VI SAB/Wa 57/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. w przedmiocie odebrania ślubowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej K. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE: Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżąca – K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. w przedmiocie nieodebrania ślubowania. Wniosła o: - zobowiązanie Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., na podstawie art. 149 § 1 ppsa, do dokonania czynności polegającej a odebraniu ślubowania od radcy prawnego K. S., w terminie 7 dni od dnia doręczenia organowi wyroku w tej sprawie; - skierowania, na podstawie art. 119 pkt 2 ppsa, sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym; - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną jest ustawa o radcach prawnych. Ustawa ta wskazuje rodzaje spraw, które mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego. Dotyczy to m.in. ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego, skreślenia aplikanta radcowskiego z listy aplikantów. Zatem nie każdy akt podejmowany przez samorząd radcowski, dotyczący jego członków podlega kognicji sądów administracyjnych. W szczególności zaskarżona czynność nie należy do kategorii spraw kontrolowanych przez sąd administracyjny na podstawie przywołanej wyżej ustawy. Nadto wskazać należy, iż ślubowanie od radcy prawnego odbiera dziekan rady, który nie jest organem samorządu radców prawnych. Stosownie bowiem do art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. Nr 19, poz. 145 ze zm.) organami samorządu są: Krajowy Zjazd Radców Prawnych, Krajowa Rada Radców Prawnych, Wyższa Komisja Rewizyjna, Wyższy Sąd Dyscyplinarny, Główny Rzecznik Dyscyplinarny, zgromadzenie okręgowej izby radców prawnych, rada okręgowej izby radców prawnych, okręgowa komisja rewizyjna, okręgowy sąd dyscyplinarny oraz rzecznik dyscyplinarny. Uznać należy zatem, iż dziekan okręgowej izby radców prawnych nie będąc organem samorządu, jest organem działającym w zakresie administracji publicznej, którego bezczynność można zaskarżyć. Skoro zatem, w niniejszym postępowaniu skarga na bezczynność nie dotyczyła żadnego z przypadków wskazanych w pkt 1 – 4a wskazanego wyżej przepisu, podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.