II GZ 791/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1120/15 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 7 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1120/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odmówił H. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. WSA stwierdził, że rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie dopatrzył się istnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Sąd I instancji uznał, że oświadczenie skarżącej okazało się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych i dlatego pismem z [...] sierpnia 2015 r. została wezwana do dostarczenia dokumentów źródłowych mających zobrazować jej rzeczywistą sytuację finansową i majątkową. Wezwanie to doręczono skarżącej [...] sierpnia 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni nie przedłożyła żadnego dokumentu. Wobec tego Sąd uznał, że z uwagi na braki w dokumentacji, wnioskodawczyni nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Zdaniem WSA przedstawione przez skarżącą dokumenty, kserokopie zaświadczenia lekarskiego czy sentencje orzeczeń – nie były wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych skarżącej, jak również nie pozwalały na weryfikację przedstawionych przez nią danych dotyczących jej stanu rodzinnego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy. Skarżąca podniosła, że we wniosku przedstawiła swoją sytuację majątkową, jednak Sąd nie uwzględnił jej wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, więc podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Przepis ten zobowiązuje wnioskodawcę do wykazania okoliczności, które przemawiają za przyznaniem mu prawa pomocy. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W rozpoznawanej sprawie H. K. została wezwana (pismem z [...] sierpnia 2015 r.) do przedłożenia dodatkowych dokumentów oraz wyjaśnienie nieścisłości dot. jej sytuacji majątkowej. Pomimo prawidłowego doręczenia tego pisma [...] sierpnia 2015 r. wnioskodawczyni nie przesłała żadnych dokumentów ani oświadczeń, które wykazałyby jej sytuację finansową. Jedynymi dostępnymi dokumentami świadczącymi o sytuacji majątkowej skarżącej jest wyciąg z rachunku bankowego oraz decyzja o dokonaniu waloryzacji emerytury na kwotę 1.451,47 zł. Przesłano też zaświadczenie o stanie zdrowia skarżącej oraz kopie sentencji postanowień o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w innych sprawach. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że powyższe informacje nie były wystarczające do oceny sytuacji finansowej skarżącej. Do pełnego zobrazowania, a następnie oceny stanu majątkowego H. K. niezbędne były dodatkowe dokumenty i wyjaśnienia, do złożenia których skarżąca była wezwania. Zaniechanie wykonania wezwania sądu z [...] sierpnia 2015 r. uniemożliwiło WSA dokonanie oceny sytuacji majątkowej skarżącej pod kątem spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy. Oceny tej nie zmieniło lakoniczne zażalenie, w którym skarżąca nie spróbowała nawet wykazać swojej sytuacji majątkowej, lecz jedynie wyraziła swój sprzeciw wobec podjętego przez WSA rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.