I OZ 1368/15

Dnia 27 października 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 sierpnia 2015 roku, sygn. akt II SA/Go 446/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] maja 2015 roku znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez H.B. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że jest jedyną osobą posiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami i jego pomoc jako kierowcy przy częstych wizytach u lekarza z chorą żoną i teściową jest niezbędna. Podkreślił też, że nie może korzystać w tym zakresie z pomocy innych członków rodziny. W uzasadnieniu kontrolowanego postanowienia Sąd wyjaśnił, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powodowało trudne do odwrócenia skutki. Podkreślił, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami wiąże się z pewnymi uciążliwościami, na które zwraca uwagę skarżący, a które można ogólnie scharakteryzować jako utratę możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych. Dokonując oceny wniosku Sąd wziął pod rozwagę okoliczności powołane przez skarżącego, dotyczące stanu zdrowia jego żony i teściowej oraz konieczność odbywania częstych wizyt u lekarzy. W ocenie Sądu fakty te same w sobie nie wskazują jednak na możliwość zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dowóz żony czy teściowej do lekarza, zdaniem Sądu, może następować przy pomocy komunikacji publicznej, taksówek lub przy skorzystaniu z pomocy innych członków społeczeństwa. W sytuacji zaś nagłej istnieje możliwość wezwania karetki. Sąd uznał w konsekwencji, że w przedmiotowej sprawie nie występują okoliczności określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł H.B. zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. i domagając się jego zmiany oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu podniesiono, że wykonanie decyzji uniemożliwi skarżącemu korzystanie z własnego pojazdu i ewentualne dowożenie schorowanej żony na niezbędne dla jej zdrowia zabiegi oraz kontrole do szpitala czy przychodni, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki związane z utratą zdrowia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. We wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności należy wykazać zatem, że ich wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju lub też spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków, czyli skutków których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W niniejszej sprawie nie można zgodzić się z podnoszonymi w zażaleniu twierdzeniami, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami będzie prowadziła do powstania trudnych do odwrócenia skutków, tj. do utraty zdrowia przez chorego współmałżonka. Jak wyjaśnił już Sąd I instancji niemożność korzystania z własnego środka pojazdu nie uniemożliwia w ogóle dotarcia na kontrole do szpitala lub przychodni czy też na zabiegi zdrowotne. Naczelny Sąd Administracyjny świadomy jest, że inne formy podróżowania mogą być mniej komfortowe niż przemieszczanie się własnym samochodem, spadek komfortu nie może być jednak traktowany jako przyczyna powstania trudnego do odwrócenia skutku jakim mogła by być utrata zdrowia współmałżonka skarżącego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanym zażaleniu nie zostały przedstawione argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżącego następstw wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie nie bez znaczenia jest również okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, które w tym wypadku nie występują. W konsekwencji uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie w kontrolowanym postanowieniu odmówił wstrzymania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.