VII SA/Wa 2457/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2014 nr [...]znak: [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. nr 243 z 2010 r. poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), po rozpatrzeniu sprawy budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego "[...]" na terenie działek nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] i [...] w [...], gm. [...] nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej "[...]" wykonanie następujących robót budowlanych w wielorodzinnym budynku mieszkalnym przy [...] w [...], celem doprowadzenia istniejącego obiektu do zgodności z obowiązującymi przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm. z dnia 15 czerwca 2002 r.): • Wykonanie na całej wysokości na elewacji zewnętrznej pasa pionowego o szerokości co najmniej 2m z materiałów niepalnych o odporności ogniowej EI60 lub wysunięcie muru na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku (§235 ust. 2 ww. rozporządzenia) • Zapewnić wielkości stref pożarowych w części mieszkalnej nieprzekraczających dopuszczalnej po w. 5000m2 poprzez: a) wydzielenie dodatkowych stref pożarowych na ostatniej kondygnacji z uwzględnieniem stropów o odporności ogniowej REI60 i zapewnienie w elewacji pasa między kondygnacyjnego o odporności ogniowej EI60 i wysokości min. 0,8m (§223 ust. 1) lub alternatywnie zastosowanie daszków, gzymsów i balkonów o wysięgu co najmniej 0,5m (§223 ust. 2), b) lub zastosowanie technicznych środków i instalacji w myśl § 227 ust. 4 • Przestrzeń atrium występujących w klatkach [...] obu segmentów wyposażyć w urządzenia do usuwania dymu, • W wyjściach z klatek schodowych z części [...]zamontować drzwi o szerokości min. 1,2m, • Wydzielenie pomieszczeń technicznych i pomocniczych nie związanych z funkcją garażu (komórki lokatorskie, pomieszczenia techniczne i pomocnicze) ścianami o odporności ogniowej EI60 z zamknięciami o odporności ogniowej EDO, • Likwidacja miejscowych przewężeń korytarzy do wymaganej szer. 1,20m: jest 0,98 m przy lok. Nr [...] w części [...], przy przejściu na najwyższej kondygnacji z części [...] do części [...] jest przewężenie do 0,83, w poziomie parteru klatek [...]nastąpiło przewężenie do ok. 1,1m przez montaż skrzynek na listy), • Zapewnić na VI kondygnacji w części [...]prawidłowe długości dojść ewakuacyjnych (celem zmniejszenia istniejącej długości dojścia ewakuacyjnego obecnie 85 m - dopuszczona długość 60 m) poprzez zastosowanie klatek schodowych zamykanych drzwiami o odporności ogniowej EDO wyposażonych w urządzenia zapobiegające zadymianiu lub służące do usuwania dymu (§ 256 ust. 2), • W biegach klatek schodowych ze stopniami powyżej 17,5cm doprowadzić do wysokości stopni max do 17,5cm, • Zapewnić odporność ogniową ścian zewnętrznych w poziomie parteru w częściach [...] stanowiących obudowę klatki schodowej RIE60 lub zapewnić odporność ogniową otworów okiennych EI60. W uzasadnieniu organ wskazał, że działając na podstawie art. 81c ustawy Prawo budowlane ostatecznym postanowieniem nr [...]z dnia [...] stycznia 2013 r. nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" obowiązek przedstawienia oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w [...]. Złożona w wymaganym terminie, ocena techniczna wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w [...] została wykonana przez zespół ekspercki pod kierownictwem dr inż. L. K. rzeczoznawcy budowlanego w projektowaniu i wykonawstwie w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych obiektów, ds. jakości produktów i usług: materiały i usługi budowlane. Natomiast przedłożona opinia z zakresu ochrony przeciwpożarowej budynku została wykonana przez uprawnioną osobę, rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, mgr inż. M. O. Dalej organ wskazał, że przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny powstał w oparciu o decyzję pozwolenia na budowę, która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, poprzedzającego wydanie decyzji, organ, uznał, iż istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania naprawczego, na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa. Zespół ekspercki sporządzający ocenę techniczną wykonanych robót budowlanych stwierdził w oparciu o przedłożone protokoły z obowiązkowych ustawowych kontroli okresowych oraz na podstawie dokonanych wizji lokalnych i oględzin podczas sporządzania oceny technicznej, iż nie występują stany zagrożeń w ocenianym budynku, a stan budynku oceniono ogólnie jako dobry. Dokonana ocena prawidłowości wykonanych robót wykazała, iż część robót została wykonana w sposób niestaranny (usterki do usunięcia w trakcie bieżącej konserwacji obiektu). Natomiast przedłożona opinia z zakresu ochrony przeciwpożarowej budynku wykazała, iż obiekt nie odpowiada w pełni wymaganiom obecnie obowiązujących przepisów.   Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]znak: [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, że w obrocie prawnym brak jest decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...]w [...], a także pozwolenia na użytkowanie, gdyż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...] stycznia 2006 r. stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2004 r., udzielającej pozwolenia na użytkowanie ww. budynku oraz nakładającej obowiązek wykonania w terminie do 30 maja 2004 r. przejazdu z kostki brukowej i uporządkowanie terenów przyległych. W myśl powyższego zdaniem organu zastosowanie w przedmiotowej sprawie słusznie znalazł art. 51 Prawa budowlanego. Organ wskazał, że w omawianej sprawie mamy do czynienia z nieprawidłowościami występującymi w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...]w [...] dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej. Z opinii z zakresu ochrony przeciwpożarowej sporządzonej przez mgr inż. [...]rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych wynika, iż w ww. obiekcie budowlanym przekroczono w części mieszkalnej dopuszczalną powierzchnię strefy pożarowej wynoszącej 5000 m2, nie zachowano odporności ogniowej elementów oddzielających pomieszczenia niezwiązane z funkcją garażu (komórki lokatorskie, pomieszczenia techniczne i pomocnicze) od przestrzeni stref pożarowych garaży podziemnych, przekroczono długości dojścia ewakuacyjnego przy jednym kierunku ewakuacji wynoszącej w klatkach [...]powyżej 60 m. Występują przewężenia korytarzy służących do ewakuacji ludzi poniżej dopuszczalnej szerokości 1,2 m (dla korytarzy wykorzystywanych przez nie więcej niż 20 osób). Ponadto występują biegi klatek schodowych ze stopniami o wysokości powyżej 0,175 m, brak jest wyposażenia atrium w klatkach [...] (przerytych dziedzińców) w rozwiązania techniczno-budowlane zabezpieczające przed zadymieniem, występują drzwi zewnętrzne stanowiące wyjście ewakuacyjne z klatek schodowych na zewnątrz obiektu poniżej wymaganej szerokości 1,2 m, brak jest zachowania odległości pomiędzy ścianą zewnętrzną klatek schodowych [...], nieposiadających odporności ogniowej jak dla stropu budynku od ściany tego samego budynku z otworami zamkniętymi oknami bez odporności ogniowej, szerokość schodów zewnętrznych wynosi poniżej wymaganych 1,2 m. Stwierdzenie zatem w budynku już istniejącym występowania warunków technicznych niezapewniających możliwości ewakuacji, w szczególności w przypadkach wskazanych w pkt 1-6 ust. 1 § 12, a w konsekwencji do uznania go za budynek zagrażający życiu ludzi, uprawnia organy administracji do wydania nakazów zmierzających do doprowadzenia go do zgodności z wymogami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. W związku z powyższym organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]Nr [...]z dnia [...] czerwca 2014 r. Skargę do sądu administracyjnego na ww. decyzję złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]". Zaskarżonej decyzji zarzucono: I. naruszenie prawa materialnego, to jest § 330 pkt 1 o warunkach technicznych z 2002 r. - zawierającego normę intertemporalną - poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, iż przepisy przedmiotowego rozporządzenia znajdują zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy, podczas gdy z treści § 330 pkt 1 rozporządzenia jednoznacznie wynika, iż jego przepisów nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o pozwolenie na budowę został złożony przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ poza dosłownym przytoczeniem przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, w żaden sposób nie ustalił, jakie uchybienia występujące w budynku mieszkalnym przy ul. [...]w [...] pozwalają na stwierdzenie, iż zagraża on życiu ludzi (§ 207 ust. 2), w następstwie czego brak było podstaw do zastosowania przepisów rozporządzenia z 2002 r.; II. naruszenie prawa materialnego, to jest § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i stwierdzenie przez Organ na jego podstawie, iż budynek mieszkalny przy ul. [...] w [...] zagraża życiu ludzi, podczas gdy przedmiotowe rozporządzenie straciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowe) budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. III. naruszenie prawa materialnego, to jest § 2 ust. 2 i 3a Rozporządzenia poprzez nieuwzględnienie przez Organ w treści wydawanej decyzji możliwości spełnienia przez Wspólnotę warunków ochrony przeciwpożarowej wynikających z Rozporządzenia, w sposób inny niż wskazany w Rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki rozwojowo - badawczej albo rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej oraz nierozważenie na etapie wydawania zaskarżonej decyzji alternatywnych, możliwych do wykonania rozwiązań, pozwalających na doprowadzenie Inwestycji do stanu zgodnego z prawem; IV. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 7, 77 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie oraz niewyjaśnienie w toku postępowania istotnych dla sprawy okoliczności, w szczególności: a. przyjęcie, iż budynek mieszkalny przy ul. [...]w [...] zagraża życiu ludzi, wyłącznie na podstawie brzmienia § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków - nieobowiązującego w dacie orzekania - bez dokonania ustaleń, czy, a jeżeli tak, to które konkretnie nieprawidłowości występujące w Obiekcie pozwalają na stwierdzenie, iż zagraża on życiu ludzi, b. przyjęcie wyłącznie w oparciu o § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków - nieobowiązującego w dacie orzekania, bez dokonania jakiejkolwiek analizy nieprawidłowości występujących w Obiekcie, iż budynek mieszkalny przy ul. [...]w [...] zagraża życiu ludzi, podczas gdy z treści oceny technicznej wykonanych robót budowlanych sporządzonej przez zespół ekspercki Ośrodka Rzeczoznawstwa i Techniki Budowlanej, na którą powołał się w treści uzasadnienia zarówno Organ I jak i II Instancji jednoznacznie wynika, iż "A/a podstawie analizy protokołów z przeprowadzonych obowiązkowych ustawowych kontroli stanu technicznego przedmiotowego budynku oraz wyników wizji lokalnych i szczegółowych oględzin elementów tego budynku należy stwierdzić, że w tym obiekcie budowlanym nie występuje stan zagrożenia: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, katastrofa budowlana, pożarem wybuchem gazu, porażeniem prądem elektrycznym, zatruciem gazem". c. niedokonanie przez Organ oględzin Obiektu, które pozwoliłyby na ustalenie najbardziej optymalnego rozwiązania, pozwalającego na doprowadzenie użytkowanej Inwestycji do stanu zgodnego z prawem, a w konsekwencji wydanie decyzji nakładającej na Wspólnotę obowiązek wykonania robót budowalnych, które w aktualnym kształcie z przyczyn natury faktycznej są niewykonalne oraz nieustalenie innych skonkretyzowanych obowiązków, które pozwoliłyby dostosować Obiekt do stanu zgodnego z prawem. V. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy , to jest: art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie niewłaściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i brak właściwego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji przyjętego przez Organ ustalenia, iż budynek mieszkalny przy ul. [...]w [...] zagraża życiu ludzi, w szczególności brak wyjaśnienia sprzeczności występującej pomiędzy ustaleniem Organu, a wnioskami wynikającymi z oceny technicznej wykonanych robót budowlanych sporządzonej przez zespół ekspercki Ośrodka Rzeczoznawstwa i Techniki Budowlanej, na którą powołał się w treści uzasadnienie zarówno Organ I jak i II Instancji. VI. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I Instancji, podczas gdy obowiązkiem Organu, zważywszy na treść zarzutów podniesionych w odwołaniu, było uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I Instancji. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również o uchylenie również decyzji organu I Instancji. Ponadto wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie przez Sąd dowodu uzupełniającego z dokumentu - Opinii z zakresu ochrony przeciwpożarowej sporządzonej przez mgr inż. [...]Rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, w lipcu 2014 r. na okoliczność nieprawidłowości występujących w obiekcie w odniesieniu do przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w momencie projektowania i udzielania pozwolenia na budowę Obiektu, tj. przepisów Rozporządzenie z dnia 14 grudnia 1994 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje: Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Sąd kontroluje decyzję nr [...]z dnia [...] sierpnia 2014 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...]z dnia [...] czerwca 2014 r. nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej "[...]" wykonanie robót budowlanych w budynku wielorodzinnym przy ul. [...]w [...] celem doprowadzenia istniejącego obiektu do zgodności z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez: – wykonanie na całej wysokości na elewacji zewnętrznej pasa pionowego o szerokości co najmniej 2 m z materiałów niepalnych o odporności ogniowej EI60 lub wysunięcie muru co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku (§ 235 ust. 2 w/w rozporządzenia); – zapewnienie wielkości stref pożarowych w części mieszkalnej nieprzekraczających dopuszczalnej powierzchni 5000 m2 poprzez: a) wydzielenie dodatkowych stref pożarowych na ostatniej kondygnacji z uwzględnieniem stropów o odporności ogniowej EI60 i zapewnienie w elewacji pasa międzykondygnacyjnego o odporności ogniowej EI60 i wysokości min. 0,8 m (§ 223 ust. 1) lun alternatywnie zastosowanie daszków, gzymsów i balkonów o wysięgu co najmniej 0,5 m (§ 223 ust. 2) b) lub zastosowanie technicznych środków i instalacji w myśl § 227 ust. 4; – przestrzeń atrium występujących w klatkach [...]obu segmentów wyposażyć w urządzenia do usuwania dymu: – w wyjściach z klatek schodowych z części [...]zamontować drzwi o szerokości min. 1,2 m; – wydzielenie pomieszczeń technicznych i pomocniczych niezwiązanych z funkcją garażu (komórki lokatorskie, pomieszczenia techniczne i pomocnicze) ścianami o odporności ogniowej EI60 z zamknięciami o odporności ogniowej EI30; – likwidacja miejscowych przewężeń korytarzy do wymaganej szerokości 1,20 m: jest 0,98 m przy lokalu Nr [...] w części [...], przy przejściu na najwyższej kondygnacji z części [...] do części [...] jest przewężenie do 0,83 m, w poziomie parteru klatek [...]nastąpiło przewężenie do ok. 1,1 m przez montaż skrzynek na listy; – zapewnienie na VI kondygnacji w części [...]prawidłowe długości dojść ewakuacyjnych (celem zmniejszenia istniejącej długości dojścia ewakuacyjnego obecnie 85 m – dopuszcza długość 60 m) poprzez zastosowanie klatek schodowych zamykanych drzwiami o odporności ogniowej EI30 wyposażonych w urządzenia zapobiegające zadymianiu lub służące do usuwania dymu (§ 256 ust. 2); – w biegach klatek schodowych ze stopniami powyżej 71,5 cm doprowadzenie ich do wysokości stopni max. 17,5 cm; – zapewnienie odporności ogniowej ścian zewnętrznych w poziomie parteru w częściach [...]stanowiących obudowę klatki schodowej RIE60 lub zapewnienie odporności ogniowej otworów okiennych EI60, w terminie dwunastu miesięcy od dnia, w którym w/w decyzja stanie się ostateczna. Kontrolowana decyzja została wydana w postępowaniu naprawczym związanym z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na użytkowanie, którego zasadność przesądził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 października 2013 r. w sprawie VII SA/Wa 1035/13. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]nr [...]z dnia [...] stycznia 2013 r. nakazujące Wspólnocie przedstawienie oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...]w [...]. Podstawą materialno-prawną kontrolowanej decyzji jest art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego dotyczący nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem przy czym zastosowanie powinny mieć co do zasady przepisy z daty legalizacji. Organ nadzoru budowlanego wskazał więc, że zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ pierwszej instancji rozporządzenie to wskazał, jako podstawę nałożonych obowiązków, natomiast organ odwoławczy ponadto wyjaśnił, że mają zastosowanie przepisy § 207 ust. 2 z uwzględnieniem § 2 ust. 2 również w użytkowanych budynkach istniejących, jeżeli zagrażają one życiu ludzi. W tym względzie organ odwoławczy przywołał § 12 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, a mianowicie stwierdzających, że "Podstawą do uznania użytkowanego budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi jest niezapewnienie przez występujące w nim warunki techniczne możliwości ewakuacji ludzi, w szczególności w wyniku: 1) szerokości przejścia, dojścia lub wyjścia ewakuacyjnego albo biegu względnie spocznika klatki schodowej służącej ewakuacji, mniejszej o ponad jedną trzecią od określonej w przepisach techniczno-budowlanych; 2) długości przejścia lub dojścia ewakuacyjnego większej o ponad 100% od określonej w przepisach techniczno-budowlanych: 3) występowania w pomieszczeniu strefy pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I lub ZL II albo na drodze ewakuacyjnej; a) okładziny sufitu lub sufity podwieszanego z materiału łatwo zapalnego lub kapiącego pod wpływem ognia, względnie wykładziny podłogowej z materiału łatwo zapalnego, b) okładziny ściennej z materiału łatwo zapalnego na drodze ewakuacyjnej, jeżeli nie zapewniono dwóch kierunków ewakuacji, 4) niewydzielenia ewakuacji klatki schodowej budynku wysokiego innego niż mieszkalny lub wysokościowego, w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych; 5) niezabezpieczenia przed zadymieniem dróg ewakuacyjnych wymienionych w przepisach techniczno-budowlanych, w określony w nich sposób; 6) braku wymaganego oświetlenia awaryjnego w strefie pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II lub ZL V albo na drodze ewakuacyjnej prowadzącej z tej strefy na zewnątrz budynku". Organ odwoławczy zaznaczył, że stwierdzenie zatem w budynku już istniejącym występowania warunków technicznych niezapewniających możliwości ewakuacji, w szczególności w przypadkach wskazanych w pkt 1-6 ust. 1 § 12, a w konsekwencji do uznania go za budynek zagrażający życiu ludzi, uprawnia organy administracji do wydania nakazów zmierzających do doprowadzenia go do zgodności z wymogami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Należy jednak mieć na uwadze § 207 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, stanowiący, iż: 1. Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w sposób zapewniający w razie pożaru: a) nośność konstrukcji przez czas wynikający z rozporządzenia, b) ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku, c) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie budynki, d) możliwość ewakuacji ludzi, a także uwzględniający bezpieczeństwo ekip ratowniczych. 2. Przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, wymiarów schodów, o których mowa w § 68 ust. 1 i 2, a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje się z uwzględnieniem § 2 ust. 2 i 3a, również do użytkowanych budynków istniejących, które na podstawie przepisów odrębnych uznaje się za zagrażające życiu ludzi. Ponadto należy mieć też na względzie § 330 w/w rozporządzenia stanowiący, że przepisów rozporządzenia nie stosuje się z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2 jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę i wniosek ten został opracowany na podstawie przepisów dotychczasowych. Z przepisów tych wynika, że do budynków użytkowanych istniejących które na podstawie przepisów odrębnych zostaną uznane za zagrażające życiu ludzi zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia z 2002 r. (z uwagi na w/w przepis § 207 ust. 2 rozporządzenia). Dlatego też trafnie organ odwoławczy w przepisach odrębnych dotyczących ochrony przeciwpożarowej budynków poszukiwał uznania użytkowania budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi, jednak uszło uwadze organu, że przywołane rozporządzenie z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, w dacie orzekania organu nie obowiązywało. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów utraciło bowiem moc 30 czerwca 2010 r. i nie mogło być zastosowane w sprawie. W tej sytuacji konieczne jest uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji jak i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]z dnia [...]czerwca 2014 r. Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji dokona w pierwszej kolejności oceny, czy istniejące użytkowane budynki Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] zagrażają życiu ludzi na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr. 109, poz. 719), które weszło w życie 30 czerwca 2010 r. W razie zaś stwierdzenia zagrożenia życia ludzi zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. z mocy § 330 w związku z § 207 ust. 2. Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. Sad dopuścił na podstawie art. 106 § 3 ppsa na wniosek skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] dowód uzupełniający z dokumentu "Opinia z zakresu ochrony przeciwpożarowej" z lipca 2014 r. dołączonego do skargi mając na względzie przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ppsa orzekł jak w wyroku.