II FZ 641/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-09-18
Skład orzekający: Sławomir Presnarowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek strony, czy też takie uprawnienie przysługuje wyłącznie organowi egzekucyjnemu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Uprawnienie to przysługuje organowi egzekucyjnemu na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd administracyjny może jedynie wstrzymać wykonanie aktu lub czynności będących przedmiotem skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie dotyczące zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, argumentując niejasnością sprawy i działaniem na wyniszczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek, wskazując na brak kompetencji sądu do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 641/15 oddalające wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi E. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 15 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 641/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA") oddalił wniosek E. W. (dalej: "Skarżąca") o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 15 kwietnia 2015 r. w przedmiocie zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 63 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że w złożonej do Sądu skardze Skarżąca zawarła wniosek o "wydanie pilnego postanowienia wstrzymującego postępowanie egzekucyjne do czasu zupełnie prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy". Dalej, w treści skargi wskazała, że wnosi o "autentyczne wstrzymanie egzekucji idących za wyrokiem I SA/Sz 792/14". Podała też, że "zaistniała tu sytuacja w której całość postępowania i treść wyroku jest tak niejasna, że [...] Urząd Skarbowy w S. wystawia kolejne tytuły egzekucyjne chcąc doprowadzić do sytuacji w której wartość wyegzekwowanego podatku przekroczy wartość sprzedanego mieszkania, co jest działaniem na wyniszczenie".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że wniosek nie może być rozpoznany przez Sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie wydanego wskutek wniesionego zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 02 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w sprawie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 4 lutego 2015 r. Dodał, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, bowiem wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a.. Sądy administracyjne jedynie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez art. 3 powołanej ustawy.
Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że Skarżąca konsekwentnie (zarówno we wniosku, jak i zażaleniu) formułuje swoje żądanie jako "wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". W jej ocenie uwzględnienie żądania jest możliwe , jednakże brakuje woli Sądu do rzetelnego załatwienia sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione stanowisko Skarżącej pozbawione jest jakichkolwiek racji. Skarżąca całkowicie pomija bowiem, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uprawnia sąd do wstrzymania wykonania określonych aktów i czynności. Zgodnie z jego treścią, "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy."
Nie może zatem ulegać wątpliwości, że w ramach przewidzianej wyżej tymczasowej ochrony sądowej dopuszcza się możliwość wstrzymania wykonania aktów i czynności, będących przedmiotem skargi oraz aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Cytowane unormowanie nie daje zaś podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co - jak trafnie dostrzegł WSA – pozostaje uprawnieniem organu egzekucyjnego działającego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. podobnie postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 334/13, treść orzeczenia dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Wobec braku stosownych uprawnień sądu administracyjnego do uwzględnienia zgłoszonego żądania, tj. wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, rozważanie zakresu i granic rozpoznawanej sprawy (dotyczącej decyzji w sprawie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych) należało uznać za bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło