II OSK 2601/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt VII SAB/Wa 49/15 odrzuceniu skargi S. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt VII SAB/Wa 49/15 odrzucił skargę S. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd przytoczył następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W. (dalej: Wspólnota Mieszkaniowa) usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez: 1. zahydrofobizowanie elewacji budynku w obrębie lokalu mieszkalnego nr [...], 2. odgrzybienie ścian i piwnic budynku oraz ścian lokalu mieszkalnego nr [...], 3. wykonanie mikrowentylacji okno - drzwi w komórkach lokatorskich, zlokalizowanych w piwnicach budynku, 4. wykonanie nawiewników w lokalu nr [...] umożliwiających dopływ powietrza do lokalu, - w terminie 1 miesiąca od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] uchylił decyzję organu powiatowego w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków określonych w pkt 1 i 3 i wyznaczył nowy termin ich wykonania do dnia 31 grudnia 2014 r., a w pozostałej części utrzymał decyzję w mocy. S. S. (właściciel lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W.) w dniu 8 września 2014 r. skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy pismo z dnia 5 września 2014 r. - Wniosek o kontrolę zgodności planowanych prac z decyzją PINB w sprawie nr [...]. W załączeniu przesłał ofertę handlową na wykonanie usługi odgrzybienia, którą przekazał mu zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej i poprosił o ocenę zgodności tej oferty z treścią decyzji. Skarżący wniósł też o zobowiązanie zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej do określenia, jakimi środkami chemicznymi zostanie przeprowadzone odgrzybienie i poinformowania, po jakim czasie po ich zastosowaniu nie będzie można przebywać w lokalu. Skarżący zaznaczył ponadto, że Wspólnota Mieszkaniowa nie zamierza przeprowadzić odgrzybienia pod podłogą, co wiązałoby się z koniecznością zerwania klepki i późniejszego odtworzenia parkietu w taki sposób, aby nie było widać różnicy wieku i rodzaju klepki. Stwierdził, że obecnie klepka jest odbarwiona i zagrzybiona. Skarżący zaznaczył też, że z oferty wynika, iż zarząd nie planuje zerwania tynku ze ścian. Skarżący wniósł więc o ocenę przez organ powiatowy załączonej oferty i rozważenie zasadności wydania zaleceń co do tego, że zahydrofobizowanie elewacji i odgrzybienie ścian budynku należy połączyć z zerwaniem podłogi i tynku, a następnie odtworzeniem parkietu w taki sposób, aby nie było widać różnicy wieku i rodzaju klepki. W odpowiedzi na powyższe pismo organ powiatowy pismem z dnia 12 września 2014 r. wyjaśnił, że zakres obowiązków został określony w decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], utrzymanej w mocy decyzją organu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] (uchylającej decyzję organu powiatowego jedynie w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków określonych w pkt 1 i 3). Stwierdził, że nie jest w jego kompetencji dokonywanie ocen ofert handlowych, natomiast wybór wariantu sposobu wykonania nałożonych obowiązków organ pozostawia Wspólnocie Mieszkaniowej. Roboty zgodnie z decyzją powinny być prowadzone pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia o odpowiedniej specjalności, która odpowiadać będzie za poprawność wykonanych robót. S. S. wniósł zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy odnośnie do kontroli zgodności planowanych prac z decyzją tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] uznał zażalenie za niezasadne i odmówił wyznaczenia organowi powiatowemu dodatkowego terminu na załatwienie sprawy. W ocenie organu wojewódzkiego przedmiotowa sprawa została załatwiona przez organ powiatowy decyzją nr [...]. Pismem z dnia 16 lutego 2015 r., sprecyzowanym pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r., P. S. zaskarżył bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ powołał się na postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], którym organ wojewódzki uznał zażalenie skarżącego za niezasadne i odmówił wyznaczenia organowi powiatowemu dodatkowego terminu na załatwienie sprawy. Podkreślił, że rzeczą organów nadzoru budowlanego po wydaniu decyzji jest doprowadzenie obiektu do należytego stanu technicznego poprzez nakazanie usunięcia stwierdzonych w nim nieprawidłowości, a nie dokonanie ocen ofert handlowych na wykonanie usługi odgrzybienia. To, w jaki sposób i przy użyciu jakich metod zostaną wykonane nałożone decyzją administracyjną obowiązki, pozostaje w gestii podmiotu zobowiązanego. Zadaniem organu nadzoru budowlanego I instancji będzie natomiast sprawdzenie, czy po upływie terminu wyznaczonego do wykonania nałożonych obowiązków faktycznie zostały one wykonane w pełnym zakresie i w sposób zgodny z przepisami. Organ podniósł ponadto, że po przeprowadzeniu czynności kontrolnych ustalił, że obowiązki nałożone decyzją nr [...] nie zostały wykonane w całości. Upomnieniem z dnia [...] marca 2015 r. wezwano zatem Wspólnotę Mieszkaniową do realizacji nałożonego obowiązku. W piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i ją sprecyzował. Podniósł, że pismem z dnia 5 września 2014 r. skarżący zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z następującymi wnioskami: 1) o kontrolę zgodności planowanych prac z decyzją tego organu nr [...]; 2) o zobowiązanie Wspólnoty Mieszkaniowej do określenia, jakimi środkami chemicznymi zostanie przeprowadzone odgrzybianie oraz do poinformowania, przez jaki czas po wykonaniu odgrzybienia nie będzie można przebywać w lokalu; 3) o wydanie zaleceń co do odgrzybiania lokalu skarżącego w zakresie podłogi, tj. usunięcie grzybów znajdujących się pod klepką podłogową. Wskazał, że żądanie zawarte w piśmie z dnia 5 września 2014 r., wymienione wyżej w pkt 1 i 2, dotyczy przeprowadzenia czynności nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w utrzymaniu obiektów budowlanych. Kwestie poruszone przez skarżącego powinny wywołać u organu powstanie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych i spowodować zastosowanie środków przewidzianych w art. 81c ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Odnośnie zaś żądania opisanego w pkt 3 wskazał, że skarżący w dniu 2 września 2014 r. otrzymał ofertę na wykonanie usługi odgrzybienia a po zapoznaniu się z jej treścią powziął uzasadnione wątpliwości co do zakresu planowanych prac i ich efektywności, w szczególności w zakresie odgrzybienia podłogi pod klepką. Zaznaczył, że wniosek skarżącego z dnia 5 września 2014 r. organ powinien potraktować jako wniosek o wszczęcie nowego postępowania administracyjnego mającego na celu wydania decyzji, w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 104 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w stosunku do Wspólnoty Mieszkaniowej, nakładającej obowiązek wykonania prac również w zakresie podłogi, zaś dokonanie oceny załączonej do wniosku oferty stanowiłoby materiał dowodowy w tym postępowaniu. Zdaniem pełnomocnika skoro organ nie podjął czynności w zakresie żadnej z kwestii poruszonych we wniosku, to pozostaje on w bezczynności i zasadne jest poddanie jego działalności w tym zakresie kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji stwierdził, że działania organu po wydaniu decyzji zmierzające do jej wykonania są działaniami regulowanymi przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do których nie mają zastosowania przepisy art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W postępowaniu egzekucyjnym na przewlekłość postępowania egzekucyjnego wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem, a także podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku, przysługuje skarga na podstawie art. 54 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd uznał działania organu za zasadne. Sąd miał na uwadze wyraźne odniesienie się przez skarżącego w piśmie z dnia 5 września 2014 r. do decyzji nr [...], a także okoliczność, że skarżący podniósł sprawę wymiany klepki podłogowej w odwołaniu od ww. decyzji. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odniósł się do zarzutu, jakoby organ I instancji w sposób zbyt ogólny sformułował zakres robót, jakie powinna wykonać Wspólnota Mieszkaniowa, stwierdzając, że zakres robót został prawidłowo określony. Organ wojewódzki ustosunkował się do kwestii wymiany klepki podłogowej wyjaśniając, że wykonanie tego rodzaju robót leży w gestii właściciela lokalu mieszkalnego a po wykonaniu takich prac może ewentualnie zwrócić się do Wspólnoty Mieszkaniowej o zwrot poniesionych kosztów. W tej sytuacji w ocenie Sądu organ powiatowy prawidłowo wskazał w odpowiedzi z dnia 12 września 2014 r., że wybór sposobu wykonania nałożonych decyzją obowiązków należy do zobowiązanej Wspólnoty Mieszkaniowej, natomiast do organu powiatowego należy sprawdzenie wykonania obowiązków. Sąd wskazał ponadto, że organ prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec tego, że nie zostały obowiązki wykonane w całości i wystosował do Wspólnoty Mieszkaniowej upomnienie w dniu [...] marca 2015 r. Działania organu uznał za prawidłowe i stwierdził, że nie można uczynić mu zarzutu pozostawania w bezczynności. Zdaniem Sądu pismo skarżącego z dnia 5 września 2014 r. nie zawierało wniosku o wszczęcie postępowania z art. 66 ustawy Prawo budowlane z uwagi na nieodpowiedni stan klepki w lokalu skarżącego. Pismo skarżącego zawierało wyraźne żądnie o kontrolę zgodności planowanych (w związku z ofertą na wykonanie usługi) robót z decyzją organu powiatowego w sprawie [...]. W konkluzji, mając na uwadze, że skarga w swej istocie dotyczy postępowania na czynności egzekucyjne, Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 skargę odrzucił. W skardze kasacyjnej skarżący zaskarżył ww. postanowienie w całości. Zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: – art. 166 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie dokonania oceny faktycznej treści żądania skarżącego przejawiającej się w oczywiście wadliwym zakwalifikowaniu wniesionej skargi na bezczynność organu jako "skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego", a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na fakt, iż rzekomo dotyczy ona przewlekłości postępowania egzekucyjnego, podczas gdy skarga dotyczy bezczynności organu, o której mowa w art. 149 p.p.s.a.; – naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli wynikające z błędnego ustalenia stanu faktycznego polegającego na przyjęciu, że pismo S. S. z dnia 5 września 2014 r. z uwagi na wyraźne odniesienie się do decyzji nr [...], a także okoliczność, że autor odniósł się do sprawy wymiany klepki podłogowej w odwołaniu od tej decyzji, należy rozpatrywać w oparciu o przepisy regulujące postępowanie egzekucyjne w administracji, podczas gdy zgodnie z treścią art. 54 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: p.e.a.) na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku nałożonego decyzją organu administracji; – art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. poprzez niedokonanie kontroli bezczynności organu administracji ze względu na błędne przyjęcie, że przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym, na którą nie służy skarga na bezczynność, podczas gdy w przedmiotowej sprawie na dzień wniesienia skargi postępowanie egzekucyjne nie było wszczęte i prowadzone oraz nie został wystawiony tytuł egzekucyjny, będący podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej. W oparciu o powyższe zrzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów poniesionych przed Sądem I instancji, z uwzględnieniem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. Wynikły na tle niniejszej sprawy problem sprowadza się do oceny, czy zarzucana przez S. S. bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego - innymi słowy, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna w świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Sąd I instancji odrzucił skargę S. S. na bezczynność organu powiatowego uznając, że jest ona niedopuszczalna, gdyż dotyczy postępowania egzekucyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko to jest co najmniej przedwczesne, gdyż, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, nie zostało poprzedzone wnikliwą oceną treści pisma z dnia 5 września 2014 r. Prawidłowe ustalenie zakresu żądania zawartego w powyższym piśmie ma o tyle istotne znaczenie, że zdaniem skarżącego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy pozostaje w bezczynności właśnie w sprawie opisanej w tym piśmie. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w skardze z dnia 16 lutego 2015 r. oraz w piśmie precyzującym skargę z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżący bardzo ogólnie opisał przedmiot skargi. Stwierdził jedynie, że skarży bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy i odniósł się do nierozpoznania jego wniosku z września 2014 r. Ustanowiony w trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 22 kwietnia 2016 r. sprecyzował żądania i wnioski S. S. zawarte w piśmie z dnia 5 września 2014 r. Sąd I instancji, choć przytoczył stanowisko skarżącego wyrażone w powyższym piśmie, to w żaden sposób nie odniósł się do niego. Pełnomocnik strony wywiódł wówczas, że wniesiona skarga na bezczynność jest dopuszczana i zarzucana organowi bezczynność podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i 4 p.p.s.a. Nie przesądzając o trafności powyższej oceny zgodzić się należy z autorem skargi kasacyjnej w tej kwestii, że pismo z dnia 5 września 2014 r. nie zawiera tylko jednego żądania - jak przyjął wadliwie Sąd I instancji, ale aż trzy wnioski. Niewątpliwie wszystkie żądania zawarte w tym piśmie mają bezpośredni związek z przedmiotem postępowania zakończonego decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], tj. zagrzybieniem lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. Rolą Sądu I instancji przy ocenie dopuszczalności skargi było zatem dokładne przeanalizowanie treści wniosku z dnia 5 września 2014 r., w tym również weryfikacja stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2016 r., czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nie można wykluczyć, że część żądań zawartych w piśmie z dnia 5 września 2014 r. mogła odnosić się etapu postępowania egzekucyjnego zmierzającego do spowodowania wykonania obowiązków nałożonych na Wspólnotę Mieszkaniową. Sąd I instancji, stwierdzając jednoznacznie, że skarga dotyczy bezczynności organu w postępowaniu egzekucyjnym, pominął fakt, że wniosek z dnia 5 września 2014 r. zawierał trzy żądania. Tym samym poza oceną dopuszczalności skargi pozostała skarga w zakresie zarzucanej organowi bezczynność w rozpoznaniu pozostałych żądań wniosku. Argumentacja Sądu I instancji odnosząca się do zakwalifikowania wniesionej skargi jako skargi na bezczynność organu w postępowaniu egzekucyjnym jest wadliwa również z tego względu, że nie została poprzedzona wnikliwą i wszechstronną oceną treści żądania skarżącego zawartej w piśmie z dnia 5 września 2014 r. w powiązaniu z zakresem ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Przede wszystkim zauważyć należy wewnętrzną sprzeczność w argumentacji Sądu odnośnie do zakwalifikowania skargi jako dotyczącej "postępowania na czynności egzekucyjne". Z jednej bowiem strony Sąd powołał się na prowadzenie czynności egzekucyjnych dotyczących obowiązku określonego w decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. W innym miejscu uzasadnienia Sąd natomiast stwierdził, że kwestia wymiany klepki podłogowej była przedmiotem oceny w postępowaniu zakończonym ww. decyzją. Jak wynika z decyzji organu wojewódzkiego określony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy zakres robót nałożonych na Wspólnotę Mieszkaniową nie obejmuje odgrzybienia podłogi oraz wymiany klepki podłogowej w lokalu skarżącego. Ewentualne postępowanie egzekucyjne nie mogłoby zatem doprowadzić do wykonania robót w zakresie odgrzybienia podłogi lokalu. Sąd I instancji podkreślił także, że zarzucając Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy bezczynność skarżący wskazał na zaniechanie kontroli prac planowanych - nie zaś rzeczywiście już wykonanych. W piśmie z dnia 12 września 2014 r. organ powiatowy wyjaśnił skarżącemu, że nie jest w jego kompetencji dokonywanie oceny ofert handlowych, a wybór wariantu sposobu wykonania nałożonych obowiązków należy do zobowiązanego. Sąd stanowisko organu uznał za prawidłowe. Tym bardziej zatem budzi wątpliwości trafność uznania, że skarga dotyczy postępowania na czynności egzekucyjne. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że Sąd I instancji nie wyjaśnił, dlaczego uznał, że skarga dotyczy bezczynności organu w czynnościach egzekucyjnych. Sąd nie odniósł się też do zagadnienia dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu egzekucyjnego. Konkludując, zasadne są te zarzuty skargi kasacyjnej, które wskazują, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów art. 166 w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. Opisane wyżej błędy proceduralne doprowadziły w konsekwencji do niewłaściwego, bowiem przedwczesnego zastosowania art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., polegającego na odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na fakt, iż rzekomo dotyczy ona bezczynności organu w postępowaniu egzekucyjnym. Rzeczą Sądu będzie zatem ponowna wnikliwa ocena dopuszczalności wniesionej skargi. W oparciu o treść pisma S. S. z dnia 5 września 2014 r. Sąd ustali, czy rozpoznanie każdego z żądań zawartych w tym piśmie powinno przybrać formę działalności organu administracji publicznej wymienioną w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., a tym samym, czy dopuszczalne jest poddanie bezczynności organu w tych sprawach kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Przy powyższej ocenie Sąd związany będzie wskazaniami zawartym w niniejszym rozstrzygnięciu. Sąd odniesie się również do stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2016 r. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Nie orzeczono w postanowieniu o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego. Wskazać należy, że przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie, w tym również postanowienie o odrzuceniu skargi (uchwała NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak było podstaw również do przyznania ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego należnego od Skarbu Państwa wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, albowiem przyznawane ono jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258 - 261 p.p.s.a.