I OZ 1602/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2015 r., sygn. akt II SO/Wa 157/15 o przekazaniu sprawy do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w sprawie z wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w sprawie ze skargi z [...] czerwca 2015 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z [...] lipca 2015 r. K. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z [...] czerwca 2015 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08. W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z [...] sierpnia 2015 r. wyjaśnił, że ww. skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Natomiast w piśmie z [...] sierpnia 2015 r. poinformował, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 29 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 827/15 odrzucił przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Od tego postanowienia wnioskujący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie zmianę orzeczenia i wymierzenie grzywny. W obszernym uzasadnieniu wskazał motywację przemawiająca za uchyleniem orzeczenia, zwłaszcza zaś to, że sąd nie rozpoznał jego żądania. W odpowiedzi na to zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Załączył też dokumentację sprawy. W kolejnym piśmie procesowym skarżący podtrzymał swoje zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne. Przepis art. 13 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznaje w pierwszej instancji sprawy sądowoadministracyjne w granicach swojej właściwości miejscowej. W związku z tym, sąd, do którego wpłynęło pismo, jest zobowiązany z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi dotyczy działalności Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. Siedziba tego organu znajduje się na terenie Województwa Małopolskiego. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652 ze zm.), właściwym dla obszaru województwa małopolskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zasadnie zatem WSA w Warszawie przekazał sprawę WSA w Krakowie. Wskazać trzeba, że sąd nie może rozpoznawać merytorycznie sprawy, jeżeli jest niewłaściwy w tej sprawie. Skutkowałoby to wadliwym procedowaniem sądu i wydaniem wadliwego z tego względu rozstrzygnięcia. Dlatego też, sąd przed przystąpieniem do rozstrzygania sprawy ma obowiązek sprawdzić, czy wniesione pismo procesowe spełnia wszystkie wymogi formalne, zwłaszcza zaś czy jest wniesione do odpowiedniego sądu. Gdyby sąd uznał, że pismo wniesione jest do niewłaściwego miejscowo sądu, ma obowiązek przekazać je właściwemu sądowi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.