I SA/Wa 1129/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Magdalena Durzyńska Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi W. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz W. B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W. B. w skardze z 20 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez niego wyroku tutejszego Sądu z 28 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. I SAB/Wa 162/14. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 17 października 2013 r. o odszkodowanie za nieruchomość [...], oznaczoną hip. [...] - w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Skarżący podniósł, że Prezydent nie wykonał wyroku. Dlatego pismem z 24 marca 2015 r. wezwał organ w trybie art. 154 § 1 ppsa do jego wykonania i wydania decyzji. Wobec braku reakcji ze strony organu, skarżący pismem z 6 maja 2015 r. ponownie wezwał Prezydenta do wykonania wyroku. Pomimo dwukrotnego wezwania organ nie wykonał wyroku. Skarżący podkreślił, że wyrok jest prawomocny i powinien być wykonany w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem. Skarżący wskazał, że zwłoka organu uzasadnia wymierzenie grzywny w górnej granicy określonej w art. 154 § 6 ppsa, gdyż Prezydent jest bezczynny od dnia przekazania mu prawomocnego wyroku, od blisko dwóch lat nie zakończył postępowania, nie zawiadomił stron o przyczynach uniemożliwiających wydanie decyzji, nie wyznaczył nowego terminu zakończenia sprawy, nie dochował terminu z art. 35 § 3 kpa, naruszył szereg przepisów kpa i zlekceważył prawomocny wyrok sądu. W ocenie skarżącego nałożenie grzywny w górnej granicy spowodowałoby, że Prezydent nie lekceważyłby w przyszłości wyroków sądu. Stosowanie niskiej kary grzywny nie spełnia bowiem swojej roli. Skarżący wyjaśnił, że zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 10 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014 r. przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wyniosło 3783,46 zł. Wobec tego skarżący wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości 37834,60 zł. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z [...] czerwca 2015 r., nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie o odszkodowanie. W piśmie procesowym z 9 lipca 2015 r. skarżący poparł skargę i wyjaśnił, że organ wadliwie zawiesił postępowanie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest bowiem odszkodowanie za działkę pow. [...] m. kw, wchodzącą w skład działki nr [...]. Tymczasem organ zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania w sprawie o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do części nieruchomości o pow. [...] m. kw., wchodzącej w skład działki nr [...]. Za działkę nr [...] strona nie domagała się odszkodowania. Nie ma więc żadnego związku pomiędzy postępowaniem o odszkodowanie, a postępowaniem o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do działki o pow. [...] m. kw. W ocenie skarżącego bezpodstawne zawieszenie postępowania ma na celu obejście zarzutu bezczynności i niewykonania prawomocnego wyroku sądu. W piśmie procesowym z 28 lipca 2015 r. skarżący wniósł na podstawie art. 154 § 7 ppsa o zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy zasądzonej grzywny. Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy postanowienie Prezydenta W. z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Jak wynika z akt sprawy prawomocny wyrok z 28 sierpnia 2014 r. r. w sprawie I SAB/Wa 162/14 wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do organu (do kancelarii) 12 stycznia 2015 r. Wobec tego termin do załatwienia sprawy upłynął 12 maja 2015 r. Bezsporne jest, że do daty orzekania w niniejszej sprawie decyzja nie została wydana, pomimo dwukrotnego wezwania organu przez skarżącego. Organ postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. zawiesił postępowanie w sprawie, jednakże jak słusznie wskazał skarżący, postanowienie to było wadliwe. Nie istniała bowiem zależność pomiędzy rozstrzygnięciem w sprawie o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do działki o pow. [...] m. kw., a postępowaniem w przedmiocie odszkodowania za działkę o pow. [...] m. kw. wchodzącą w skład działki nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie dochodzili odszkodowania za działkę o pow. [...] m. kw., która jest zajęta pod ulicę, a w latach 40 –tych ubiegłego wieku była przedmiotem zbycia przez byłych właścicieli na rzecz Miasta W. Wprawdzie organ podjął postępowanie postanowieniem z [...] lipca 2015 r., jednakże spowodowało to kolejną miesięczną zwłokę w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy. Skoro Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonanie wyroków sądów, niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwić sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak również do władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, że wystarczająco represyjną i dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 3000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa. Sąd oddalił skargę w części dotyczącej przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej uznając, że wysokość wymierzonej grzywny jest wystarczającą dolegliwością dla organu, mobilizującą go do rychłego wydania decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6, art. 151 i art. 200 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.