IV SA/Po 277/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi L.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i zobowiązania do uzyskania pozwolenia na użytkowanie oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] na podstawie art. 51 ust. 4 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlanego (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 zwanej dalej jako "K.p.a.") zatwierdził współwłaścicielom – M.P., K.S. i D.P. projekt budowlany zamienny budynku gospodarczego w granicy z działką [...] zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. R. [...] w P. gm. P. uwzględniający dokonane w trakcie prowadzenia robót budowlanych odstępstwa od ustaleń i warunków określonych decyzją pozwolenia na budowę nr [...] wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] listopada 1993 r. i jej załącznikami. Jednocześnie PINB zobowiązał współwłaścicieli do uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] października 2013 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę na działce o nr [...] i ustalili, iż znajduje się na niej parterowy budynek mieszkalny w konstrukcji tradycyjnej, z dachem płaskim. Budynek ten został wzniesiony na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego nr [...]z dnia [...] listopada 1993 r. o pozwoleniu na budowę, jednak obecny kształt znacznie różni się od projektowanego. W wyniku porównania kopii pierwotnego projektu budowlanego organ ustalił, że w przypadku wzniesionego budynku nastąpiła zmiana jego kształtu co spowodowało zwiększenie jego kubatury. PINB wyjaśnił również, że jak wynika z zaświadczenia wydanego przez Burmistrza Miasta P. z dnia [...] stycznia 2014 r. działka o nr ewid. [...] objęta jest ustaleniami uchwały Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] października 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w P. w rejonie ulic: W.,Z., J P., W., P., P., obręb P., ark. [...],[...],[...],[...] – strefa [...], a przedmiotowy budynek jest zgodny z ustaleniami tego planu. PINB wyjaśnił również, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nakazał współwłaścicielom przedmiotowej nieruchomości przedłożenie projektu budowlanego zamiennego dla ww. budynku gospodarczego. Po sprawdzeniu zgodności przedłożonego przez współwłaścicieli nieruchomości projektu budowlanego zamiennego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (z dnia 25 kwietnia 2012 r. – uwaga Sądu) w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462 ze zm. dalej jako "rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r.") PINB podjął decyzję o zatwierdzeniu tego projektu. Odnosząc się do stanowiska pełnomocnika strony postępowania – L.S. (dalej zwanej również jako "skarżąca") PINB wskazał, że kwestia zgodności zrealizowanej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przesądzona została przez Burmistrza Miasta P. w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz z dnia [...] listopada 2014 r. Ponadto przedłożony przez współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości projekt budowlany zamienny spełnia warunki ww. rozporządzenia z dnia [...] kwietnia 2012 r. w stopniu pozwalającym na zatwierdzenie go w niniejszym postępowaniu. Odwołanie od ww. decyzji PINB złożyła L.S. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynika sprawy tj. przepisu art. 7, 77 i 80 K.p.a. poprzez dokonanie należytej i nierzetelnej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie uznając, że przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymogi przewidziane przepisami prawa i może stanowić podstawę wydania pozytywnej decyzji w sprawie oraz, że istniejący budynek gospodarczy jest zgodny z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzuciła decyzji PINB również naruszenie przepisów prawa materialnego tj. przepisu art. 51 ust. 4 i 7 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że możliwe jest wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny w sytuacji, gdy projekt ten nie jest zgodny z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 35 ust. 5 pkt 7 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że istniejące istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczące ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy do odmowy zatwierdzenia przedłożonego przez stronę projektu budowlanego zamiennego. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji PINB w całości i wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu w części w jakiej nie został on ujęty w pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 1993 r. ewentualnie o uchylenie decyzji PINB i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę mamy również do czynienia w przypadku zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oraz sprzeczności co do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czego organ nie zbadał w niniejszej sprawie. W ocenie skarżącej przedmiotowy budynek gospodarczy nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W szczególności nie spełnia wymogów wynikających z § 9 pkt 14 lit. e planu, z którego wynika, że powierzchnia zabudowy budynku gospodarczo-garażowego nie może wynosić więcej niż [...]m2. Tymczasem z przedłożonego projektu budowlanego zamiennego wynika, że powierzchnia zabudowy wynosi [...]m2. Wątpliwości skarżącej budo również, czy budynek spełnia wymagania z § 9 pkt 14 lit d uchwały, tj. czy budynek faktycznie nie jest wyższy niż [...]m. W ocenie skarżącej uzyskanie przez organ zaświadczenia Burmistrza Miasta P. o zgodności zabudowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zwalniało organu od dokonania własnej oceny zgodności zabudowy z postanowieniami planu miejscowego. Po rozpoznaniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej również jako "WINB") decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. WINB za okoliczność bezsporną uznał, że inwestorzy S. i B. P. nie żyją, a ich spadkobiercami są M.P., K.S. i D.P., jak również to, że inwestorzy przedmiotowego budynku dokonali istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w P. o pozwoleniu na budowę, polegających na zmianie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego z gospodarczej na mieszkalną oraz zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu. WINB stwierdził, że przedłożony w sprawie projekt budowlany zamienny jest zgodny z przepisami rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. oraz, że przedmiotowy budynek jest zgodny z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem na obszarze działki nr [...] dopuszcza się lokalizacje budynku garażowo-gospodarczego. Z kolei argumenty podniesione w odwołaniu byłyby by zasadne, o ile inwestycja zrealizowana zastała by po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przypadku gdy przedmiotowy budynek został zrealizowany przed 1995 r. ustalenia obecnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące parametrów technicznych takich jak np. maksymalna dopuszczalna powierzchnia zabudowy i wysokość nie mają zastosowania. Wynika to zdaniem WINB z treści § 9 pkt 14 lit c planu, który mówi, że: "dla budynków istniejących w dniu uchwalenia planu niespełniających ustaleń planu dopuszcza zachowanie przy przebudowie ich wysokości, wysokości od okapu, geometrii dachu, powierzchni zabudowy. WINB zaznaczył, że inwestorzy uzyskali zaświadczenie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] stycznia 2014 r. o zgodności zrealizowanego budynku z postanowieniami obecnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Treść zaświadczenia została podtrzymana w piśmie Burmistrza Miasta P. do PINB z dnia [...] listopada 2014 r. Niezależnie od tego WINB wskazał że zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka na której posadowiony jest budynek (oznaczona jest w tym planie symbolem [...]- teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (§ 3 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania terenu), a zgodnie z § 9 pkt 5 planu w zakresie warunków i zasad zagospodarowania oraz parametrów zabudowy mieszkaniowej dopuszcza się w tym obszarze lokalizację budynków gospodarczo-garażowych wolno stojących. § 9 pkt 6 lit. b planu dopuszcza na analizowanym obszarze lokalizację budynków gospodarczo-garażowych przy granicy działki budowlanej. Przywołany przepis w pkt 9 miejscowego planu dopuszcza na jednej działce usytuowanie tylko jednego budynku gospodarczego i mieszkalnego. WINB zaznaczył, że następcy prawni inwestorów oświadczyli, że jest to budynek gospodarczy i takie jest jego obecne wykorzystanie, sporadycznie wykorzystywany jest jako miejsce spotkań młodszych członków rodziny. Ponadto jak wskazał WINB projekt budowlany zamienny został sporządzony dla budynku gospodarczego. WINB zaznaczył również, że z racji na nieskomplikowaną konstrukcje techniczną przedmiotowego obiektu nie jest wymagane aby jego projekt budowlany posiadał wyższy stopień uszczegółowienia taki jak na przykład w przypadku budynków mieszkalnych wielorodzinnych bądź innych skomplikowanych technicznie budowli, co wynika z treści art.34 ust. 2 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L.S. powielając zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji PINB. Wniosła o uchylenie decyzji WINB oraz poprzedzającej ją decyzji PINB, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji PINB. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 P.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z dnia [...] listopada 2014 r. zatwierdzająca współwłaścicielom – M.P., K.S. D.P. projekt budowlany zamienny budynku gospodarczego w granicy z działką [...] zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. R. [...]w P. gm. P.. Decyzje te zapadły w toku postępowania prowadzonego w trybie przepisów art. 50-51 Prawa budowlanego. Organy prowadzące niniejsze postępowanie ustaliły, że budynek położony na działce o nr ewid. [...] w P. zrealizowany został w sposób odbiegający od ustaleń wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] listopada 1993 r. nr [...]udzielającej pozwolenia na budowę. Organy ustaliły, że nieżyjący już inwestorzy – S. i B. P. wprowadzili zmiany w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego ww. decyzją w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego z gospodarczej na mieszkalną oraz zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu. Powyższe organy zakwalifikowały jako istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego, wobec czego prawidłowo uznały, że zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego regulujący tryb legalizacyjny w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49b ust. 1 Prawa budowlanego. Przepis ten przewiduje, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Postępowanie kończy decyzja wydana na podstawie art. 50 ust. 4 lub 5 Prawa budowlanego - po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Natomiast w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Z przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wynika wprost, że do projektu budowlanego zastępczego odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy dotyczące projektu budowlanego. Z kolei z przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W przedmiotowej sprawie spór sprowadza się do ustaleń organu w zakresie zgodności przedłożonego projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka na której zlokalizowany został przedmiotowy budynek objęty został ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – uchwały Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] października 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w P. w rejonie ulic:W.,Z.,J.,, P., W.P., P., obręb P., ark. [...] , [...],[...],[...] - strefa [...]. Przedmiotowa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] stycznia 2013 r. pod poz. [...]. Sporna nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]N - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Strona skarżąca kwestionuje stanowisko organu dotyczące zgodności zabudowy z ustaleniami ww. planu wskazując m.in., że budynek nie spełnia wymogów wynikających z § 9 pkt 14 lit e planu, z którego wynika, że powierzchnia zabudowy budynku gospodarczego nie może być większa niż [...]m2, a z projektu budowlanego wynika, że powierzchnia zabudowy przedmiotowego budynku wynosi [...]m2. Skarżąca kwestionuje również ocenę organu w zakresie wysokości przedmiotowego budynku. Takiej argumentacji strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Zasadnicze znaczenie dla oceny powyższego zagadnienie ma bowiem postanowienie zawarte w § 9 pkt 5 lit a oraz § 9 pkt 14 lit c. ww. planu. Pierwszy ze wskazanych przepisów planu dopuszcza w obszarze oznaczonym symbolem [...] lokalizację budynków gospodarczo-garażowych wolno stojących. Drugi natomiast przewiduje, że dla budynków istniejących w dniu uchwalenia planu niespełniających ustaleń ww. planu, dopuszczalne jest zachowania przy przebudowie ich wysokości, wysokości do okapu, geometrii dachu, powierzchni zabudowy. Z powyższego wynika, że wolą lokalnego prawodawcy, było określenie w § 9 planu szczegółowych warunków i zasad zagospodarowania oraz parametrów zabudowy, dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonych na rysunku planu m.in. symbolem 6MN, przy zastrzeżeniu, że postanowienia te nie będą miały zastosowania do zabudowy już istniejącej w dniu wejścia w życie planu m.in. w zakresie wysokości istniejących budynków czy też ich powierzchni zabudowy. W tym miejscu należy zauważyć, że z niekwestionowanych ustaleń organu wynika, iż roboty budowlane inwestorzy zakończyli w sensie faktycznym jeszcze przed 1995 r., gdy tymczasem przedmiotowy plan miejscowy, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] stycznia 2013 r., wszedł w życie w terminie 30 dni od dnia tej publikacji. Oznacza to, że dla spornej zabudowy nie będą miały zastosowania wskazane przez stronę skarżąca wymogi zawarte w § 9 pkt 14 lit d i e planu. W ocenie Sądu organ dokonał prawidłowej interpretacji zapisów planu uznając, że przedmiotowy budynek pozostaje w zgodzie ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zauważyć również należy, że następcy prawni inwestorów przedłożyli wraz z projektem budowlanym zamiennym zaświadczenie Burmistrza Miasta P. z dnia 10 stycznia 2014 r., z którego wynika, iż sporna zabudowa, tj. budynek gospodarczy na działce nr [...] pozostaje w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ natomiast dokonując zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oceny zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie tylko oparł swoje stanowisko o informacje zawarte w ww. zaświadczeniu, ale i dokonał własnych ustaleń w tym zakresie. Organ prawidłowo ocenił również możliwość zlokalizowania spornego budynku przy granicy z działką o nr ewid. [...]. Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75 poz.690 ze zm.) w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy dopuszcza się sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W rozpoznawanej sprawie możliwość zlokalizowania budynku gospodarczo-garażowego przy granicy z działką wynika z § 9 pkt 6 lit b. ww. planu. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy Sąd wskazuje, że skarżąca poza zacytowaniem orzecznictwa sądowego, nie wykazała w jaki sposób organ naruszył przywołane przez nią przepisy, ani też jakich okoliczności istotnych dla wyniku sprawy nie ustalił. Sąd nie dopatrzył się też takich naruszeń z urzędu. W ocenie Sądu organy wnikliwie przeprowadziły postępowanie dowodowe, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego spawy. Ponadto tak zebrany materiał dowodowy został przez organy oceniony zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Podsumowując wskazać należy, że w sytuacji gdy następcy prawni inwestorów spełnili obowiązek nałożony na nich decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a organ dokonał oceny projektu budowlanego zamiennego w zakresie w jakim o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zobligowany był do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 tej ustawy zatwierdzając przedłożony projekt budowlany zamienny, jednocześnie nakładając obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W tym stanie rzeczy Sąd, stwierdzając, ze zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja PINB z dnia [...] listopada 2015 r. nie naruszają prawa w stopniu wskazanym w art. 145 p.p.s.a., na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.