IV SA/Wa 1260/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 1260/13 UZASADNIENIE I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją", "decyzją odwoławczą") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej "SKO"), po rozpoznaniu odwołań: 1) Stowarzyszenia C. , 2) Stowarzyszenia O. , 3) Wójta Gminy W. , 4) M. , 5) J. Z. od decyzji Prezydenta Miasta O. (dalej "Prezydenta") z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu zintegrowanego systemu zagospodarowania odpadów obojętnych i innych niż niebezpieczne na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] oraz nr ew. [...] z obrębu w [...]. – S. (dalej "decyzji środowiskowej"), orzekło na podstawie na podstawie art.138 § 2 k.p.a. o uchyleniu decyzji Prezydenta w całości i przekazaniu temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia. II. Zaskarżona decyzja SKO zapadła w następującym stanie faktycznym: 1. Decyzją środowiskową z dnia [...] lipca 2012 r. Prezydent ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu zintegrowanego systemu zagospodarowania odpadów obojętnych i innych niż niebezpieczne na działkach nr ew. ...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] oraz nr ew. [...] z obrębu w [...]. – S. (dalej odpowiednio: "planowana przedsięwzięcie", "teren inwestycji"). Decyzja została wydana na podstawie art 104 k.p.a., art. 71 i art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 03 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z póżn. zm.), dalej "ustawy ocenowej". 2. Odwołania od decyzji Prezydenta wniosły: 1) Stowarzyszenie C. , 2) Stowarzyszenie O. , 3) Wójt Gminy W. , 4) M. 5) J. Z. W odwołaniach podniesiono, że ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji nastąpiło z naruszeniem szeregu przepisów postępowania administracyjnego i przepisów prawa materialnego. IM. Rozpatrzywszy zaskarżoną obecnie decyzją odwoławczą z dnia [...] kwietnia 2013 r. odwołania od decyzji Prezydenta, SKO na podstawie art.138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta i przekazało temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając zaskarżoną decyzję odwoławczą, SKO wskazało w szczególności, co następuje: 1. Podstawowym materiałem dowodowym mającym na celu określenie faktycznego wpływu na środowisko jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który powinien spełniać wymagania ustalone w przepisie art. 66 ustawy ocenowej. Raport niespełniający wymagań ustalonych w art. 66 tej ustawy nie powinien być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem, a w konsekwencji organ pierwszej instancji po uprzednim wezwaniu do jego uzupełnienia, winien odmówić ustalenia środowiskowego uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. 2. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy ocenowej opis planowanego przedsięwzięcia powinien zawierać charakterystykę całego przedsięwzięcia w postaci schematu całego przedsięwzięcia oraz powinien zawierać opis wszystkich kolejnych czynności technologicznych - operacji technologicznych wchodzących w skład przedsięwzięcia i ich parametrów technicznych czyli głównych cech charakterystycznych procesów produkcyjnych, ich wzajemnego powiązania (np. schematy technologiczne) oraz za pomocą jakich środków technicznych procesy te będą realizowane. Przykładowo w skład planowanego przedsięwzięcia wchodzą bioflltry. W raporcie należy określić, czy stosuje się biofiltry otwarte, czy zamknięte. Urządzenia te winny być scharakteryzowane poprzez podanie zasady ich działania oraz ich wyposażenia: wentylatory ssąco - tłoczące o odpowiedniej wydajności, komora nawilżania, dodatkowe urządzenia, np. filtry odpylające, płuczkę do usuwania nadmiaru siarkowodoru, wydajność urządzenia. Również winny być określone warunki - parametry techniczne w jakich będzie przeprowadzany proces biofiltracji takie jak: temperatura, wilgotność powietrza, pH, ilość i jakość związków organicznych dostarczanych do urządzenia, materiału, którym wypełniony jest biofiltr. Z tabeli 3.5.51.1 str. 82 Raportu wynika, że w skład planowanej inwestycji wchodzi dziewięć biofiltrów i każdy z nich powinien być scharakteryzowany w powyższy sposób. W skład planowanego przedsięwzięcia wchodzi proces kompostowania, czyli przetwarzania substancji w kontrolowanych warunkach w obecności tlenu (powietrza), w odpowiedniej temperaturze i wilgotności. Ze względu na metodę prowadzenia tego procesu można stosować kombinację dwóch podstawowych metod, tj. metodę aktywną (gorącą), metodę pasywną (zimną). Znane są na rynku krajowym w pełni zautomatyzowane instalacje do kompostowania składające się z bioreaktorów/tuneli sterowanych indywidualnie w oparciu o permanentne pomiary stanu powietrza wchodzącego do procesu i wychodzącego z procesu (ilość powietrza, ciśnienie, temperatura, wilgotność), oraz wejściowych parametrów kompostowanej frakcji, jak również ilości dodawanej do procesu wody. Procesor bilansuje te parametry i tworzy bilans dojrzewania. Na podstawie tych parametrów i bilansu dojrzewania, procesor ustala stopień rozkładu frakcji organicznej, który jest podstawą do sterowania ilością dodawanego powietrza i wody, oraz intensywność cykli pracy i spoczynku. W raporcie winien być precyzyjnie opisany ten proces oraz środki techniczne i ich parametry techniczne jakie są stosowane jak również powinien być dołączony schemat technologiczny procesu kompostowania. Analogicznie winny być scharakteryzowane inne operacje technologiczne takie jak produkcja paliwa alternatywnego (str.71 Raportu), jeśli inwestor zdecyduje się na jego wytwarzanie, sortowanie, w tym sposób oddzielenia od odpadów komunalnych odpadów komunalnych niebezpiecznych, kompostowanie, sposób postępowania z odciekami i gazem wysypiskowym, sposób eksploatowania składowiska, sposób uszczelnienia podstawy skarpy składowiska, opis budynków i ich wyposażenia, w których realizowane są poszczególne operacje technologiczne i innych (np. budynek wagi, magazynowy) itp. 3. Odpady przewidziane do przetwarzania w planowanym przedsięwzięciu powinny być określone poprzez konkretne wskazanie przewidywanych ich ilości i jakości (np. odpady kuchenne ulegające biodegradacji w ilości 12%, w skali roku np. 29000Mg/rok, opakowania z tworzyw sztucznych w ilości 18%, w skali roku 46000Mg/rok, opakowania ze szklą w ilości 10%, w skali roku 25000Mg/rok itp.). Dodatkowo winna być zamieszczona tabela uwzględniająca rodzaje przyjmowanych odpadów wraz ze wskazaniem ich kodu i odpowiadającym ich grup, podgrup i rodzajów odpadów. W analogiczny sposób powinien być opracowany opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy. 4. Charakterystykę całego przedsięwzięcia jak i wariantów można opracować na podstawie aktualnie działających instalacji do przetwarzania odpadów obojętnych i innych niż niebezpieczne. Zaś w raporcie należy określić źródło pochodzenia opisywanych technologii i ich parametrów technicznych, np. składowisko odpadów w Z. , zakład w L. bądź M. w W. itp. Dobranie odpowiedniego wzorca nie powinno stanowić większego problemu, w szczególności, że analogiczne przedsięwzięcia funkcjonują od ponad pięćdziesięciu lat. 5. Dotychczasowa redakcja tego dokumentu nie odpowiada wymogom przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1 i 5 ponieważ przedstawione w Raporcie opisy planowanego przedsięwzięcia oraz wskazanych wariantów są opisane w sposób ogólnikowy, chaotyczny i niespójny. Opisane operacje technologiczne wyrwane są z kontekstu. I tak z opisu głównych cech charakterystycznych przedsięwzięcia (str. 73 - 98 Raportu) wynika, że odpady, zostały scharakteryzowane za pomocą ogólnych kodów z pominięciem ich nazw własnych, lecz mimo to skład orzekający zauważył rozbieżności. W Raporcie odpady oznaczone kodem [...] zostały określone jako "inne odpady nieulegające biodegradacji". Podczas, gdy z obowiązującego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 200 Ir. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206), wynika, że odpad o kodzie [...] jest odpadem pochodzącym z= czyszczenia ulic i placów. Autor Raportu (str. 76 pkt 20 03 03) zaznacza również, że odpady o kodach [...] i [...] nie będą mogły być składowane na składowisku, lecz nie określa jednocześnie metody ich uzdatniania. Autor stwierdza, że powstaje obowiązek poddania ich bliżej nieokreślonym procesom technologicznym, tak aby mogły być poddane procesowi składowania (z dalszego opisu wynika, że odpad ten - frakcja 20 - lOOmm przeznaczona jest do kompostowania. Mimo że pkt 20.03.03 winien dotyczyć omówienia odpadów z czyszczenia ulic, to w punkcie tym brak jest informacji co inwestor zamierza czynić z tego typu odpadami. Kłopoty z klasyfikacją odpadów pojawiły się także w przypadku odpadu o kodzie [...], którym oznaczone są minerały (np. piasek, kamienie). Odpad ten na str. 76 określony jest jako typowo mineralny, zaś na str. 77 odpad ten określony jest jako dostarczony przez dostawców (granulacji wskazującej na dużą zawartość substancji organicznej, czyli przeznaczony do kompostowani. Przedstawione powyżej rozbieżności, niejasności winny być wyjaśnione i doprecyzowane w Raporcie. Również doprecyzowania wymaga, co inwestor ma zamiar uczynić z odpadem wielkogabarytowym o kodzie [...] (str. 77), w którym może znajdować się sprzęt z gospodarstwa domowego zmieszany ze sprzętem elektronicznym. W tym przypadku również nie wiadomo co inwestor zamierza uczynić z takimi odpadami - odpadami niebezpiecznymi. Pożądanym byłoby zobrazowanie opisywanych operacji technologicznych stosownym schematem postępowania i wzajemnego usytuowania poszczególnych elementów instalacji do przeróbki mechanicznej odpadów, 6. Podnieść w tym miejscu również wypada, że Inwestor pismem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] października 201 Ir., znak: [...] został wezwany m. in. Do przedstawienia sposobu zagospodarowania odpadów niebezpiecznych i odpadów z zużytym sprzętem gospodarstwa domowego oraz sprzętem elektronicznym o kodzie [...] (pkt II.7 i litego pisma), do opisania technologii produkcji paliwa alternatywnego (pkt 1I.8). Na powyższe inwestor odpowiedział, że odpad [...] to odpad, którego struktura uniemożliwia sortowanie ręczne, co zdaniem składu orzekającego jest brakiem odpowiedzi na postawione pytanie. Na pozostałe inwestor odpowiedział, że we wskazanym zapisie dotyczącym paliwa alternatywnego (str. 71 Raportu) wkradł się błąd, a składować odpadów niebezpiecznych nie zamierza, przy czym sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych nastąpi na etapie projektu budowlanego. Zdaniem składu orzekającego odpowiedź w sprawie odpadów niebezpiecznych należy uznać za wymijającą. Jeśli rzeczywiście odpadów niebezpiecznych inwestor nie zamierza składować, to skąd się biorą te bardzo niebezpieczne odpady (typu merkaptany, węglowodory alifatyczne i aromatyczne, benzen, cyjanowodór i cyjanki, formaldehyd) w emisji z biofiltra i na składowisku? 7. Również niezbyt precyzyjnie został opisany proces kompostowania etap I i II. W etapie pierwszym kompostowania (str. 79-80) autor stwierdza, że w zależności od temperatury procesu odpady mogą być napowietrzane z jednego kanału i takie określenie jest nieprecyzyjne. Autor winien podać konkretne wartości temperatury, od których zależy sposób napowietrzania odpadów. Także nieodpowiednie jest sformułowanie, iż wymagane jest:"prowadzenie procesu w zamkniętej hali.,", wykonanie urządzeń separujących...", albowiem wymagania te zostały uwzględnione w opracowanej technologii. Technologia ta powinna być ujawniona w Raporcie, bowiem w przeciwnym razie twierdzenia te zostaną potraktowane za gołosłowne. W procesie tym powietrze służące napowietrzaniu pryzmy oczyszczane jest w biofiltrze i w tym miejscu proces ten winien być dokładnie omówiony. Stwierdzenie, że przewiduje się zastosowanie biofiltra o powierzchni 600m2; z układem wentylacyjnym jest niewystarczające. Urządzenie to winno być scharakteryzowane w sposób zaproponowany przez skład orzekający. Charakterystyka biofiltra jest istotna choćby ze względu na sposób traktowania go jako emitora zanieczyszczeń. Omawiając przewidywane rodzaje i ilości zanieczyszczeń, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia autor Raportu określił położenie emitorów (tabela 3.5.5.1.1, str. 82), przy czym emitory te zostały ujęte jako punktowe. Przykładowo emitor w postaci biofiltra w tej tabeli został określony jako emitor punktowy w ilości 9 emitorów. Podczas, gdy z powyższej informacji i z Raportu str. 81 wynika, że jego powierzchnia wynosi 600m2, co może wykluczyć przypisanie mu tylko 9 punktów emisyjnych, bowiem jeśli biofiltry są zamknięte to prawdopodobnym jest, że będą one miały 9 punktów emisyjnych. Jednakże w przypadku biofiltrów otwartych ilość ta będzie większa. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak wskazania rodzaju emitorów (otwarte, zamknięte) budzi duże zastrzeżenia co do danych wskazanych w Raporcie, a nadto może powodować zafałszowanie teoretycznych -obliczeń. Analogicznie sprawa przedstawia się w stosunku do pozostałych emitorów: wiata-dojrzewanie kompostu (42 emitory),wentylacja ogólna hali obróbki wstępnej odpadów (6 emitorów), składowisko odpadów (128 emitorów), linia sortownicza (5 emitorów), sita mobilne (2 emitory). 8. Zgodnie z przepisem art. 66 ust 1 pkt 1c ustawy ocenowej Raport zanieczyszczenia związane z funkcjonowaniem planowanej inwestycji określa jako pochodzące m. in. z: odcieków, emisji gazów i pyłów do powietrza i emisji bioareozoli. Biorąc pod uwagę skład jakościowy emitowanych zanieczyszczeń należy powziąć wątpliwość co do jakości planowanych odpadów. Emisja z biofiltra merkaptanów, węglowodorów alifatycznych i aromatycznych pozwala powątpiewać, że emisje te mogą pochodzić z odpadów komunalnych. Emisje te następnie roznoszone są dalej po niemalże całym terenie składowiska. Fakt ten nie budziłby zdziwienia i wątpliwości, składu orzekającego, gdyby emisje te pochodziły ze składowiska odpadów bardzo niebezpiecznych, na które mogłyby być dostarczane odpady niebezpieczne np. pochodzące z czyszczenia rurociągów naftowych. Niepokój Kolegium budzą również emisje ze składowiska w postaci benzenu, cyjanowodoru i cyjanków, bowiem odpady komunalne nie powinny zawierać tych substancji niebezpiecznych. Inwestor chcąc uwolnić się od zarzutu manipulowania danymi, winien we własnym, dobrze pojętym interesie przedstawić szczegółowe pomiary wielkości emisji uzasadniające swoje wyniki analiz, a jednocześnie umożliwiające pełną ocenę oddziaływania planowanej inwestycji w zakresie emisji substancji gazowych i pyłowych do powietrza. Podnieść w tym miejscu wypada, że inwestor pismem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] października 20 lir., znak: [...] został wezwany (pkt 1.2 i 3) do przedstawienia wydruków potwierdzających wprowadzenie danych do programu obliczeniowego. W odpowiedzi na powyższe inwestor wyjaśnił, ze obliczenia wykonano według wzorów opisanych w pkt 2.5 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz U. Nr 16, poz. 87) i zamiast wnoszonych wydruków załączył wyniki obliczeń stężeń Smm oraz odległości występowania tego stężenia, nie wskazując w jaki sposób uzyskał te wyniki. Decyzja środowiskowa jest bezpośrednio powiązana z rozstrzygnięciem wyrażającym zgodę na realizację i ustalającą wymagania, które dane przedsięwzięcie powinno spełnić podczas jego realizacji (budowy) i wyposażenia, dla zapewnienia przestrzegania wymagań ochrony środowiska w zakresie, w jakim już funkcjonujące przedsięwzięcie na środowisko mogłoby oddziaływać. Zgodnie z art.86 ustawy ocenowej decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust 1 (w tym również decyzję o warunkach zabudowy terenu), co winno skutkować szczególnie wnikliwym badaniem podstawowego dokumentu będącego podstawą wydania decyzji środowiskowej jakim jest Raport OOŚ. Zaś sam Raport nie może budzić kontrowersji i poważnych zastrzeżeń co do jego wiarygodności i rzetelności. 9. Z zaskarżonej decyzji wynika, że planowana inwestycja położona jest na terenie przeznaczonym pod składowisko odpadów komunalnych (oznaczonym na planie zagospodarowania przestrzennego symbolem WS), zgodnie z uchwałą Rady Miasta O. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z dnia [...] marca 2002r., poz. [...]). Uchwała ta wyznacza w promieniu 500m. od granic składowiska strefę ochrony sanitarnej obejmującą tereny rolne, na których wyklucza się lokalizację zabudowy mieszkaniowej, obiektów służących produkcji żywności i wykorzystania w celach hodowlanych. Jednak najbliższa zwarta 1 zabudowa mieszkaniowa (wieś G.) znajduje się w odległości ok. 250m od granic terenu przeznaczonego pod planowana inwestycję. Ze streszczenia w języku niespecjalistycznym Raportu str.6 wynika, że "zasięg ujemnego oddziaływania ze względu na emisję odorów może sięgać do około 340m od źródeł emisji a ze względu na emisję bioareozoli do około 200m od źródeł emisji". Oznacza to, że w zasięgu uciążliwości odorowej - oddziaływania przedmiotowej inwestycji znajdować się będzie zwarta zabudowa mieszkaniowa (wieś G.). Wyznaczając strony niniejszego postępowania organ winien zatem kierować się zasięgiem strefy oddziaływania uwzględniając mieszkańców w/w wsi jako strony czego nie uczynił mając na względzie wskazane w decyzji nr ew. działek, tj. w promieniu 340m od granic przedmiotowej inwestycji. Należy w tym miejscu podnieść, że zasięg strefy uciążliwości odorowej inwestor władny jest zmniejszyć poprzez zapobieganie emisji odorantów oraz dezodoryzację gazów odlotowych, jednakże z raportu nie wynika aby tego rodzaju środkirbyły planowane przez inwestora. 10. Nadto zdaniem składu orzekającego mając na względzie zapis Planu dot. ustalenia strefy sanitarnej organ ponownie winien- przeanalizować zgodność planowanego przedsięwzięcia z zapisami w/w Planu w szczególności w kontekście odstąpienia od wyznaczenia takiej strefy. Skoro bowiem Plan zakłada taką strefę to powstaje uzasadniona wątpliwość, czy organowi wolno odstąpić od jej wyznaczenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody. Kwestia ta winna być szczegółowo wyjaśniona i uzasadniona w ponownym postępowaniu. Fakt, że organ pierwszej instancji odstąpił od wymogu utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania wokół składowiska (pkt 1.6 zaskarżonej decyzji) oznacza to, że zaskarżona decyzja jest niezgodna w planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonego zgodnie z cyt. uchwałą Rady Miasta O. Nr [...]. 11. Dokonując analizy zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego jej wydanie postępowania administracyjnego skład orzekający uznał, że występujące uchybienia nie pozwalają na pozostawienie przedmiotowej decyzji w obrocie prawnym, a jednocześnie ponieważ sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania w znacznej części to nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy reformatoryjne przez SKO. 12. Organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę winien przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem uwag zawartych w niniejszej decyzji, jak również powinien przeanalizować szczegółowo wszystkie argumenty zawarte w odwołania. Organ winien ustalić strony postępowania - zgodnie zasięgiem oddziaływania przedmiotowej inwestycji, tj. w promieniu ok. 340 m od granicy ternu przedmiotowej inwestycji. Wobec braku doręczenia wydruków zawierających dane wejściowe do obliczeń wszystkich emisji i obliczeń akustycznych, organ pierwszej instancji winien rozważyć ewentualnie możliwość i potrzebę uzupełnienia Raportu OOŚ iub konieczność opracowania nowego raportu OOŚ. Raport winien być opracowany przez osobę lub osoby posiadające wiedzę specjalistyczną z dziedziny, którą planowane przedsięwzięcie się wiąże, tj w przedmiotowej sprawie z gospodarki odpadami (stosowne dokumenty potwierdzające powyższe winny znajdować się w aktach sprawy) i spełniać wszystkie wymagania, o których mowa w art. 66 cyt ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Powinien on zawierać opisane w zwięzłej formie konkretne rozwiązania techniczne i parametry techniczne oraz dane z przeprowadzonych badań, ich zwięzłe omówienie, tak aby umożliwił on ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko właściwemu organowi. Do tego celu niezbędnym jest wiarygodne opracowanie jego treści przez osobę posiadającą wiedzę fachową z dziedziny gospodarki odpadami. Raport bowiem nie powinien stanowić opracowania tylko teoretycznego bądź stanowić kopię biblioteki uniwersyteckiej. IV. Skarżąca wniosła do Sądu skargę na decyzję SKO, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, t.j.: - art. 66 ust. 1 pkt 1) i 5) ustawy ocenowej poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że charakterystyka przedsięwzięcia zawarta w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i jego wariantów powinna zawierać szczegółowe dane techniczne, dotyczące budowy instalacji i jej wyposażenia (w stopniu właściwym dla projektu budowlanego) oraz dokładne dane i schematy procesów produkcyjnych; - art. 66 ust. 1 pkt 1) i 5) ustawy ocenowej poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że charakterystyka przedsięwzięcia i jego wariantów dokonywana w raporcie powinna być realizowana w oparciu o już działające inwestycje; - art. 135 ust.1 w zw. z art. 82 ust 1 pkt 3) ustawy ocenowej poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że zapisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinny mieć wpływ na ustalenie w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania oraz art. 80 ust.2 ustawy ocenowej poprzez bladną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że stwierdzenie zgodności analizowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dokonywane przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno dotyczyć także innych kwestii aniżeli lokalizacja przedsięwzięcia; - art.66 ust.1 pkt 1 lit. c) ustawy ocenowej poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że rodzaje i ilości zanieczyszczeń powstałe w związku z funkcjonowaniem planowanego przedsięwzięcia powinny zostać ustalone w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie na podstawie przewidywań wynikających z obliczeń (symulacji), a realnych pomiarów, co pozostaje w sprzeczności z charakterem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i jej miejscem w procesie inwestycyjnym; - art.66 ust.1 pkt 19) ustawy ocenowej poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że Prezydent naruszył prawo, nie dokonując szczegółowych ustaleń na temat autorów raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; - art. 12 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuzasadnionym kwestionowaniu prawidłowości analiz zawartych w Raporcie i wyników obliczeń dotyczących emisji do powietrza w związku z realizacją planowanego przedsięwzięcia; - art. 135 ust. 1 i 2 powołanej wyżej ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 82 ust. 2 pkt 3) ustawy ocenowej poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że podstawę do stwierdzenia obowiązku utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mogą stanowić zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; | - art.7 i 77 k.p.a. i art.7 w zw. z art 136 k.p.a. i art.12 § 1 k.p.a. - poprzez dokonanie niewłaściwej oceny materiału dowodowego i ustalenie okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w sposób sprzeczny z jego treścią, _ względnie nieprzeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, co doprowadziło do przedłużenia postępowania z naruszeniem interesów skarżącego; - art.80 k.p.a. poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów polegające na nieuzasadnionym uznaniu przedłożonego przez Inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko za niewiarygodny środek dowodowy, bezpodstawne analizowanie i kwestionowanie tych ustaleń zawartych w przedłożonym raporcie, które wymagają fachowej wiedzy oraz uznanie za nieudowodnione okoliczności faktycznych możliwych do ustalenia na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów; - art. 138 § 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji uchylającej decyzję Prezydenta i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia w sytuacji, gdy wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia były wyjaśnione, a ewentualne braki nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy; art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne uzasadnienie prawne decyzji oraz sporządzenie uzasadnienia faktycznego w sposób w wielu miejscach niezrozumiały, uniemożliwiający ustosunkowanie się do jego treści. V. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalanie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi, SKO wskazało w szczególności, co następuje: 1. Argumenty skargi są nieprzekonywujące. Wbrew twierdzeniom skarżącej raport jest podstawowym dokumentem niezbędnym do merytorycznej oceny przedsięwzięcia oraz jego wpływu na środowisko. Jeśli przedsięwzięcie dotyczy sfery rozwiązań technologicznych, to winno ono być opisane pomocą środków technicznych. Biorąc pod uwagę postanowienia przepisu art.67 ustawy ocenowej raport winien uwzględniać dane wynikające z rozwiązań projektowych (technicznych) niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W tym celu SKO wskazało te środki techniczne, które w sposób jednoznaczny winny scharakteryzować przedmiotowe przedsięwzięcie, bowiem dotychczasowa redakcja raportu bardziej przypomina opowieść beletrystyczną niż opis rozwiązania technicznego. 2. Wskazując określone parametry techniczne, jakimi winny być scharakteryzowane urządzenia, w których będą realizowane poszczególne operacje technologiczne, SKO wzięło pod uwagę fakt, że urządzenia techniczne zawierają karty charakterystyk technicznych mowa w zaskarżonej decyzji (str. 5). Zatem określenie tych parametrów i dostępne wraz z urządzeniem, a jednocześnie daje podstawę do oceny nowoczesności urządzenia i jego oddziaływania na środowisko. 3. Wbrew twierdzeniom skarżącej tabela 3.6.6.2.7 zawarta w raporcie zawiera bilans odpadów opracowany w sposób zbyt ogólny. Tabela ta winna ujmować ten bilans na grupy i podgrupy. Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy o odpadach odpady klasyfikuje ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju odpadów... 3. Odnosząc się do wyjaśnień dotyczących pkt 5 i 6, trzeba uznać je za zasadne. Mylnie przykładowo przyjęto, iż biofiItrów jest 9 (str. 7). podczas gdy jest jeden biofiltr, na którym oznaczono 9 punktów emisyjnych. 4. Natomiast twierdzenia skarżącej iż dokonane obliczenia emisji (z wyłączeniem emisji hałasu) zostały wykonane prawidłowo są gołosłowne, bowiem ani raport, ani jego uzupełnienie nie zawiera danych wejściowy do programów komputerowych. 5. Wbrew twierdzeniom skarżącej SKO nie wywodzi, iż dojdzie do prze odpadów niebezpiecznych, bowiem SKO wyraża zdziwienie, iż w emisji z biofiltra znajdują się składniki pochodzące z odpadów niebezpiecznych. Wyjaśnienia skarżącej, iż składniki te powstały w procesie kompostowania należy uznać za nieprzekonujące. W procesie kompostowania powstaje m. in. glebo - humus (nawóz organiczny), znajdujący zastosowanie do rekultywacji gruntów, który zawiera związki węgla, azotu i fosforu. Natomiast w powietrzu, które oczyszczane jest w biofiltrze, zwykle znajdują się węglowodory alifatyczne, alkohole, aldehydy, kwasy organiczne, akrylany, fenole, aminy i amoniak. Podczas gdy skarżący twierdzi, że w wyniku kompostowania powstają związku merkaptany, węglowodory alifatyczne i aromatyczne, benzen (węglowodór aromatyczny), cyjanowodór i cyjanki, formaldehyd (aldehyd mrówkowy). O ile merkaptany mogą znajdować się w ściekach i osadach pościekowych, lecz cyjanowodór i cyjanki prędzej powstaną w galwanizerni niż w procesie kompostowania, zaś węglowodory alifatyczne i aromatyczne, w tym benzen prędzej można znaleźć w ropie naftowej niż w kompostowania. 6. W przypadku pkt 4 skargi SKO wskazało, na istniejące nieścisłości co do stosowanej klasyfikacji odpadów, bądź produkcji paliwa alternatywnego (str.6 zaskarżonej decyzji), które to rozbieżności po wyjaśnieniu, winno usunąć się z raportu, w szczególności wobec stwierdzenia skarżącej, iż przedmiotem postępowania nie będzie objęta produkcja paliwa alternatywnego. 7. SKO nie postawiło zarzutu niezgodności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lecz ten fakt organowi pierwszej instancji do rozważenia. 8. Z przedłożonej przez skarżącą informacji, dotyczącej osób sporządzających raport wynika, że osoby te, to: D. K., W N., M. F., D. C., S. K. i R. O.. Z samego raportu (str. 11) wynika natomiast nieco inny skład zespołu autorskiego. Nie figuruje w nim nazwisko M. F., natomiast dodatkowo figurują: T. G. i A. K. VI. Uczestnicy postępowania na prawach strony wnieśli w toku postępowania sądowego szereg pism procesowych, w których wnieśli o oddalenie skargi, popierając stanowisko SKO odnośnie konieczności powtórzenia przez Prezydenta postępowania wyjaśniającego w oparciu o poprawiony raport. Jednocześnie uczestnicy podnieśli szereg argumentów, przemawiających w ich ocenie przeciwko realizacji planowanej inwestycji. Stosownie do powyższego: 1) Stowarzyszenie Osiedla "L." oraz Stowarzyszenie "C. " przedstawiły swoje stanowisko w sprawie w pismach z dnia 19 września 2013 r. i 1 października 2013 r., 2) Stowarzyszenie "Z." przedstawiło swoje stanowisko w piśmie z dnia 2 grudnia 2013 r., 3) Stowarzyszenie Ekologiczne "S." przedstawiło swoje stanowisko w piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. VII. Skarżąca uzupełniła stanowisko sformułowane w skardze pismami procesowymi z dnia: 30 września 2013 r. i 4 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VIII. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja SKO zapadła z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art.7 i 77 § 1 w związku z art.138 § 2 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy nie wykazał bowiem w przekonujący sposób, że w sprawie wystąpiły przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia. IX. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji SKO prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną obecnie decyzją SKO było ustalenie na podstawie art.71 i nast. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 199, poz.1227 z późn. zm.) - "ustawy ocenowej" środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Rozpatrzywszy odwołania od decyzji Prezydenta, SKO uznał, że zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji procesowej, o której mowa w art.138 § 2 k.p.a., tj. do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania temu organowi sprawy do ponownego rozpoznania. Podkreślania wymagają następujące kwestie, związane ze stosowaniem przez organ odwoławczy art.138 § 2 k.p.a.: Określone w art. 138 § 2 przesłanki podjęcia przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia kasacyjnego nie mogą być rozpatrywane samoistnie bez związku z przewidzianymi w art.136 k.p.a. obowiązkami organu odwoławczego w sferze postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy może powołać się na przepis art. 138 § 2 zdanie pierwsze tylko wówczas, gdy wykaże, że przeprowadzenie przezeń dodatkowego postępowania wyjaśniającego w granicach wyznaczonych przez art. 136 nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Bowiem w sytuacji gdy przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 136 umożliwiłoby temu organowi prawidłowe załatwienie sprawy, podjęcie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej z tym uzasadnieniem, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania w całości lub w znacznej części, jest równoznaczne z naruszeniem obu tych przepisów. W związku ze zmianą stanu prawnego, z dniem 11 kwietnia 2011 r. zmieniły się przesłanki dopuszczalności wydania przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 138 § 2 organ może wydać decyzję kasacyjną gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wyraźnie zatem kodeks wyodrębnia dwie przesłanki wydania przez organ odwoławczy decyzji, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, a mianowicie: a) stanowcze stwierdzenie przez organ odwoławczy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, czyli przepisów kodeksu oraz/lub przepisów o postępowaniu zawartych w ustawach szczególnych, b) uznanie przez organ odwoławczy, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Użycie w tym przepisie przyłączającego spójnika "a" oznacza, że samo stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, aczkolwiek jest konieczną przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą; konieczne jest bowiem dodatkowo wykazanie, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie". Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości będzie niezbędne wtedy, gdy organ pierwszej instancji przy rozpatrywaniu sprawy naruszył przepisy postępowania w takim stopniu, że czyni to sprawę niewyjaśnioną w całości, co z kolei nie zezwala organowi drugiej instancji na zastosowanie art.136 k.p.a. W piśmiennictwie podkreśla się, że instytucja kasacji przewidziana w art. 138 § 2 ma charakter wyjątkowy, bowiem "nie może być podjęta w innych sytuacjach niż te, które zostały określone w art. 138 § 2" (B. Adamiak (w:) Komentarz, 1996, s. 592), a przed organem odwoławczym powinno zapaść powtórne rozstrzygnięcie merytoryczne (np. Z. Janowicz, Komentarz, 1995, s. 328). 2. Sąd podziela stanowisko skargi, że organ odwoławczy nie wykazał w przekonujący sposób, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji jest obarczone na tyle istotnymi uchybieniami, prowadzącymi do niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, których nie można było uzupełnić w trybie przewidzianym w art.136 k.p.a. W szczególności wskazać należy, że organ odwoławczy nie skorzystał z możliwości wezwania skarżącej, w ramach stosowania art.136 k.p.a., do wyjaśnienia wątpliwości związanych z treścią raportu, w tym w szczególności do przedstawienia ewentualnych uzupełnień tego dokumentu. 3. SKO zakwestionowało prawidłowość postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w I instancji przez Prezydenta, stwierdzając że podstawą poczynionych tam ustaleń faktycznych był raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, obarczony istotnymi wadami. Wady raportu polegają w ocenie SKO w pierwszej kolejności na jego ogólnikowości, przejawiającej się zaniechaniem przez autorów raportu przedstawienia szczegółowego opisu kolejnych czynności technologicznych, które miałyby być dokonywane w ramach eksploatacji planowanego przedsięwzięcia oraz niedostateczną identyfikacją odpadów, które miałyby być przedmiotem zagospodarowania. SKO podniosło również, że Prezydent nie dokonał wyczerpującej analizy postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 4.W ocenie SKO przedłożony przez skarżącą raport nie zawiera, wbrew art.66 ust.1 pkt 1 ustawy ocenowej, charakterystyki całego przedsięwzięcia w postaci schematu całego przedsięwzięcia oraz opisu wszystkich kolejnych czynności technologicznych - operacji technologicznych, wchodzących w skład przedsięwzięcia i ich parametrów technicznych, czyli głównych cech charakterystycznych procesów produkcyjnych, ich wzajemnego powiązania (np. schematy technologiczne) oraz wskazania, za pomocą jakich środków technicznych procesy te będą realizowane. SKO wskazało, że braki, o których mowa powyżej, dotyczą w szczególności następujących kwestii: biofiltry, proces kompostowania, produkcja paliwa alternatywnego jeśli inwestor zdecyduje się na jego wytwarzanie, sortowanie, w tym sposób oddzielenia od odpadów komunalnych odpadów komunalnych niebezpiecznych, kompostowanie, sposób postępowania z odciekami i gazem wysypiskowym, sposób eksploatowania składowiska, sposób uszczelnienia podstawy skarpy składowiska, opis budynków i ich wyposażenia, w których realizowane są poszczególne operacje technologiczne i innych (np. budynek wagi, magazynowy) itp. Odnosząc się do powyższej oceny SKO należy stwierdzić, co następuje: Zgodnie z art.66 ust.1 pkt 1 ustawy ocenowej raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności: a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania, b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych, c) przewidywane rodzaje i ilości zanieczyszczeń, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia. Opis planowanego przedsięwzięcia zamieszczono w rozdziale 3 raportu (str.50 -162). W rozdziale 3.4 raportu (str.68 - 73) zamieszono charakterystykę przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy, eksploatacji i użytkowania. Wskazano tam (str.68), że planowane przedsięwzięcie będzie polegać na budowie zakładu zintegrowanego systemu zagospodarowania odpadów obojętnych i innych niż niebezpieczne w O. Jego zadaniem będzie poprawa funkcjonowania gospodarki odpadami zarówno na terenie Miasta i Gminy O., jak też eksploatowanego Składowiska Odpadów Komunalnych O.. Przedmiotowe przedsięwzięcie będzie polegać na procesach odzysku, wytwarzania i unieszkodliwiania odpadów w instalacji obróbki mechaniczno - biologicznej skarżącej. Wariant realizacyjny zaproponowany przez skarżącą przewiduje wydajność instalacji w granicach 50.000 - 60.000 Mg odpadów na rok/rok. W celu ułatwienia obliczeń przyjęto maksymalną ilość odpadów, tj. 60.000 Mg odpadów na rok/rok. Wskazano dalej, że zastosowane rozwiązania techniczne zostały oparte o procesy mechaniczne, pozwalające na wyodrębnienie z dostarczanych odpadów surowców wtórnych oraz substancji organicznej. Surowce wtórne zostaną przekazane do innych podmiotów w celu ich ponownego wykorzystania, zaś część organiczna zostanie przekompostowana na terenie planowanej inwestycji. Pozostałość z planowanych procesów będzie unieszkodliwiona na wskazanym wcześniej składowisku. Proces technologiczny będzie przebiegać w następujących etapach: - rozładunek dostarczonych odpadów w pomieszczeniu zamkniętym (po wcześniejszym ustaleniu masy i rodzaju odpadów), - obróbka mechaniczna dostarczonych odpadów komunalnych na sicie obrotowym, - ręczna segregacja odpadów poddanych obróbce na sicie obrotowym, - wydzielenie frakcji żelaznej przez elektromagnes, - obróbka mechaniczna dostarczonych odpadów o kodzie [...] na rozdrabniaczu, - skierowanie odpadów o kodzie [...] (frakcji organicznej) do I Etapu kompostowania prowadzonego w zamkniętej hali z wymuszonym obiegiem powietrza zakończonym filtrem biologicznym, - obróbka mechaniczna kompostu "surowego" (po I etapie kompostowania) na drugim sicie obrotowym (podział kompostu "surowego" na balast i kompost), - II etap kompostowania "dojrzewanie" na placu kompostowym, - unieszkodliwienie przez składowanie balastu na składowisku odpadów i odzysk dojrzałego kompostu do prac rekultywacyjnych kończy cykl technologiczny. W rozdziale 3.5 raportu opisano główne cechy charakterystyczne przedsięwzięcia (str.73 - 98), w tym: - technologię obróbki mechanicznej odpadów (rozdział 3.5.1, str.74 - 78), - wyposażenie instalacji do przeróbki odpadów (rozdział 3.5.2, str.78 - 79), technologię kompostowania (rozdział 3.5.3, str.79 - 80), - planowane urządzenia do zastosowania w procesie kompostowania (rozdział 3.5.4, str.81), - parametry emisji substancji do powietrza (rozdział 3.5.5., str.82 - 98). Podkreślić należy, że zgodnie z art.66 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy ocenowej raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać "główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych". Ustawa ocenowa nie określa stopnia szczegółowości raportu w tym zakresie, w konsekwencji czego uznać należy, że stopień tej szczegółowości należy ustalać odpowiednio do charakteru przedsięwzięcia, którego postępowanie dotyczy. W oczywisty sposób kryteria określania stopnia szczegółowości charakterystycznych cech procesów produkcyjnych winny być oparte o ocenę rzeczywistej niezbędności i istotności danych informacji o procesach produkcyjnych dla oszacowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ocena ta winna uwzględniać przedmiot i granice postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań, tj. nie wkraczać w kwestie rozstrzygane w innych postępowaniach administracyjnych (np. w przedmiocie udzielania zezwolenia na emisje). Odnosząc powyższe uwarunkowania do niniejszej sprawy należy wskazać, w oparciu o cytowane wcześniej postanowienia raportu, że literalnie rzecz ujmując główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych zostały w nim opisane. Co do zasady nie wykluczało to dopuszczalności stwierdzenia przez SKO konieczności uszczegółowienia poszczególnych ustaleń raportu, niemniej w ocenie Sądu SKO nie wykazało w sposób dostatecznie przekonujący, że zamieszczony w raporcie opis procesów produkcyjnych charakteryzuje się niedostateczną szczegółowością, uniemożliwiającą oszacowanie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika w sposób dostatecznie precyzyjny, ustalenie jakich parametrów i oddziaływań planowanej inwestycji, istotnych z punktu widzenia konieczności oszacowania wpływu inwestycji na środowisko, zostało uniemożliwione w związku z wywiedzionymi przez SKO niedostatkami w opisie procesów produkcyjnych. Jednocześnie, o czym była mowa wcześniej, SKO nie podjęło w ramach przewidzianych przepisem art.136 k.p.a. działań, zmierzających do wyjaśnienia powziętych wątpliwości, czy też zastrzeżeń poprzez zobowiązanie skarżącej do przedłożenia stosownych wyjaśnień i uzupełnień. 5. Analogiczny zarzut należy postawić SKO odnośnie poruszonej w zaskarżonej decyzji kwestii zidentyfikowania w raporcie odpadów związanych z ewentualną eksploatacją inwestycji. Wymienione w decyzji uchybienia, dotyczące odpadów opatrzonych w raporcie kodami 20 03 03, 19 12 12, 20 03 01, 19 12 09, 20 03 07 mają de facto charakter omyłek, czy też nieścisłości, ewentualnie wymagają przedstawienia przez skarżącą na etapie postępowania odwoławczego wymaganych wyjaśnień, ewentualnie korekt, nie mają natomiast charakteru uchybień istotnych, wymagających zastosowania przez organ art.138 § 2 k.p.a. W podobny sposób należy ocenić podniesioną przez organ kwestię niedostatecznego uszczegółowienia w raporcie katalogu odpadów zawartego w tabeli 3.6.6.2.7. 6.Odnośnie stwierdzonego przez SKO braku wyczerpującego odniesienia się przez skarżącą do wskazanego w decyzji wezwania RDOŚ podkreślenia wymaga, że organ ten ostatecznie pozytywnie zaopiniował planowaną inwestycję postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...], określając warunki, które zostały uwzględnione w decyzji środowiskowej. 6. W związku ze stwierdzeniem w zaskarżonej decyzji SKO, że w postępowaniu przed organem I instancji pominięto mieszkańców wsi G. wskazać należy, że na str.13 decyzji Prezydenta (pierwszy akapit od góry) zawarte to zostało wyszczególnienie nieruchomości, położonych w obrębie G. (C.), w tym działki o nr ew.[...], uznanych za nieruchomości znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji. 7. W ramach rozpoznania całokształtu sprawy SKO winno było samodzielnie ocenić zgodność planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, formułując w tym zakresie jednoznaczne wnioski. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że zaskarżona decyzja SKO została wydana ze wskazanymi na wstępie naruszeniami przepisów postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tej racji zaskarżoną decyzję należało wyeliminować z obrotu prawnego. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku SKO ponownie rozpatrzy odwołania od decyzji Prezydenta, uwzględniając wskazania zawarte powyżej. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt lit.c, art. 152 oraz art.200 p.p.s.a.