II SA/Sz 936/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Enea Operator z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Enea Operator z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Dyrektora Enea Operator na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2015 r. E. w S., reprezentowana przez adwokata, zwróciła się do E. z siedzibą w P. Oddział Dystrybucji S. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 i pkt 2 tiret e i f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782) tj. o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy oraz ewentualnej przebudowy, a także likwidacji linii energetycznej i urządzeń przesyłowych na działkach nr [...] do [...] w obrębie ewidencyjnym [...] oraz [...] w obrębie ewidencyjnym [...] w S. Pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. E. poinformowała wnioskodawcę, że w jej zasobach archiwalnych nie zachowały się decyzje administracyjne wskazane we wniosku tj. stanowiące podstawę lokalizacji i budowy oraz ewentualnej przebudowy urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej dlatego udzielenie informacji publicznej w tym zakresie nie jest możliwe. Spółka poinformował też wnioskodawcę, że nie może udostępnić żądanych dokumentów we wskazany we wniosku sposób i formie z uwagi na nieprecyzyjność wniosku i brak określenia o jaką konkretnie dokumentację chodzi. W piśmie z dnia 6 maja 2015 r. E. ponownie zażądała udostępnienia informacji publicznej doprecyzowując częściowo o udostępnienie jakich danych technicznych wniosła. Decyzją z dnia [...], wydaną na art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153 poz. 1503), E. z siedzibą w P. Oddział Dystrybucji S., odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. We wniosku z dnia 2 czerwca 2015 r. o ponowne rozpoznanie sprawy E. podniosła m. in, że E.., jako podmiot realizujący zadania publiczne zobowiązana jest do udostępniania informacji publicznej, jeśli tylko jest w jej posiadaniu. W ocenie wnioskodawcy nie sposób uznać, aby dane o parametrach technicznych linii, o jej zdolności przesyłowej, wieku i stanie technicznym, czy informacje w zakresie posadowienia, przebudowy czy likwidacji linii energetycznej, stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa. E. z siedzibą w P. Oddział Dystrybucji S., decyzją z dnia [...] podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na tę decyzję E. wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji wydanej w I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, które miało wpływ na wynik sprawy. W ocenie skarżącej Spółki informacje objęte wnioskiem nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa i powinny zostać udostępnione. W skardze zarzucono też naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 77 i 80 w zw. z art. 107 § 1 K.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy poprzez przyjęcie, że informacje objęte wnioskiem zawierają chronione informacje handlowe. E. Oddział Dystrybucji S. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i 135 p.p.s.a.). Skarga dotyczy decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej przez podmiot nie będący organem administracji publicznej, ale wykonujący zadania publiczne. Decyzja została wydana na podstawie art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782), zgodnie z którym do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 16 ust. 1 i 2 tej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej zwróciła się E. reprezentowana przez pełnomocnika. Stosownie do art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zatem postępowanie dotyczyło prawa do informacji publicznej skarżącej Spółki. W przesłanych Sądowi aktach postępowania znajduje się wprawdzie pełnomocnictwo z dnia 8 sierpnia 2014 r. upoważniające adwokat N.J. do reprezentowania E. we wszystkich sprawach toczących się z udziałem tej Spółki przed organami administracji publicznej, ale z treści zakwestionowanych przez Sąd decyzji wynika, że zostały one skierowane do adwokata N.J. jako do strony, a nie jako pełnomocnika strony. Zaskarżoną decyzją, oraz decyzją wydaną w I instancji, odmówiono pełnomocnikowi E. udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2015 r., złożonym w imieniu reprezentowanej przez niego Spółki. Zatem decyzje zostały skierowane do osoby nie będącej stroną. W myśl art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji stwierdza nieważność decyzji która została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. Natomiast sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W tym stanie sprawy, skoro decyzje zostały skierowana do osoby nie będącej stroną, co stanowi o ich nieważności, przedwczesne byłoby dokonanie przez Sąd merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a., stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku wydano na podstawie art. 200 P.p.s.a.