I SAB/Wa 335/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi W. K., A. R. i M. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] hip. "[...]" dz. nr [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących: W. K., A. R. i M. R. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan faktyczny 1. W. K., A. R. i M. R. (dalej powoływani jako: "skarżący") w pismem z dnia 17 lutego 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul [...] hip. " [...]" dz. nr [...] o pow. [...] m2. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazali, że pomimo upływu terminów określonych w art. 35 i 36 Kpa sprawa nie została rozstrzygnięta. Skarżący wnieśli o zobowiązanie organu do wydania w terminie jednego miesiąca decyzji kończącej postępowania przed organem pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. 2. W odpowiedzi na skargę Prezydent [....] wniósł o oddalenie skargi. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Skarga jest zasadna. Bezczynność organu w ramach postępowania o ustalenie odszkodowania ma doniosłe znaczenie, gdyż może prowadzić do naruszenia konstytucyjnej zasady prawa do słusznego odszkodowania, które powinno być wypłacone w rozsądnym terminie. Ponadto może prowadzić do naruszenia art. 1 Pierwszego Protokołu do Konwencji Praw Człowieka i Obywatela (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175/1 ze zm.). Jak wskazuje Trybunał Praw Człowieka w swoim orzecznictwie, ekwiwalentność odszkodowania może zostać zaburzona poprzez nieuzasadnione opóźnienie w jego wypłacie (vide: Almeida Garrett, Mascarenhas Falcão i inni przeciwko Portugali, nr 29813/96 and 30229/96, § 54, ECHR 2000-I). Nieuzasadnione opóźnienia w wypłacie odszkodowania z tytułu przejęcia nieruchomości prowadzi do zwiększenia szkody majątkowej osób, którym przejęto nieruchomości, stawiając ich w pozycji niepewności prawnej (Akkus v. Turkey, 9 July 1997, § 29, Reports 1997-V). Przy tym opóźnienia spowodowane złożonym charakterem sprawy nie mogą usprawiedliwiać opóźnienia, które przekracza granice racjonalności (patrz wyrok Trybunału z dnia 27 lipca 2010 r. Czajkowska przeciwko Polsce skarga nr 15952/09). 2. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. 3. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...], a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 Ppsa, a więc zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem, że Prezydent [...] nie rozpoznał wniosku skarżących o przyznanie odszkodowania i nadal pozostaje w zwłoce. 4. Wobec powyższego zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków, w szczególności pomimo upływu ustawowego terminu określonego art. 35 § 1 Kpa nie zakończył postępowania. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zasadność skargi oraz zobowiązał Prezydenta do rozpatrzenia wniosku w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, który, w ocenie Sądu, jest terminem odpowiednim na wydanie decyzji w rozpoznawanej sprawie. Jednocześnie Sąd stwierdził, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie doszło bowiem do szczególnej sytuacji lekceważenia strony przez organ administracji. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa oraz art. 205 § 2 Ppsa