do oleju napędowego, stosowanego przez Podatnika na podstawie przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. W wyniku analizy dokumentów i ewidencji prowadzonych w składzie podatkowym ustalono, że ... dm³ biopaliwa ... spełniło warunki do zastosowania zwolnienia od akcyzy dla biopaliw ciekłych stosowanych w wybranych flotach (wysokość zwolnienia ... zł), natomiast przedmiotowe zwolnienie od akcyzy nie przysługuje w odniesieniu do 466.182 dm³ biopaliwa ... sprzedanego w innym celu niż dla wybranych flot samochodowych, na stacji paliw. W związku z powyższym Podatnik rozliczając w deklaracjach dla podatku akcyzowego akcyzę należną w związku z wyprowadzeniem ze składu podatkowego S. biopaliwa ciekłego ..., skorzystał ze zwolnienia od akcyzy pomniejszając obliczony podatek o kwotę naliczonego zwolnienia w kwocie ... zł. nienależnie. Jednocześnie w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie nie można się zgodzić z zarzutem, iż organ podatkowy I instancji nie kierował pism do ustanowionego pełnomocnika, który również nie otrzymał decyzji będącej przedmiotem postępowania odwoławczego. W aktach sprawy znajduje się kserokopia pełnomocnictwa z dnia 30.11.2006 r., z którego wynika, iż L. L. upoważnił K. K. do reprezentowania przed naczelnikiem urzędu celnego i dyrektorem izby celnej. Kserokopia została dołączona do odwołania z dnia 23.07.2009 r., które wniósł L. L. Organ przypomniał również, iż postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za poszczególne okresy rozliczeniowe 2007 r. zostało wszczęte przez organ podatkowy I instancji postanowieniem nr ... z dnia ...07.2008 r. Poza tym zgodnie z art. 136 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa – Strona może działać przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Stosownie natomiast do art. 137 § 3 ustawy Ordynacji podatkowej pełnomocnik dołącza do akt oryginał pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Urzędowe poświadczenie odpisu pełnomocnictwa nie należy do pracowników organu prowadzącego postępowanie. Jest to czynność wykonywana przez notariusza. Na mocy przepisów szczególnych jedynie profesjonalny pełnomocnik może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa i na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej (art. 137 § 3) może tego dokonać adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy. Podkreślono, że L. L. po otrzymaniu postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego w przedmiotowej sprawie, nie wyznaczył pełnomocnika do reprezentowania go w postępowaniu podatkowym wszczętym postanowieniem z dnia ...07.2008 r., a dołączona na etapie postępowania odwoławczego kserokopia pełnomocnictwa nie może być uznana za skuteczne pełnomocnictwo w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie zaskarżył L. L. wnosząc o uchylenie zarówno decyzji organu odwoławczego jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Siedlcach, gdyż jego zdaniem wydana decyzja rażąco narusza prawo dodatkowe, przepisy dotyczące, jakości paliw oraz przepisy ordynacji podatkowej. W szczególności naruszono art. 24 i art. 25 ustawy o podatku akcyzowym i § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26.04.2004 roku (DZ. U. Nr 72, poz. 500 z późn. Zmianami) oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 23.04.2004 roku w sprawie szczegółowego trybu i warunków dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego. W uzasadnieniu skargi jej autor przypomina, że wydając decyzję będącą przedmiotem skargi Dyrektor Izby Celnej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego w Siedlcach, iż podatnik popełnił nieprawidłowości w rozliczeniu podatku akcyzowego poprzez: 1. przyjęcie, iż skarżący nie był uprawniony do skorzystania ze zwolnienia dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwo w oparciu o § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 roku w sprawie zwolnienia od podatku akcyzowego. 2. brak naliczania podatku akcyzowego od ubytków produkowanego biopaliwa B40. 3. dokonanie odliczenia ulgi podatkowej z tytułu zwolnienia paliw z dodatkiem biokomponentów od innych paliw niż B20 i paliw przeznaczonych do flot samochodowych. Zdaniem skarżącego organy podatkowe nałożyły na niego wyższe zobowiązania podatkowe niż wynikałoby to z obowiązujących przepisów prawa. W szczególności błędnie odczytały przepis § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Organ podatkowy nie zauważył, że ust. 2 § 12 rozporządzenia ma zapis, że "zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1ma zastosowanie pod warunkiem ..." i nigdzie nie odnosi się do zwolnienia wynikającego z § 12 ust. 1 pkt 3, które było stosowane przez podatnika. Zdaniem skarżącego zwolnienie z podatku akcyzowego kwoty ... zł na ... litrów dotyczy biokomponentów stanowiących samoistne paliwo i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach. Jest to zwolnienie bezwarunkowe, dla określenia rodzaju podatku akcyzowego. Zwolnienie przysługuje każdemu podatnikowi podatku akcyzowego, a ustawodawca nie stawia innych ograniczeń niż dotyczące, jakości. Poza tym temat, jakości biokomponentu stanowiącego samoistne paliwo nigdy nie był kwestionowany, a Urząd Celny w Siedlcach dysponował materiałami dotyczącymi badania tego wyrobu, gdzie stwierdza się prawidłowość wszystkich parametrów tego produktu, będącego biokomponentem, stanowiącym samoistne paliwo. Tak więc podatnik wyprowadzając ze składu podatkowego biokomponent stanowiący samoistne paliwo, ma prawo skorzystać ze zwolnienia podatkowego na podstanie § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. i z oczywistych powodów nie ma do niego zastosowania norma prawna, opisana w § 12 ust. 2 rozporządzenia – bo nie ma w nim mowy o biokomponentach, stanowiących samoistne paliwo. Skarżący podkreśla, że posiadał ustalone normy ubytków dla produkcji paliw z dodatkiem biokomponentu. Dlatego też uznanie, iż 51 litrów ubytku produktu powstałego przy produkcji ON BIO-40% powinno podwyższyć podstawę naliczania podatku akcyzowego, jest niczym nieuzasadnione. Poza tym ubytek stanowi niewielką ilość różnicy pomiędzy produktem końcowym, a ilością komponentów zużytych do jego produkcji. Taka ilość, jak stwierdzono podczas kontroli (51 litrów) może wynikać z pomiarów lub odparowania, Dlatego też nie ma podstaw, aby naliczyć podatek akcyzowy od nieistniejącego produktu, gdzie różnica pomiędzy zakupem a sprzedażą jest znacznie niższa niż oficjalnie uznane naturalne ubytki, które mogą wynosić do 0,5% ilości produktu. Skarżący zwrócił też uwagę na ustalenie dopuszczalnych norm ubytków, określone przy produkcji paliwa z dodatkiem biokomponentu, przez Naczelnika Urzędu Celnego w Siedlcach z dnia ... listopada 2006 roku Nr ... Zdaniem skarżącego nie jest prawdziwe twierdzenie przedstawione w decyzji o nieuprawnionym skorzystaniu ze zwolnienia w podatku akcyzowym określonego w § 12 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26.04.2009 r. w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego. Organy podatkowe oparły swoje stanowisko na twierdzeniu, iż produkt o nazwie handlowej ... zawierający w swoim składzie 50 % biokomponentu, jest paliwem nie spełniającym wymagań jakościowych w odrębnych przepisach. Organ Podatkowy zapomniał jednak, że w Polsce, po przystąpieniu do Unii Europejskiej, obowiązuje też Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, gdzie w art. 28 wprowadzono obowiązek przestrzegania tzw. "klauzuli wzajemnego uznania". Przepis ten powoduje, iż produkt będący przedmiotem zgodnego z prawem krajowym obrotu w danym państwie członkowskim, może być także dopuszczony do obrotu we wszystkich innych państwach członkowskich. Zasada wzajemnego uznania gwarantuje, że każdy produkt legalnie wytworzony i sprzedawany w którymkolwiek z państw członkowskich, może być bez przeszkód sprzedany na terenie Unii. Jedynym ograniczeniem wprowadzenia produktu uznanego przez jedno z państw członkowskich, jest zagrożenie dla zdrowia oraz życia ludzi, zwierząt, a także środowiska w stopniu przekraczającym przepisy prawa krajowego. Zdaniem skarżącego wprowadzenie produktu B50, tj. Paliwa z 50% dodatkiem biokomponentu, nie narusza żadnej z w/w zasad, a nawet prowadzi do większej ochrony środowiska naturalnego niż przy używaniu tradycyjnego paliwa bez dodatku biokomponentu. Paliwo B50 jest dopuszczone do obrotu na terytorium L., jako pełnowartościowe paliwo spełniające normy jakościowe. Dlatego też uwagi o braku spełnienia norm jakościowych, w kontekście klauzuli wzajemnego uznania w zakresie dotyczącym biopaliw, są pozbawione oparcia, w obowiązującym Polskę, prawie wewnątrzwspólnotowym. Potwierdzeniem prawidłowego działania skarżącego jest też wyrok Sądu Rejonowego w S., gdzie rozstrzygnięto, iż paliwo B50 wprowadzone do obrotu przez podatnika, spełnia wymogi jakościowe dotyczące paliw silnikowych i nie ma przeszkód, aby ten produkt sprzedawać na ogólnodostępnych stacjach paliw (oczywiście z odpowiednio oznakowanych dystrybutorów). W związku z powyższym podatnik prawidłowo postępował dokonując pomniejszenia należnego podatku akcyzowego o 1 zł za każdy litr biokomponentu znajdującego się w oleju napędowym, co jest uzasadnione treścią § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 26.04.2004 r. Skarżący podniósł również, że organy podatkowe nie kierowały pism ani decyzji do pełnomocnika upoważnionego do reprezentowania podatnika. Kopia pełnomocnictwa złożonego w Urzędzie Celnym w Siedlcach została dołączona do odwołania. Nadmienił również, że nie został powiadomiony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie, w terminie nie krótszym niż 7 dni przed wydaniem decyzji. Naruszenie tej podstawowej zasady postępowania wynikającej z art. 200 § 1 ordynacji podatkowej uniemożliwiło mu złożenie dodatkowych dowodów, w tym wyroku Sadu Rejonowego, dokumentów z akt sprawy karnej oraz opinii biegłego sądowego w sprawie dotyczącej paliwa B50. Poza tym decyzja organu odwoławczego, podobnie jak poprzedzająca ją decyzja nie zawiera wskazania faktów, które zostały uznane za udowodnione, dowodów, którym dano wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówiono wiarygodności, nie zawiera też wyjaśnienia powodu, dla którego organy podatkowe, w podstawie prawnej, tj. § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26.04.2004r. (Dz.U. Nr 72, poz. 500), zauważył możliwość jego zastosowania do sytuacji opisanej w § 12 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia. Zdaniem skarżącego nie wyjaśniono również, ani nie wskazano powodu, dla którego decyzja organu odwoławczego jest podpisana przez Zastępcę Dyrektora, który nie jest organem upoważnionym do wydawani decyzji. Nie odniesiono się również do uwag opisanych w odwołaniu, w sposób wskazujący na ich rozpatrzenie. Nie wyjaśniono także powodu stosowania reguł § 12 ust. 2 rozporządzenia do biokomponentu, stanowiącego samoistne paliwo. Nie wyjaśniono dlaczego floty samochodowe mogą stosować paliwo B50, a inne podmioty nie mają takiego prawa. Skarżący podniósł również, że jakość paliwa B50, B2, B100 czy oleju napędowego jest podobna, co do skutków oddziaływania na środowisko i silniki pojazdów, a oczywistą sprawą jest możliwość dowolnej kompozycji oleju napędowego z biopaliwem, przez nabywcę tego produktu i tym samym żadna z norm jakościowych co do propozycji użycia biokomponentu i oleju napędowego nie może zostać naruszona. Sąd zważył co następuje: Wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W szczególności podnieść bowiem należy, iż organ II instancji nie odniósł się do wszystkich istotnych argumentów podniesionych przez skarżącego już w odwołaniu od rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w Siedlcach z dnia ... lipca 2009 r. Taki stan rzeczy uniemożliwia de fakto kontrolę zaskarżonej decyzji mimo jej obszernych wywodów odnoszących się do kwestii najistotniejszych z punktu widzenia Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. O właściwym rozstrzygnięciu sprawy oraz o należytym uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia można mówić bowiem wówczas kiedy odnosi się ono do wszystkich zarzutów które strona formułuje w złożonym odwołaniu niezależnie od ich wagi i znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia. Ocena tychże zarzutów jest obowiązkiem organu, a z istoty postępowania administracyjnego wynika, że nie może przejmować jej sąd. W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej skarżący decyzję tą zakwestionował odwołując się między innymi do regulacji wewnątrzwspólnotowych tj. Klauzuli tzw. wzajemnego uznania wynikającej z art. 28 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wskazując, że każdy produkt legalnie wytwarzany i sprzedawany w którymkolwiek z państw członkowskich może być bez przeszkód sprzedawany na terenie Unii co rodzi odmienne skutki prawne od sugerowanych przez organ. Do podnoszonej wyżej kwestii organ odwoławczy nie odniósł się w zaskarżonej decyzji. W związku z tym trudno uznać czy taki stan rzeczy był wynikiem przeoczenia organu czy też uznaniem, że kwestia ta nie miała żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Podobnie było w przypadku odwołania się przez skarżącego do ustaleń poczynionych w sprawie karnej zakończonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim(sygn. ...). Otóż skarżący powołał się na te ustalenia wskazując, iż paliwo B50 wprowadzone przez niego do obrotu spełniło wymagania jakościowe dotyczące paliw silnikowych. W związku z tym w jego ocenie bezzasadna była teza organu jakoby wymogów tych nie spełniało. Jednak także i do tej kwestii organ odwoławczy nie odniósł się choćby jednym zdaniem. Charakterystyczne jest to, że nie wyjaśnił jej w żaden sposób nawet w odpowiedzi na skargę. Otóż organ wskazuje tamże (str. 24) iż kserokopia wyroku oraz opinii wydanej w ww. sprawie karnej nie zostały poddane ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 180 ordynacji podatkowej. Jest to jednak o tyle zaskakujące, że wspomniany przepis wskazuje (w § 1), że jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem. Organ odwoławczy nie tylko więc w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ale i w odpowiedzi na skargę nie wyjaśnił dlaczego dowodu tego nie dopuścił, a zatem i nie wykazał, że nie mógł on przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. W ocenie sądu w realiach przedmiotowej sprawy wątpliwości budzi również wykładnia przepisów art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej, co ma związek z kwestią uznania właściwej reprezentacji strony w toku toczącego się postępowania administracyjnego. Wspomniany przepis stanowi, ze pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny a także doradca finansowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (...). Powstaje jednak pytanie w jaki sposób organ powinien postąpić wówczas kiedy do akt sprawy dołącza pełnomocnictwo strona, zwłaszcza kiedy jest ono jedynie kserokopią pełnomocnictwa bez urzędowego potwierdzenia jego zgodności z oryginałem. Otóż zdaniem sądu organ w zaistniałej sytuacji nie może jedynie poprzestać na stwierdzeniu tego faktu ale winien stronę pouczyć o konieczności złożenia pełnomocnictwa we właściwej formie zakreślając na dokonanie tej czynności stosowny termin. Sytuacja o której wyżej mowa zaistniała w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że skarżący upoważnił K. K. do reprezentowania przed naczelnikiem urzędu celnego i dyrektorem izby celnej załączając kserokopię pełnomocnictwa do odwołania z dnia ...07.2009 r. (od decyzji organu pierwszej instancji str. 28 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Nie obliguje on jednak skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa w formie czyniącej zadość wymogom wskazanym w art. 137 § 3 ordynacji podatkowej. Oznacza to tym samym, iż pozbawia on stronę właściwej reprezentacji naruszając wymogi przewidziane w art. 121 § 1 i 2 ordynacji podatkowej. Poza sporem jest również to, ze organ odwoławczy uchybił w toku trwania postępowania przed nim obowiązkowi przewidzianemu w art. 200 § 1 ordynacji podatkowej. Faktowi temu nie zaprzecza w odpowiedzi na skargę. Odnosząc się do tej kwestii przypomnieć należy, że przepis ten stanowi, iż przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W ocenie sądu wykładnia ta powinna być zależna od realiów faktyczno – prawnych konkretnej sprawy. W sprawie niniejszej przepis ten powinien mieć jednak ścisłe zastosowanie (zgodne z jego literalnym brzmieniem) a to ze względu na omówione wcześniej kwestie dotyczące pełnomocnictwa oraz nie przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę, która wykazała w skardze, iż nie przeprowadzenie tychże dowodów mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem sądu za niezasadny uznać należy zarzut braku kompetencji z-cy Dyrektora Izby Celnej do podpisana kwestionowanej decyzji. Ów zastępca działa bowiem z upoważnienia Dyrektora w zakresie przekazanych mu kompetencji co znajduje oparcie w art. 143 § 1 ordynacji podatkowej. Wobec powyższego sąd uwzględnił skargę i uchył zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Uznał jednocześnie, że na obecnym etapie postępowania ocena tych zarzutów skargi, które odnoszą się do naruszenia prawa materialnego byłaby przedwczesna.