II OZ 913/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1948/15 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1948/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawarto w nim jednak żadnego uzasadnienia tego wniosku. Tymczasem jak podniósł Sąd, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", ustanawiającym instytucję ochrony tymczasowej, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej. To wnioskujący ma więc wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Niewskazanie zatem we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd. Sąd nie mógł bowiem ocenić, czy zaskarżona decyzja, która de facto nie podlega ani dobrowolnemu ani przymusowemu wykonaniu, może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, domagając się jego uchylenia i wydania postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności wskazanych w treści skargi, wskazujących na podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzez bezpośrednie narażenie mieszkańców na skutki związane z realizacją decyzji. Zdaniem strony skarżącej brak wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i nadbudowie istniejącego budynku na działce nr [...]/1 przy ul. D. w W. oraz zmianie sposobu użytkowania części tego budynku może doprowadzić do nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków. Potencjalny inwestor może bowiem uzyskać pozwolenie na budowę dla swojej inwestycji i podjąć proces budowlany. Natomiast rozbudowa pawilonu i zmiana sposobu jego użytkowania narazi mieszkańców stykającego się z nim budynku mieszkalnego na uciążliwości związane z budową i funkcjonowaniem pawilonu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, chociaż sąd może, na wniosek strony skarżącej, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższego przepisu wynika, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem strona skarżąca ograniczyła wniosek do żądania wstrzymania wykonania decyzji, nie uzasadniając go w żaden sposób. Nie wykazała, na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani nie przedstawiła okoliczności, które miałyby świadczyć o jego rzeczywistym wystąpieniu. W świetle powyższego argumentacja zawarta w zażaleniu, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględnić okoliczności wskazane w treści skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Niezależnie jednak od tego, nawet jeśli uznać przywołaną w zażaleniu argumentację za uzasadnienie wniosku, to nie mogła ona prowadzić do uwzględnienia żądania wytrzymania wykonania decyzji. Argumentacja strony skarżącej zawarta w zażaleniu wskazująca na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest nieusprawiedliwiona. Decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. To nie decyzja określająca warunki zabudowy, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą stanowić podstawę do realizacji robót budowlanych. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, ewentualnemu wstrzymaniu wykonania będzie mogła podlegać dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę stanowiąca podstawę do prowadzenia robót budowlanych i w tym postępowaniu będą mogły zostać zabezpieczone interesy strony skarżącej. Z tych wszystkich przyczyn Sąd pierwszej instancji słusznie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.