VII SA/Wa 1184/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2015 r. znak: [....] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. Gmina M., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2015 r. znak: [....] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego. Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2015 r. oraz rozstrzygnięcie merytoryczne o organie właściwym do załatwienia przedmiotowej sprawy. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w S. oddaliło wniosek skarżącej z dnia [...] marca 2015 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Powiatu G. a Gminą M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia sprawy związanej z usunięciem pojazdu samochodowego marki Fiat 126p, usuniętego z drogi publicznej w miejscowości M. na parking strzeżony w Ł. Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie, że jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem zaskarżenia uczyniła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., zgodnie z którym spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. W tym miejscu Sąd wskazuje, że spory o właściwość rozstrzyga wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny. Postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia sporu o właściwość nie jest postępowaniem administracyjnym, lecz czynnością wewnętrzną organów administracyjnych i nie kończy się wydaniem decyzji lub postanowienia, które to akty mogłyby stanowić następnie przedmiot kontroli sądowej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 586/04, LEX nr 836141). Rozstrzygnięcia organów administracyjnych wydane na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. i dotyczące sporów o właściwość nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Rozstrzygnięcie sporu następuje bowiem w formie aktu administracyjnego, ale nie w formach przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. A zatem rozstrzygnięcie sporu nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej ani postanowienia (por. B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2009, s. 129 - 130). Rozstrzygnięcie sporu o właściwość między organami na podstawie art. 22 § 1 k.p.a. nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a. Na takie rozstrzygnięcie nie przysługują środki odwoławcze w administracyjnym toku instancji ani skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 28 marca 1991 r., sygn. akt SA/Lu 218/91, opublikowane w ONSA 1991/1/30). W ocenie Sądu, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [....] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie w przedmiocie sporu o właściwość nastąpiło przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., tj. wspólny organ wyższego stopnia, przy czym nie zachodzą sytuacje określone w art. 22 § 1 pkt 2 - 4 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga wniesiona w sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Zatem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił jak w sentencji.