III SA/Po 135/15

Dnia 12 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marek Sachajko Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi W. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu, działając na podstawie art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz art. 56 § 1 pkt 4 (w sentencji postanowienia omyłkowo wpisano pkt 1) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Poznania z dnia 20 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 maja 2014 r. nr [...]. Organy egzekucyjne orzekały w następującym stanie faktycznym. Upomnieniem z dnia 24 lutego 2014 r. nr [...] Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu wezwał W. L. do uregulowania należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w Strefie Płatnego Parkowania - Poznań, ul. [...], w dniu 16 listopada 2013 r., pojazdu marki [...] nr rej. [...], w kwocie [...] zł plus koszty upomnienia. Upomnienie doręczono Stronie w dniu 26 lutego 2013 r. Z uwagi na nieuregulowanie ww. zobowiązania, w dniu 27 maja 2014 r. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu wystawił przeciwko W. L. tytuł wykonawczy nr [...]. W piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu wniósł do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, ze względu na konieczność potwierdzenia, że W. L. nie była jedyną zobowiązaną do zapłaty należności. Na powyższy wniosek wierzyciela organ egzekucyjny – Prezydent Miasta Poznania postanowieniem z dnia 20 czerwca 2014 r. nr [...] zawiesił na podstawie art. 56 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji prowadzone postępowanie egzekucyjne. W. L. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie organu egzekucyjnego, wnosząc o jego uchylenie z nakazem zwrotu wierzycielowi wniosku o wszczęcie egzekucji zawierającego, jej zdaniem, bezpodstawne i gołosłowne powoływanie się na niewykonane zobowiązanie. Jednocześnie zwróciła uwagę, że zarówno wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, jak i tytuł wykonawczy zawierają braki formalne oraz prawne, nie precyzując jednak tego twierdzenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy, wskazało, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w przypadkach określonych w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, m.in. na żądanie wierzyciela (pkt 4). Wyjaśnił przy tym, że katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w ww. przepisie ma charakter zamknięty, a użycie przez ustawodawcę sformułowania "postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu" oznacza, że w razie spełnienia przesłanek wymienionych enumeratywnie w tym przepisie, nie pozostawiono organowi egzekucyjnemu swobody wyboru co do zawieszenia postępowania. W przypadku zatem złożenia przez wierzyciela wniosku zawierającego wyraźne żądanie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny jest zobowiązany do wypełnienia wskazanego żądania. Z mocy pkt 4 art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej, pomimo istnienia spoczywającego na wierzycielu prawnego obowiązku podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, ustawodawca dopuścił możliwość zadysponowania przez wierzyciela przebiegiem postępowania egzekucyjnego i doprowadzenia do jego zawieszenia poprzez złożenie odpowiedniego wniosku. W ocenie Kolegium z przytoczonych regulacji wynika, że inicjatywa wierzyciela odnośnie zawieszenia postępowania egzekucyjnego musi znaleźć wyraz w jego wyraźnym żądaniu. W przedmiotowej sprawie wierzyciel żądanie takie wyraził, nie będąc obowiązanym do podania okoliczności uzasadniających jego zgłoszenie, co doprowadziło do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W skardze na powyższe postanowienie W. L. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Prezydenta Miasta Poznania z dnia 5 marca 2014 r. o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, a także o zobowiązanie organu egzekucyjnego do wydania postanowienia o rozpatrzeniu zarzutów skarżącej. W uzasadnieniu podniosła, że organ egzekucyjny w dniu 5 marca 2014 r. postanowił o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, równocześnie dokonując zajęcia emerytury skarżącej i to przed doręczeniem jej tytułu wykonawczego, co nastąpiło dopiero w dniu 28 marca 2014 r. W związku z tym w dniu 31 marca 2014 r. skarżąca wniosła zarzuty co do wszczęcia i prowadzenia egzekucji z wnioskiem o zatrzymanie egzekucji. Tymczasem organ egzekucyjny nie wstrzymał egzekucji, lecz zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska co do wniesionych zarzutów, a po uzyskaniu wniosku wierzyciela o zawieszenie egzekucji, zawiesił postępowanie egzekucyjne. Zdaniem skarżącej prowadzi to do uchylania się od ustosunkowania się do złożonych przez nią zarzutów. Ponadto, zdaniem skarżącej, zawieszenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela byłoby uzasadnione tylko w przypadku legalnie toczącego się postępowania egzekucyjnego. Tymczasem skarżąca zwracała uwagę, że nigdy nie korzystała ze strefy parkowania w oznaczonym w upomnieniu czasie i miejscu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutów i wniosków skargi, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozstrzyga w granicach danej sprawy. Natomiast granice sprawy wyznacza przedmiot zaskarżenia, a więc w rozpoznawanej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Poznania o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 maja 2014 r., nr [...]. Nie podlegały zatem kontroli w niniejszym postępowaniu kwestie wykraczające poza tenże zakres sprawy sądowoadministracyjnej, obejmujący wyłącznie zawieszenie wskazanego postępowania egzekucyjnego. Przystępując do kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, należy natomiast przypomnieć, że jego podstawę stanowił art. 56 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.), zwanej dalej u.p.e.a., stosownie do którego postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu na żądanie wierzyciela. Prawidłowo przy tym wyjaśniono w zaskarżonym postanowieniu, że powołany przepis nie daje organowi egzekucyjnemu możliwości oceny zasadności wniosku wierzyciela o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, lecz obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania w przypadku zgłoszenia przez wierzyciela wniosku w tym przedmiocie. Wynika to stąd, iż wierzyciel jest dysponentem prowadzonego wobec dłużnika postępowania egzekucyjnego w tym sensie, że należy do niego inicjatywa wszczęcia i prowadzenia oraz wstrzymania i zakończenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny jest więc związany wnioskiem wierzyciela co do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, także niezależnie od stanowiska dłużnika w tym zakresie. Skoro zatem w niniejszej sprawie Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu jako wierzyciel zażądał zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 maja 2014 r., nr [...], organ egzekucyjny prawidłowo postanowił o jego zawieszeniu na podstawie powołanego art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a. Raz jeszcze wymaga podkreślenia, że zarówno organ egzekucyjny, jak i sąd nie jest uprawniony do badania przy tym ani zasadności wniosku wierzyciela o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, ani zasadności prowadzonej egzekucji administracyjnej. Ta ostatnia kwestia może być przedmiotem ewentualnej kontroli w odrębnym postępowaniu na skutek uruchomienia stosownego środka zaskarżenia, w szczególności zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Odnosząc się natomiast do pozostałych twierdzeń skarżącej warto jedynie dodać, że w niniejszej sprawie, wbrew stanowisku skarżącej, nie doszło do zawieszenia postępowania egzekucyjnego po złożeniu przez nią zarzutów. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych, a także odpisów dokumentów złożonych przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2015 r., postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 maja 2014 r., nr [...], natomiast zarzuty zostały złożone przez skarżącą w innym postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym pod sygn. akt [...], na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.