II SA/Kr 1176/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Beata Łomnicka (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego P. Z. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 9 lipca 2015 r. nr [...] na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 i 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) - art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 i art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej: u.p.b.) - art. 37 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38 z 1974 r., poz. 229 ze zm., dalej: Prawo budowlane z 1974 r.) po rozpatrzeniu odwołania skarżącego – P. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nr [...] z dnia 30 października 2014 r., znak: [...], którą umorzono w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne dot. wybudowanej sieci telekomunikacyjnej w miejscowości T., która to sieć została zrealizowana w 1998 r. przez inwestora; Polska Poczta Telegraf i Telefon Dyrekcja Wojewódzka [...] [...] Pl. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Niniejsze postępowanie zostało wszczęte z urzędu w związku z interwencjami P. Z. w sprawie legalności obiektu budowlanego - sieci telekomunikacyjnej na działce nr [...] w miejscowości T. W dniu 8 sierpnia 2012 r., na przedmiotowej działce zostały przeprowadzone czynności kontrolne, w trakcie których ustalono, że na działce oznaczonej nr [...] w miejscowości T. przy oś. W. jest wybudowana studzienka, która nie została wkartowana - naniesiona na mapę jako inwentaryzacja geodezyjna. W toku postępowania organ I instancji pozyskał kopię dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem w postaci decyzji z dnia 12 sierpnia 1991 r. znak: [...] wydanej przez Urząd Miasta w T.którą zatwierdzono inwestorowi Polskiej Poczcie Telegraf i Telefon, której następcą prawnym jest Telekomunikacja Polska SA w Warszawie, plan realizacyjny na budowę telekomunikacyjnej sieci miejscowej na terenie miasta T. oraz decyzji z dnia 26 czerwca 1991 r. znak: [...] wydanej przez Urząd Miasta i Gminy w T. którą to decyzją ustalono lokalizację inwestycji pod nazwą "Rozbudowa sieci teletechnicznej magistralnej w T. oraz przyłączenie istniejącej sieci na nową CA /I etap/. Z karty projektu nr [...] wynika, że zrealizowana inwestycja obejmuje nieruchomość, która obecnie stanowi własność P. Z. Jednocześnie Urząd Miasta w T. oraz Starosta C. poinformowali organ I instancji o fakcie, że w ich posiadaniu nie pozostaje załącznik do decyzji z dnia 12 sierpnia 1991 r. w postaci planu realizacyjnego na budowę telekomunikacyjnej sieci miejscowej na terenie miasta T.. Telekomunikacja Polska SA złożyła do akt postępowania dokumenty, w skład których wchodził projekt techniczny pod nazwą "Rozbudowa sieci teletechnicznej magistralnej oraz przyłączenie istniejącej sieci na nową CA" w T., wykonany w listopadzie 1988 r. i zaopatrzony klauzulą "poufne". Klauzula ta została nadana z powodu uzgodnień i obecności na obszarze inwestycji urządzeń telekomunikacyjnych związanych z ochronnością i bezpieczeństwem Państwa na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ochronie tajemnicy państwowej. Klauzula powyższa została zniesiona na informacje jawne na mocy art. 25 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych . W tak ustalonym stanie faktycznym, PINB w C. w dniu 30 października 2014 r., wydał skarżoną decyzję nr [...], znak: [...]. Uzasadniając podstawę prawną swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie art. 103 przepisów przejściowych ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. nr 89, poz. 414), w myśl którego do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie tej ustawy nie stosuje się art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., dotyczącego orzekania o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części. Do takich obiektów stosuje, w zakresie usuwania skutków samowoli budowlanej, przepisy art. 37-42 prawa budowlanego z dnia 24 października 1974 r. Następnie uznał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności wykonania robót budowlanych w przepisami prawa brak jest podstaw do wydania merytorycznego orzeczenia w sprawie. Odwołanie od niniejszej decyzji złożył P. Z. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie dokonał ponownej oceny prawidłowości postępowania administracyjnego organu I instancji i zasadności wydanej decyzji w oparciu o akta sprawy PINB, znak: [...], przesłane do tut. Inspektoratu za pismem PINB z dnia 24 listopada 2014 r., znak: j.w. MWINB po zweryfikowaniu kręgu stron postępowania wskazanego przez PINB uznał go za prawidłowy i stwierdził, że pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Analizując przepis 105 § 1 k.p.a MWINB stwierdził, że odnosi się on do instytucji umorzenia postępowania. Kładzie on nacisk na bezprzedmiotowość rozumianą jako brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe jeśli sprawa, która podlegała rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego, albo utraciła go już w toku postępowania. W związku z powyższym organ odwoławczy zauważył, że w niniejszej sprawie konieczne jest zadanie pytania czy posiadała ona charakter sprawy administracyjnej w momencie wszczęcia postępowania oraz czy nie utraciła go w toku postępowania. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte z urzędu w związku z interwencjami P. Z. w sprawie legalności obiektu budowlanego - sieci telekomunikacyjnej na działce nr [...] w miejscowości T. Organ powołał treść art. 3 oraz art. 28 w pkt 3 u.p.b. Zdaniem organu sieć telekomunikacyjną należy uznać za budowlę w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Organ wskazał, iż niniejsze postępowanie pierwotnie było prowadzone przez organ I instancji w trybie art. 48 - 49 u.p.b. W związku z pozyskaną w toku postępowania dokumentacją postaci: decyzji z dnia 12 sierpnia 1991 r. znak: [...] wydanej przez Urząd Miasta w T., którą zatwierdzono inwestorowi Polskiej Poczcie Telegraf i Telefon, plan realizacyjny na budowę telekomunikacyjnej sieci miejscowej na terenie miasta T., decyzji z dnia 26 czerwca 1991 r. znak: [...] wydanej przez Urząd Miasta i Gminy w T., którą to decyzją ustalono lokalizację inwestycji pod nazwą "Rozbudowa "Rozbudowa sieci teletechnicznej magistralnej w T. oraz przyłączenie istniejącej sieci na nową CA w T." /I etap/ oraz projekt techniczny pod nazwą "Rozbudowa sieci teletechnicznej magistralnej w T. oraz przyłączenie istniejącej sieci na nową CA w T." doszedł do słusznego przekonania, iż w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. Dalej organ odwoławczy podniósł, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowa sieć telekomunikacyjna w miejscowości T., obejmująca także odcinek przebiegający przez działkę nr [...] (por. k - [...] projektu technicznego) w miejscowości T., została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę, czyli zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, a co za tym idzie brak jest możliwości uznania jej za samowolę budowlaną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Dlatego też skoro przedmiotowe roboty budowlane polegające na budowie sieci telekomunikacyjnej w miejscowości Trzebinia zostały wykonane zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego nie może procedować w tym zakresie. Stwierdził bowiem, że niniejsza sprawa nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Brak jest bowiem jednego z jej konstytutywnych elementów, mianowicie przedmiotu postępowania z uwagi na to, że nie został zrealizowany stan faktyczny odpowiadający hipotezie normy kompetencyjnej upoważniającej organ nadzoru budowlanego do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wniósł skarżący P. Z. zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. - art. 105 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania pomimo przesłanek do przeprowadzenia procedury legalizacyjnej samowoli budowlanej, w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane; - art. 103 ust 2 i art. 48 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 48 ustawy Prawo budowlane; - art. 37 ustawy Prawo budowlane z dnia 24-10-1974, §7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Trzebinia dla obszaru śródmieście - centrum w Trzebini (uchwała Rady Miasta Trzebinia nr XIII/126/VI/2011 z dnia 09-09-2011) poprzez przyjęcie, że na działce nr [...] dopuszczalna jest budowa sieci telekomunikacyjnej wraz ze studzienką; przepisów prawa administracyjnego, tj. - art. 7, art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności w zakresie ostatecznego zakończenia budowy sieci telekomunikacyjnej, brak wszechstronnego rozpoznania sprawy, co ma znaczenie dla ustalenia przepisów właściwych do zastosowania w sprawie; - art. 75 k.p.a. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na niekompletnych dowodach w postaci decyzji o lokalizacji nr [...] z dnia 26-06-1991 i decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia 12-08-1991 zatwierdzającej plan realizacyjny budowy sieci teletechnicznej i udzielającej pozwolenia na budowę na terenie T., pozbawionych wymaganych prawem załączników, które mogłyby wskazać na zasadność realizacji inwestycji na działce nr [...]; - art. 8 k.p.a, art. 11 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie i brak odniesienia do podnoszonych przez skarżącego w toku odwołania zarzutów oraz wniosków w toku postępowania; Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 roku obiekty budowlane lub ich części będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. W tym celu skarżący wskazał jako obowiązujący, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Trzebinia dla obszaru Śródmieście - centrum w Trzebini, (uchwała nr XIII/126/VI/2011 z dnia 09-09-2011), według którego działka [...]; przeznaczona pod zabudowę mieszkalną w układzie wolnostojącym lub bliźniaczym. Zachodzą więc przesłanki do uznania, aby wybudowany obiekt w postaci infrastruktury telekomunikacyjnej, uznać za samowolę i nakazać jego rozbiórkę. Skarżący zarzucił nadto, iż organ II instancji rozpatrując odwołanie, nie odniósł się w najmniejszym stopniu, wbrew twierdzeniu samego organu, do zarzutów skarżącego, skupiając się jedynie na potwierdzeniu definicyjnej słuszności uznania postępowania za bezprzedmiotowe. Tym samym nie zostały wyjaśnione żadne wątpliwości w zakresie właściwej oceny zebranego materiału dowodowego, jak i prowadzonego postępowania. Organ II instancji, zdaniem skarżącego, w tym zakresie nie zajął stanowiska. W ocenie skarżącego postępowanie zostało zakończone w sposób niejasny i niewyczerpujący. Skarżący wskazał, iż procedura uznania obiektu za samowolę budowlaną winna doprowadzona do końca, tj., do wydania decyzji w trybie art. 37 Prawa budowlanego z 1974 roku. Natomiast w omawianej sprawie, pomimo wszczęcia postępowania i zgromadzenia dokumentacji, a także istniejącej możliwość bezspornego porównania stanu prawnego z ustalonym stanem rzeczywistym, nie zakończono postępowania merytorycznym rozstrzygnięciem, zgodnie z nakazaną w tym celu procedurą ze wskazanego art. 37 Prawa budowlanego. Skarżący podniósł, że decyzja organu II instancji, będąca przedmiotem niniejszej skargi, została wydana co najmniej przedwcześnie i pospiesznie, bez analizy postępowania administracyjnego przed organem l instancji, z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia faktów, w szczególności bez wnikliwego zbadania prawnej wiarygodności przedstawionych przez Telekomunikacje Polską SA dokumentów, czego domagał się właśnie skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że zasługuje ona na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty należało uznać za uzasadnione. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest skarga na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 9 lipca 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nr [...] z dnia 30 października 2014 r. W pierwszej kolejności niezbędnym jest zwrócenie uwagi na art. 7 k.p.a ,w myśl którego w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Analiza akt niniejszego postępowania, przy uwzględnieniu wyższej przytoczonych wywodów, prowadzi do przekonania, że organ I Instancji nie zebrał w sposób należyty materiału dowodowego, tym samym nie podjął wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Powyższe determinuje zatem przyjęcie, iż organ ten wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7 i art. 77 § 1 kpa, co całkowicie pozostało niezauważone przez organ odwoławczy. Przy czym podkreślić należy, że chodzi tu wyjaśnienie okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla oceny zasadności przyjętego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Po pierwsze rację ma skarżący, że w aktach postępowania brak jest jakichkolwiek czynności organu I instancji zmierzających do ustalenia w jakiej dacie powstał obiekt budowlany, w postaci sieci telekomunikacyjnej w miejscowości T. na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę z dnia 12 sierpnia 1991 r. wydanej przez Urząd Miasta w T.. Nie chodzi przy tym o dokładne ustalenie daty rozpoczęcia i zakończenia jego budowy. Dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie istotna jest bowiem okoliczność czy budowa przedmiotowej sieci miała miejsce przed 1 stycznia 1995 r. ,kiedy to weszły w życie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.). Ta okoliczność ma zasadnicze znaczenie dla stosowania właściwych przepisów prawa materialnego w niniejszej sprawie. Po drugie organ I instancji nie poczynił koniecznych dla rozstrzygnięcia ustaleń w przedmiocie stwierdzenia czy istotnie "trakt telekomunikacyjny i studzienka telekomunikacyjna znajdujące się w T. przy ul. W. na działce gruntowej oznaczonej nr [...]" są zgodne z przebiegiem sieci telekomunikacyjnej zawartej na karcie [...] projektu technicznego "Rozbudowa sieci teletechnicznej magistralnej oraz przełączenia istniejącej sieci na nową CA" z listopada 1988 r. Zauważyć w tym miejscu należy, że na wspomnianej karcie [...] brak jest wskazania numerów działek po których przebiegać ma budowa przedmiotowej sieci. Karta ta zawiera jedynie plan sytuacyjny budowy kanalizacji teletechnicznej magistrali naniesiony na mapę w skali 1:500. Oczywistym jest w ocenie Sądu, że organ w takiej sytuacji winien w pierwszej kolejności dysponować wyrysem z mapy ewidencyjnej działki [...] wraz z naniesionym na niej przebiegiem sieci telekomunikacyjnej zgodnie planem sytuacyjnym wynikającym z karty [...]. Takiego dokumentu w aktach sprawy brak. Tym samym organ I instancji nie miał możliwości przeprowadzenia rzetelnej oceny w zakresie ustalenia czy trakt telekomunikacyjny i studzienka telekomunikacyjna znajdujące się na działce skarżącego wybudowane zostały w ramach inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 12 sierpnia 1991 r. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że w ocenie Sądu, zalegająca w aktach dokumentacja w postaci projektu technicznego stanowi dowód, na podstawie którego uzasadnionym jest przyjęcie, że jest to dokument odpowiadający załącznikowi do decyzji o ustaleniu lokalizacji nr [...] Urzędu Miasta i Gminy w T.. Otóż należy zwrócić uwagę na zalegającą w aktach sprawy kopię, potwierdzoną za zgodność z oryginałem, pierwszej strony "Projektu technicznego która jest niemalże identyczna pod względem formy i treści z pierwszą stroną projektu złożonego do akt postępowania administracyjnego. Kopia tego dokumentu została złożona przy piśmie Telekomunikacji Polskiej SA z dnia 10 grudnia 2013 (k: 23). Różnią się one jedynie tym, że przedłożony do akt projekt to egzemplarz nr [...], natomiast kopia pierwszej strony projektu przy piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. dotyczy egzemplarza nr [...] i co najważniejsze jest on zaopatrzony w adnotację, że stanowi załącznik do decyzji nr [...]z dnia 26.06. 1991 r. wraz z pieczęcią Urzędu Miasta i Gminy w T. Oznacza to, że istnieje dokument wystarczający do ustalenia przebiegu sieci telekomunikacyjnej wybudowanej na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 12 sierpnia 1991 r., która wydana została w związku z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji nr [...] z dnia 26 czerwca 1991r., której załącznik z kolei stanowił projekt techniczny "Rozbudowa sieci teletechnicznej magistralnej oraz przełączenia istniejącej sieci na nową CA". Wobec faktu, że stwierdzone powyżej uchybienia organów administracyjnych stanowią w ocenie Sądu naruszenie przepisów proceduralnych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zbędne stało się odnoszenie do zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, jako wydane z naruszeniem prawa, podlegały więc uchyleniu o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit.c. Natomiast o kosztach postępowania orzeczono z uwzględnieniem treści art. 200 p.p.s.a. Rzeczą organów administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcie po eliminacji wytkniętych uchybień.